//update!!//กฏข้อบังคับ 
Habashira Rui 011 : เกาะขยาดหาดแขยง
posted on 07 Nov 2009 05:12 by es21dairy in Zokugaku-Chameleons
ฮาบาชิร่า รุย 011
7 Nov 2009
นานมาแล้วฉันเคยสัญญิงสัญญากับซึยุมิเนะ เมงุ เอาไว้ว่า ถ้าว่างเมื่อไหร่ละก็จะพาไปเที่ยวทะเลนะ
แล้วก็ไม่ว่างตลอด - - ที่จริงคือมีว่างบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับว่างขนาดพาแม่เจ้าประคุณซิ่งรถไปถึงสุดขอบประเทศญี่ปุ่นได้ถึงขนาดนั้น เมงุก็โกรธฉันไปพักหนึ่งเพราะคิดว่าฉันลืมแล้ว - - ฉันอยากจะบอกกับเธอว่าฉันไม่ได้ลืมหรอก ชะ! ก็แค่ยังไม่มีโอกาสเท่านั้นเอง - - แต่คราวนี้ว่างแล้วเพราะคุณพ่อที่เคารพไปต่างประเทศแล้วก็กรุณาให้ลูกชายคนเล็กผู้เป็นที่รักอย่างฉันคนนี้ *ประชด* อยู่บ้านคนเดียวถึงสามวัน เพราะงั้นก็เลยไปบอกเมงุให้เตรียมตัวไปทะเลพร้อมกับเจ้าพวกบ้าตัวอื่นๆในชมรมได้เลบ ก็ท่าทางดีใจกันใหญ่เป่าปากปิ้วๆหยั่งกะชีวิตนี้ไม่เคยสัมผัสน้ำเค็มงั้นแหล่ะ ชะ!
"ทาเล~~~~~~~~~~~!!!ทาเล~~~~~~~~~!!!" แหกปากกันเข้าไป...
ยัยผู้จัดการตัวดีก็มายืนยิ้มกว้างอยู่ข้างๆ
"นี่เมงุ แล้วถ้าเธอจะลงน้ำน่ะนะ....."
เมงุหันมามองฉัน "ลงน้ำแล้วทำไมหรอ?"
"......"
ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีก - - เบียร์ กินเบียร์เหอะ...
วันรุ่งขึ้นทุกคนในชมรมก็มาเจอกันที่หน้าประตูโรงเรียน เอารถกันมาครบหมดเลยนั่นแหล่ะ ข้าวของงี้พะรุงพะรังไปหมด ชะ นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่มีแก๊งมอเตอร์ไซด์เยอะขนาดนี้ซิ่งไปทะเลด้วยกัน เมงุก็ซ้อนท้ายฉันไปส่วนกระเป๋าก็ฝากไปกับไอ้คันที่ขับคนเดียว - - นึกภาพเหมือนพวกเด็กส่งราเม็งที่เบาะหลังมีตู้สูงๆสิ ....แบบนั้นเลยเว้ย - - เราก็ขับรถกันไปด้วยความเร็วสูงสุด ขึ้นทางด่วน ลงอุโมงค์ บ้าบอเยอะแยะ
พอผ่านไปค่อนวันก็หยุดพักเติมน้ำมัน ไอ้เด็กปั๊มงี้มือสั่นพั่บๆนึกว่าโดนแก๊งซิ่งรุมปล้นแล้ว - - เฮอะ! เดี๋ยวก็ไถเงินจริงๆซะหรอก - - เติมเสร็จก็ไปกันต่อ ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าเราจะไปที่หาดไหนกันเพราะให้ลูกน้องคนนึงเป็นคนไปศึกษาเส้นทางมาแล้วก็นำทางให้ หาดไหนๆมันก็เหมือนกันหมดนั่นแหล่ะว้า....
ห่างจากปั๊มน้ำมันมาได้สักพักนึง...
"วู้ๆๆๆๆๆ เห็นน้ำแล้วครับลูกพี่ เห็นทะเลแล้ว~~!"
"ทาเล~~~~~~~~~~~!!!ทาเล~~~~~~~~~!!!"
"ทาเล~~~~~~~~~~~!!!ทาเล~~~~~~~~~!!!"
"ทาเล~~~~~~~~~~~!!!ทาเล~~~~~~~~~!!!"
ญี่ปุ่นเป็นเกาะนะเฮ้ย ไม่ต้องตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น *หงุดหงิด*
เราก็จอดรถกันที่หาดแห่งหนึ่ง เจ้าพวกบ้าทั้งหลายพอล็อครถเสร็จก็กระชากเสื้อทิ้งวิ่งลงทะเลกันเป็นพรวน - - ชะ! เอ้า! เอากันเข้าไป ลืมลูกพี่ตัวเองไปเลยนะเว้ยเฮ้ย! ฉันก็ขว้างอีแตะไปใส่หัวพวกมันให้กลับมาช่วยกันขนของลงก่อน แล้วก็หยิบอีแตะข้างนั้นของตูกลับมาด้วยสิว้อย
ขนของลงเสร็จแล้วเจ้าพวกนั้นก็เฮกะโลกันกลับไปเล่นน้ำต่อ มันก็ยังอุตส่าห์เอากิ้งก่าเป่าลมติดมือมาด้วยนะ... - - ฉันน่ะใส่เสื้อคอปกผ้าฝ้ายแบบที่มาทะเลอยู่แล้วก็เลยไม่ได้ไปเปลี่ยนเสื้อ แต่ยัยเมงุนี่สิ พาเท้าแตะทรายปุ๊บก็คว้ากระเป๋าหายจ้อยไปไหนแล้วก็ไม่รู้
หวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่ฉันอยากจะเตือนตั้งแต่อยู่ในห้องชมรม แต่ก็ไม่กล้าพูดหรอกนะ...
ชะ ไอ้เรื่องเล่นน้ำอะไรนี่ฉันยังไม่อยากเล่นล่ะ มาถึงทะเลทั้งทียังอยากจะนั่งกินเบียร์ รับลมเย็นๆมากกว่าเพราะงั้นก็เลยนั่งอยู่บนหาดทรายแล้วก็แกะเบียร์กระป๋องดื่มอยู่คนเดียวไปก่อน มองไอ้พวกบ้านั่นดำผุดดำว่ายกันนั่นแหล่ะ หาดที่นี่คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะยังไม่ถึงช่วงฤดูท่องเที่ยวก็ได้มั้ง
"โอ้โหเฮะ ดูนั่นดิ โคตรแจ่ม!"
อยู่ๆไอ้เด็กไฮสคูลต่างโรงเรียนที่นอนอาบแดดอยู่ไม่ห่างไปจากฉันก็ร้องบอกเพื่อนมัน
"เออว่ะ! ซู้ดยอด...."
"เข้าไปขอเบอร์ดิว้าๆ"
ชะ อะไรของมันวะ.. - - ระหว่างที่คิดก็มีเงาคนมาทาบอยู่ข้างหลังฉัน ลักษณะเหมือนจะยืนเท้าเอวอยู่ ฉันก็เลยหันไปมองว่าใคร
"เฮ้ย!?!? เมงุ!!!"
ยัยบ้านั่น เล่นใส่.....บิกินี่สีดำ มีสายผูกเป็นโบว์อยู่ตรงหลังคอ แถมตรงท่อนล่างก็เป็นแค่... ไอ้ผ้าสามเหลี่ยมเล็กๆนั่นน่ะ! มิน่าล่ะไอ้พวกผู้ชายมันถึงได้เป่าปากกันปิ๊วป๊าว - - ยัยบ้าเอ๊ย!
"แต่งตัวอะไรของหล่อนเนี่ยเมงุ!!!"
ฉันก็นั่งไม่ติดที่เลยน่ะสิ! ว้าโว้ย!! ลุกพรวดขึ้นมาทันทีเลย จะให้ทำยังไงดีฟะ!?!?
"พูดอย่างงี้หมายความว่าไงฮาบาชิร่า - - มาทะเลฉันก็ต้องใส่ชุดว่ายน้ำสิ"
"โป๊!!"
"เดี๋ยวแม่ตบชัก โป๊บ้าอะไรยะ! ใครเขาก็ใส่กันทั้งนั้นแหล่ะ"
"บอกว่าโป๊ก็โป๊สิ ไปเปลี่ยนเสื้อ!"
"ไม่เปลี่ยนย่ะ!"
"ไปเปลี่ยนเถอะน่า!"
"ไม่เอา!"
แล้วแม่เจ้าประคุณก็สะบัดหน้าใส่ฉัน เดินหนีไปเฉยเลย - - ที่สำคัญกว่านั้นทำไมเธอจะต้องเดินไปร่วมวงกับไอ้พวกเด็กไฮสคูลกลุ่มที่มันร้องอู้หูอ๊าหากันอยู่เมื่อกี้ด้วยล่ะฟะ!? คิดจะประชดฉันรึยังไง - - ตอนแรกไอ้พวกนั้นก็ปรบไม้ปรบมือกันใหญ่ที่เมงุเดินเข้าไปหา แต่พอตูเขม่นใส่จากข้างหลังให้หน่อยเท่านั้นแหล่ะก็หน้าซีดเผือกกันเป็นไก่ต้ม เอาห่วงยางมาบังหลบวิ่งหนีกันแทบตายเลยว่ะ ทุ๊ย!
เฮอะ... หงุดหงิดจริงว้อย - - ในเมื่อแม่เจ้าประคุณไม่ยอมไปเปลี่ยนเสื้อกลับเป็นชุดธรรมดาถึงขั้นขึ้นเสียงดังเลยแบบนี้ ก็ท่าทางว่าเอาช้างมาฉุดก็คงไม่ยอมแล้วล่ะวะ แล้วฉันจะทำไงได้ - - ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลยนั่นแหล่ะ ชะ!
"งั้นหล่อนก็ใส่เสื้อฉันไปด้วยล่ะกัน" ฉันก็ต้องลงทุนแกะกระดุมเสื้อตัวเองไปให้แม่นั่นที่หันมามองฉันเหมือนจะรู้ว่าเป็นตัวการที่ไล่ไอ้พวกนั้นไป "แล้วคราวหน้าคราวหลัง จะเลือกชุดว่ายน้ำน่ะก็ให้มันมิดชิดกว่านี้หน่อยได้มั้ยห๊ะ"
เมงุดูไม่ค่อยพอใจแต่ก็ยอมรับเสื้อไปใส่ จากนั้นก็นิ่งไปสักพัก
"....ฉันใส่ชุดนี้แล้วมันทุเรศลูกตานายขนาดนั้นเลยรึไง"
........บรรลัยละกู
หายนะฮาบาชิร่าตอนที่ 1 : ผู้หญิงมักเลือกชุดว่ายน้ำที่ตัวเองมั่นใจที่สุดมาทะเลเพื่อให้ผู้ชายชม
"ฟังดีๆสิแม่นี่ ฉันบอกว่ามันโป๊เกินไป เธอเป็นผู้หญิงนะ" ฉันจงใจไม่ใช้คำที่สื่อความหมายว่าสวยหรือไม่สวย บ้าเอ้ย ก็ใครมันจะไปพูดออกมาได้หน้าตายเฉยอย่างงั้นล่ะจริงมะ ชะ!
เมงุก็เงียบ
"ชะ ....แต่ฉันว่าไอ้สีดำมันก็เหมาะกับเธอดีอยู่แหล่ะ คราวหน้ายังไงก็ลองเอาตัวอื่นละกัน"
เมงุยังเงียบอยู่
หายนะฮาบาชิร่าตอนที่ 2 : แต่นอกจากจำไม่ชมกูแล้ว ยังเอาแต่ว่าอีกต่างหาก...
"ขอโทษก็ได้ที่ขึ้นเสียงใส่ไปตะเกี้ย"
บรรยากาศแม่งโคตรอึมครึม....
สุดท้ายฉันก็เลยยอมแพ้ "เออๆ จะใส่ก็ใส่ไปเหอะ ไม่ทุเรศหรอก - - แต่หล่อนอย่าเที่ยวเดินไปไหนคนเดียวแล้วกัน จะเล่นทะเลใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวฉันลงด้วยก็ได้วุ้ย!"
ฉันต้องสลัดผ้าลงไปว่ายน้ำจ๋อมแจ๋มกะเค้าด้วยเพื่อง้อแม่เจ้าประคุณโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย เมงุก็ดูหายโกรธขึ้นมาหน่อย ให้ตายสิ หวิดงานเข้าแล้วไหมล่ะ
"ลูกพี่ๆ เจ๊ๆ มาเล่นมะกันบอลชายหาดกานนนนนนน~~~~~"
อะไรของแกวะมะกันบอลชายหาด - - มันคล้ายๆไอ้ที่พวกเดมอนไปเล่นกันมาที่อเมริการึเปล่าฟะ ฉันลงน้ำหัวยังไม่ทันเปียกเลยมันก็ลากฉันกลับขึ้นมาละ ยังไงก็จะให้เล่นด้วยให้ได้ ( ทีอย่างงี้ล่ะไม่ต้องมาจ้ำจี้จำไชเชียว... เฮอะ! ) จะเอาไงก็เอาวะ ถือว่าเที่ยวด้วยได้ซ้อมด้วยเลยละกัน!
แต่เหมือนโซคุโตะคงจะห่างซ้อมกันไปหน่อย...
"ลูกพี่ๆรับบอลนะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบ~~~~"
"เฮ้ย!? ตูไม่ใช่รีซีฟเวอร์!" ไอ้ตำหน่งตำแหน่งอะไรนั่นจริงๆแล้วก็ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญเพราะพอถึงเวลาใครว่างก็เล่นแทนได้หมด แต่ประเด็นคือมันเคยแหกตาดูบ้างมั้ย - - ว่าตูเนี่ย - - ตูคนนี้เนี่ย กำลังโดนพวกเอ็งทั้งหลายรุมแท็คกันอยู่หลายดอกเลยนะเว้ยเฮ้ย
"ห่ะย๊า~~~~~~~~~~~~~~~~♥" /ขว้างง์
ย้าป้าแกดิ! พอมันเห็นว่าฉันโดนอีกฝ่ายรุมประกบอยู่หลายคนมันก็เลยปาลูกซะทั้งโด่งทั้งไกลหวังให้ฉันหาจังหวะสลัดหลุด เอ็งจะสอยดาวลูกไก่รึไงวะหา!?!? นั่นน่ะมันสูงกว่าเฮลมาเรียพาสแล้วไม่ใช่รึยังง้ายยยยยยยยยยยยยยย ทำไมตอนพวกเอ็งแข่งกันจริงๆไม่เห็นเล่นกันอย่างงี้เลยวะส๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดด - - ไอ้บอลนรกนั่นมันก็ลอยหวือหลุดขอบสนามที่ช่วยกันขีดอยู่ตะเกี้ย หายแว้บไปหลังโขดหินอันใหญ่เท่าบ้านนั่นแล้วล่ะเว้ย! อุ๊วะ!! หาเรื่องจริง!!!
ไอ้ลูกน้องคนหนึ่งมันก็เลยวิ่งด๊อกแด๊กๆไปเก็บลูกให้ แต่พอชะเง้อหน้าข้ามโขดหินใหญ่ๆซึ่งมองอีกฝั่งไม่เห็นจากทางฉันแค่แว้บเดียวเท่านั้นแหล่ะ ก็วิ่งกลับมา ไม่พูดไม่จา ลากแขนฉันไปด้วยอีกคนทันที
"มีอะไรวะ หาไม่เจอรึไง??"
มันก็หันมายิ้มแห่ะๆ "เปล่าหรอกครับพี่ แต่เหมื่อนจะมีเรื่องนิดหน่อย..."
ฉันก็ตบกะโหลกมันไปทีหนึ่งก่อนลงทุนปีนโขดหินนั่นขึ้นไปดู อีกฝั่งหนึ่งนั่นก็เป็นชายหาดเหมือนกันแต่กลับมีคนอยู่น้อยกว่ามาก ทั้งยังสะอาดและโล่งตากว่าด้วย....
............ถ้าหากไม่มีปิรามิดกิเซต์ขนาดจำลอง 1 : 3,000 ซึ่งสร้างจากทรายทั้งหมดและมีลูกอเมริกันฟุตบอลของทีมฉันปักคาอยู่บนยอดอย่างสง่างาม กับเจ้าบ้าผิวคล้ำที่มีผมยาวสีม่วงหยั่งกะตุ๊ด ยืนถือกระดานวินเซิร์ฟมองหน้าฉันอย่างตกตะลึงอยู่ตรงนั้นน่ะนะ
ฮาบาชิร่า รุย
---------------
คุ่น : ห่างหายจากรุยไปนานพอได้กลับมาเขียนอีกทีนี่มันก็สนุกจริงๆเล้ย~~~ ถึงแม้ว่าตอนนี้คอมของคุ่นมันจะติดๆดับๆ ค้างบ้างอะไรบ้าง... รีสตาร์ทเองบ้างอะไรบ้าง..... รอเครื่องเซ็ตตัวเองนานกว่าครึ่งชั่วโมงบ้างอะไรบ้าง..... แต่สุดท้ายก็เขียนรุยจนจบตอนได้แล้วล่ะอ๊างงงง~~~
เหตุการณ์จะเป็นจะใดต่อไปติดตามได้ในฮาราโอะเวอร์ชั่นเน่อ <3
