Eyeshield 21 Diary

ฮิมุโระ มารุโกะ 002

24-25 DEC 2007

(ขอความกรุณาบิลด์อารมณ์กันอีกทีครับ...)

ช่วงเวลานี้ก็คงเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าเป็นช่วงเวลาอะไร  ใช่แล้วล่ะ 'เทศกาลวันคริสต์มาส'

หลังเลิกเรียน มัลโก้ได้ชวนให้ทุกคนไปเดินเที่ยวกัน มัลโก้ กาโอ และชั้น ส่วนคิซารากิคุงขอตัวกลับไปก่อนหน้านี้แล้ว (ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขารีบไปไหน?) แต่จริงๆแล้ว วันนี้ชั้นเองก็มีธุระเหมือนกัน เลยคิดว่าคงไปเดินด้วยนิดหน่อยค่อยปลีกตัวไปทำธุระ ในตอนนั้นย่านการค้าสองข้างทางเต็มไปด้วยของตกแต่งมากมายสมเป็นบรรยากาศเทศกาลคริสต์มาสจริงๆ มีคนสวมชุดซานต้าครอสยืนแจกเค้กเพื่อโปรโมทร้านด้วย แต่จะว่าไป...คนแจกเค้กก็ดูหน้าตาจะคุ้นๆอยู่นะ...

"เฮ่ย(อ้าว)!? คิซารากิ(คุง) นี่นา!!"

เสียงทักที่แทบจะเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน ที่รีบกลับเป็นเพราะมารับจ้างแจกเค้กเองเหรอเนี่ย...พอมัลโก้ถามไปว่า  "นายมาทำแบบนี้เพื่ออะไรกันเนี่ย?!" คิซารากิคุงก็ตอบแทบจะในทันทีเลยว่า "ชั้นคิดว่าถ้าทนความหนาวเหน็บของอากาศในช่วงนี้ได้ ก็คงเข้าใกล้ความแข็งแกร่งของกาโอคุงขึ้นอีกนิดน่ะสิ" เอ่อ...แต่ชั้นไม่คิดว่าจะเป็นไปได้นะคิซารากิคุง...

"ฮะๆๆ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว รับเค้กไปด้วยสิ โปรโมชั่นพิเศษในช่วงนี้ของทางร้านน่ะ"

คิซารากิคุงส่งเค้กให้กับมัลโก้ แต่หมอนั่นกลับส่งมาให้ชั้น นี่กะให้ชั้นรับผิดชอบใช่มั้ย? แต่ก็ช่างเถอะ พอเดินมาถึงสถานีรถไฟแล้ว ชั้นเลยขอปลีกตัวออกมาก่อนเพื่อที่จะไปทำธุระ ที่จริงก็แค่ไปซื้อของที่โตเกียวเท่านั้น เพราะได้นัดไว้กับคาอิทานิ ริคุ รันนิ่งแบ็คของทีมเซย์บุ ไวลด์กันแมนส์ ชั้นไปถึงที่จุดนัดพบก่อนเวลา 10 นาที เลยไปยืนรอที่หน้าทางเข้า พอซักพักก็เห็นริคุคุงขี่มอเตอร์ไซค์รออยู่ ดูท่าทาง ริคุคุงจะไม่ค่อยพอใจกับกล่องเค้กที่ชั้นถือมาด้วยเท่าไหร่นัก ขอโทษด้วยนะ ความจริงชั้นก็ไม่ได้อยากจะถือมาด้วยซักเท่าไหร่หรอก แต่เพราะตานั่นนั่นแหละ แต่ยังไงชั้นก็จะเป็นคนรับผิดชอบเอง และพวกเราก็มุ่งหน้าไปที่ห้างVenus Fort* กัน

เราเดินดูของกันเกือบทั่วห้าง แต่ก็ยังไม่ได้ของที่ต้องการกันเลย รู้สึกว่าที่นี่ส่วนมากมีแต่เสื้อผ้ากับเครื่องประดับเล็กๆน้อยๆของพวกผู้หญิงขาย ชั้นเลยเสนอให้นั่งพักเหนื่อยกันที่ร้านคอฟฟี่ช็อปก่อนแล้วค่อยมาเดินหาของที่จะซื้อกันอีกที ริคุคุงก็เห็นด้วย พอไปถึงที่ร้าน ริคุคุงให้ชั้นรออยู่ที่โต๊ะส่วนตัวเขาจะไปสั่งของให้ ชั้นก็บอกว่าไม่เป็นไร เพราะมีเค้กอยู่แล้วด้วย... แต่ริคุคุงบอกว่า "มาที่ร้านเค้าแล้วก็ต้องสั่งของของร้านเค้าสิ!" นั่นสินะ... เพราะฉะนั้นชั้นจึงได้เพียงแค่นั่งเฝ้าโต๊ะรอเท่านั้น ช่วงเวลาที่ริคุคุงไปสั่งของ ก็มีชายสองคนมาที่โต๊ะชั้น แถมยังมามองหน้าชั้นอีกต่างหาก...

"งาย~น้องสาวคนสวยยย~นั่งทำอะไรอยู่คนเดียวจ๊ะ!? ถ้ายังไม่มีแฟนล่ะก็สนใจมาคบกับพี่มั้ยจ๊ะ??"

"ไปออกเดทกับพี่มั้ยจ๊ะน้องสาว~"

นี่มันอะไรกันเนี่ย... มุกหลีสาวของวัยรุ่นโตเกียวหรือไงกัน...
ชั้นทำเป็นไม่สนใจสองคนนั้น แต่พวกนั้นมายุ่งวุ่นวายกับชั้นจริงๆ มาจับมือจับแขนชั้นอยู่ได้ พอชั้นกำลังจะว่าพวกนั้นไป ริคุคุงก็มาพอดี

"เฮ้? ทำอะไรของพวกนายน่ะ? ก็เห็นอยู่ว่าผู้หญิงเค้าไม่ชอบ"

มาได้จังหวะพอดีเลยนะ "ห๊ะะะะ อะไรของแกวะ!! ไอ้กร๊วกนี่!!!!!" แต่ดูท่าทางพวกวัยรุ่นสองคนนั้นจะอารมณ์เสียซะแล้ว เฮ่อ...  ดูเหมือนว่าอาจจะต้องมีเรื่องกันแน่ๆ ก่อนอื่นชั้นก็อยากจะห้ามการปะทะ แต่ริคุคุงกับส่งถาดที่ใส่ลาเต้กับบราวน์นี่อย่างละ 2ชิ้นให้กับชั้น ร...รวดเร็วมาก!!! อ้อมไปข้างหลังของสองคนนั้นแล้ว!! พอสองคนนั้นรู้สึกตัวก็ดูเหมือนจะสายไปแล้วด้วย เมื่อกางเกงของหนึ่งในนั้นเลื่อนลงไปกองกับพื้นข้างล่าง "หาไอ้นี่อยู่รึเปล่า?" และในมือของริคุคุงก็มีเข็มขัดเส้นหนึ่งอยู่ด้วย เหตุการณ์นี้ดูเหมือนจะเรียกสายตากับเสียงร้องจากคนในระแวกนั้นได้เป็นอย่างดี อืม การตกเป็นเป้าสายตาของพวกผู้หญิงในสภาพแบบนั้นคงรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่สินะ หมอนั่นรีบดึงกางเกงขึ้น กระชากเข็มขัดจากมือริคุคุงแล้วหนีวิ่งหนีไป พร้อมบ่นอุบอิบว่า "ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก!!" พูดแบบนั้นแล้วเหมือนบอกเป็นนัยๆว่าตัวเองเป็นตัวร้ายเต็มขั้นเลยนะ... และแล้วก็กลับสู่สถานการณ์สงบสุขอีกครั้ง ริคุกลับมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับยกลาเต้ขึ้นดื่ม "รีบทานเถอะ จะได้ไปเดินหาของกันต่อ เดี๋ยวจะมืดซะก่อน" จริงด้วยสิ...

หลังจากที่พักทานอะไรกันเรียบร้อยแล้ว เป็นเรื่องน่ายินดีด้วยที่ชั้นสามารถจัดการกับเค้กที่คิซารากิคุงให้มาได้ซะที ความจริงก็ต้องขอบคุณริคุคุงด้วยล่ะที่ช่วยทานเค้กชิ้นนั้นให้น่ะ ริคุคุงเสนอว่าให้ลองออกไปเดินดูร้านรอบๆห้างดู อาจจะมีของที่น่าสนใจมากกว่าของในห้างนี้ ชั้นก็เห็นด้วย เราจึงลงไปเดินข้างล่างกัน ไม่นานนัก ชั้นก็เจอร้านที่ชั้นต้องการแล้ว ขากลับที่ขณะที่เดินผ่านร้านๆหนึ่ง ชั้นเห็นว่าริคุคุงเหล่มองอะไรบางอย่าง... ร้านเกมงั้นเหรอ? ถึงจะผ่านมาแล้วพักหนึ่งแต่ชั้นก็ตัดสินใจที่จะกลับไปที่ร้านนั้นอีกครั้ง ขณะที่ริคุคุงกำลังยืนเลือกของอยู่ในร้านๆหนึ่ง แต่พอกลับมาอีกทีดูเหมือนว่าริคุคุงกำลังมองหาชั้นอยู่ เห็นในมือถือห่ออะไรบางอย่างด้วย คงหาซื้อของได้แล้วสินะ แต่ก็ขอโทษทีนะที่แอบไปโดยไม่บอก จากนั้นริคุคุงก็ขับมอเตอร์ไซค์พาชั้นไปส่งที่สถานีรถไฟ พอไปถึงสถานีก่อนที่จะจากกัน ชั้นเลยส่งเกมที่ชั้นกลับไปซื้อให้กับริคุคุง

"ของขวัญวันคริสต์มาสอีฟ ขอบคุณที่ช่วยชั้นหาซื้อของและยังมารับมาส่งชั้นที่สถานีด้วย"

"อ่า ขอบใจนะ"

ริคุคุงรับของขวัญจากชั้นไปพร้อมกับขอบคุณ ชั้นไม่รู้หรอกว่าเกมที่ชั้นให้ไปจะถูกใจริคุคุงรึเปล่า แต่ดูจากสีหน้าแล้ว แสดงว่าเกมที่ทางร้านแนะนำมาคงเป็นของขวัญที่ไม่เลวเลยทีเดียว เอาล่ะ ได้เวลาที่จะต้องกลับแล้ว

"หวังว่าเราคงได้พบกันใหม่นะ"

"เฮ้! เธอ"
 
พอชั้นหันหลังและเดินไปนิดนึง ริคุคุงกลับเรียกชั้นเอาไว้ก่อน และโยนอะไรบางอย่างให้กับชั้น...

ห่อที่ถืออยู่ในมือตอนนั้น? พอชั้นเงยหน้าขึ้นมอง ริคุคุงก็พยักหน้าให้กับชั้น ชั้นเลยเปิดห่อออกดู....ตุ๊กตาไดโนเสาร์?

"สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟ ขอโทษทีที่ของขวัญมัน...คิขุไปหน่อย..." 

รู้สึกว่าประโยคหลังจะเสียงค่อยมาก แต่มันก็ดังพอที่ชั้นจะได้ยิน ขอบคุณมากนะ เป็นตุ๊กตาที่น่ารักมากเลยล่ะ

"อืม เช่นกันนะ"
.
.
.
.
.
.
.
.
ตอนนี้ก็ค่ำมากแล้ว
เป็นเพราะชั้นแวะไปที่ๆหนึ่งก่อนกลับมาบ้านด้วย...
แต่พอกลับมาถึงบ้าน
ชั้นก็พบกับบางอย่างส่งมาถึง
ช่อดอกไม้ พร้อมกับ...กล่องของขวัญ
บนกล่องมีการ์ดแนบมาด้วย

'ถึง มาเรีย  จาก M'

....หมอนั่นคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วสินะ....จริงๆเลยให้ตายสิ....

ส่วนของข้างในกล่องก็.....สร้อยคอ...บ้าจริง ไม่เห็นต้องซื้อของแพงแบบนี้เลยก็ได้...

แต่ยังไงก็.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขอบคุณนะ

ปล. ในวันที่ 25 ทางฮาคุชูจะจัดปาร์ตี้คริสต์มาสกัน แล้วชั้นจะมาเขียนบันทึกลงอีกทีนะ

_________________________________________

เซ : ตั้งใจเอามาอัพพร้อมกับของมัลโก้ในวันที่24ธ.ค.50 แต่...เกิดเหตุเล็กน้อย(เล็กน้อยจริงๆ แต่ทำไมมันถึงกลายเป็นปัญหายาวนานได้แบบนี้ล่ะเนี่ย?!) เลยกลายเป็นต้องเลททั้งคู่เลย (ผมขอโทษ เปล่าจงใจอู้นะคร้าบบบบบ) พยายามเร่งแต่งเต็มที่ ความจริงโคฯกับรุ้งเอาไว้ โดยร่างกันไว้คร่าวๆแล้วให้รุ้งแต่งนำร่องไปก่อนแล้วผมจะเนียนตาม แต่ไปๆมาๆเกิดเหตุเล็กน้อย เลยกลายเป็นว่าผมต้องมานั่งใส่ไข่เองซะงั้นเลย!!! (พยายามทำตามที่รุ้งต้องการแล้วนะ...) มาเนียนต่อด้วยแล้วกันนะรุ้งเอ๊ย พี่หมดแรงข้าวต้มแล้วล่ะ... (อ๊ะ ยังไม่ได้สิยังเหลือวันคริสต์มาสอีกวัน อาาาาร์)

Venus Fort* ห้างขนาดใหญ่ที่โอไดบะ โตเกียว เป็นห้างสำหรับเหล่าสาวๆนักช็อปฯ (มีปรากฏในเรื่องตอนที่241ครับ)