Eyeshield 21 Diary

ฮิมุโระ มารุโกะ 002

24-25 DEC 2007
(ขอความกรุณาบิลด์อารมณ์กันยกที่3!!!)

อันที่จริงแล้ว ในวันนี้ก็น่าจะต้องเรียนตามปกติ แต่...ด้วยอิทธิพลของใครบางคน ทำให้วันนี้ทางโรงเรียนได้อนุญาตให้จัดงานวันคริสต์มาสได้ ซึ่งงานจะมีในช่วงเย็นวันนี้ ดังนั้นช่วงเวลาก่อนหน้านี้จึงจำเป็นต้องจัดเตรียมสถานที่ให้เสร็จก่อนเริ่มงาน ชั้นมีหน้าที่จะต้องดูแลการจัดงานครั้งนี้ ซึ่งก็เพียงแค่เดินดูการทำงานของทุกคนให้เป็นไปอย่างเรียบร้อยเท่านั้นเอง ส่วนทางพวกชมรมอเมริกันฟุตบอลได้รับผิดชอบเรื่อง 'ตกแต่งต้นคริสต์มาส'  

มัลโก้ : เอาล่ะ จะทำยังไงต่อล่ะ

หลังจากที่ได้ต้นสนมาแล้ว พวกมัลโก้ก็เริ่มคุยกัน ความจริงก็ไม่น่าเป็นห่วงอะไรอยู่แล้ว แต่ชั้นอยากรู้ว่าพวกนั้นจะดำเนินงานยังไงกัน เลยอยู่ยืนดูอยู่ห่างๆ
 
รุ่นพี่เทงงู : ต้นสนใหญ่ขนาดนี้!!!!!! แบบนี้จะประดับได้ยังง๊ายยยยย
คิซารากิคุง : อา...อาจจะเป็นการเสียมารยาทไปซักหน่อย แต่คงต้องให้กาโอคุงช่วยอุ้มขึ้นไปแล้วล่ะ
เทงงู : โอ้ว!!! เป็นไอเดียที่บรรเจิดมาก!!!
มัลโก้ : เอ่อ...ชั้นว่าเอาบันไดมาต่อมันง่ายกว่านะ

"............................................."

คิซารากิคุง : ส....สุดยอดเลยมัลโก้คุง!!!
รุ่นพี่เทงงู : น....นั่นสิ!!!! ทำไมชั้นถึงลืมนึกไปเลยเนี่ย?!!!! อ้ากกกก ชั้นนี่มันช่างมีมันสมองน้องยิ่งกว่าพวกโปรโตซัว!!!!
มัลโก้ : มันเป็นสิ่งที่ควรจะนึกออกเป็นสิ่งแรกไม่ใช่เรอะ

ไม่น่าเชื่อเลย...ความจริงแล้ว ถ้าไม่ใช่ตอนที่อยู่ในสนาม หรือเรื่องของอเมริกันฟุตบอล คนพวกนี้ก็เหมือนเด็กม.ปลายทั่วไปนี่แหละ ((เซ : แน่ใจเหรอเจ๊ เหมือนว่ามันสมองมีน้อยกว่านั้นนะ...=w='''))  การจัดเตรียมการยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆอย่างราบรื่นดี มีการติดสายรุ้งไว้ทั่วห้อง ทั้งของประดับประดาเล็กๆน้อยๆ กล่องของขวัญ โต๊ะอาหาร แสงไฟ เวที หลังจากที่จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว มีหลายๆคนเปลี่ยนชุดเป็นชุดซานต้าคลอสด้วย พองานเริ่มต้นขึ้น เสียงพูดคุยในงานค่อนข้างที่จะเอะอะพอสมควร ซึ่งชั้นไม่ค่อยชอบที่ๆมีเสียงดังแบบนั้นเท่าไหร่ เลยออกไปสูดอากาศข้างนอกซักหน่อย เลยทำให้รู้ว่าตอนนั้นเย็นมากแล้ว และซักพักหิมะก็ตกลงมา ชั้นเลยไปที่ม้านั่งแถวนั้น มองหิมะที่ตกลงมาแล้วคิดอะไรไปเพลินๆ และก็อะไรบางอย่างมาคลุมที่ไหล่สองข้างของชั้น....สูท?

"ข้างนอกอากาศเย็นไม่ใช่หรือไง? มาเรีย?"

คนที่แปลกน่ะคือนายต่างหาก ข้างนอกอากาศหนาว แต่กลับเอาสูทมาให้คนอื่น ทั้งๆที่ตัวเองใส่แค่เชิ้ตตัวเดียวนี่นะ แถมยังยกโคล่าดื่มหน้าตาเฉยอีก....

"เข้าจริงๆด้วย"

เข้า? อะไรเข้า?? นี่นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่น่ะ? แล้วทำไมจู่ๆถึงพูดขึ้นมา? ไอ้วลีที่ดูไร้ความหมายนั่นน่ะ?

"อุตส่าห์ใส่มานะ มาเรีย"

....จริงๆเลยหมอนี่....ยังอุตส่าห์เห็นอีกนะ... ก็ได้มาแล้วจะเก็บเอาไว้มันก็กระไรอยู่ ชั้นก็เลยเอามาใส่ก็เท่านั้นเอง แค่นั้นเองจริงๆนะ! แล้วก็อีกอย่าง เลิกเรียกชั้นว่ามาเรียซักที หมอนั่นยังคงดื่มโคล่าต่อสบายใจ แล้วนายออกมาทำไมล่ะเนี่ย  "อ๊า ใช่ๆ เอานี่ไปด้วย!" หือ? หมอนั่นโยนอะไรบางอย่างมาให้ชั้น ตุ๊กตานางฟ้าที่ทำจากผ้า? "ของสมนาคุณจากการบริจาค น่ารักดีนะ?" เฮ้อ...อย่าบอกนะว่ามาเพื่อพูดเรื่องแค่นี้จริงๆ.... ชั้นเลยส่งสูทคืนหมอนั่นไปพร้อมกับบอกให้หมอนั่นเข้าไปก่อนแล้วชั้นจะตามเข้าไป เพราะหิมะก็เริ่มตกหนักแล้ว อยู่ข้างนอกนานๆคงไม่ดีแน่ แต่สุดท้ายก็เดินกลับเข้าไปในงานพร้อมกันนั่นแหละ แต่พอเข้าไปในงานนี่สิ..............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

มันช่างเป็นภาพแห่งการทำลายล้างที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ในวันคริสต์มาส....นี่มัน....อะไรกันเนี่ย?

"ก...เกิดอะไรขึ้น?"

อันที่จริงไม่ต้องถามก็ได้มั้ง เพราะทุกคนต่างชี้นิ้วไปในทิศทางที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดอย่างพร้อมเพรียง.......กาโอ.....

มีเพียงคิซารากิคุงที่ยืนชื่นชมซากปรักหักพังของงานปาร์ตี้.....  "อา งดงามเหลือเกิน.."

"จ.....จบสิ้นหมดทุกอย่างแล้ววววววววว" รุ่นพี่เทงงูก็ทำท่าหมดอาลัยตายอยาก....

ส่วนมัลโก้เริ่มนั่งคำนวณค่าเสียหาย......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สรุปงานปาร์ตี้คริสต์มาสเลยจบลงแบบนั้น...  ชั้นอยากรู้จริงๆ ไอ้ช่วงเวลาที่ชั้นไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถ้าไปถามคิซารากิคุงจะได้เรื่องมั้ยเนี่ย....
_________________________________________

เซ : อาาาาาาาาาาาาา ได้เอามาลงแล้วววววว ดีใจ!!!!!! ยอมรับเลยครับ!!! ว่าผมดองไว้นานมากๆๆๆๆๆ กว่าจะเอามาลงได้!!! คิดนานแล้ว พิมพ์พักนึงแล้ว แต่แก้แล้วแก้อีกเพราะกลัวเรื่องภาษากับฉากเซอร์วิสมากไป... "ถึงคนเขียนมันจะชอบก็เถอะ!!!!!" (จิตใต้สำนึก : ประกาศได้ไม่อายเลยนะว้อยยย!!!) กว่าจะทำเสร็จออกมาได้ เล่นดองซะเค็มปี๋เลย (ก..เกือบเดือน!) ขอโทษจริงๆนะครับ (ยอมรับโทษโดยดุษฎี...) ผมว่าภาษามันยากจริงๆ ที่จะทำให้มันดูเป็นไดอารี่ไม่ใช่ฟิกนี่ แต่จะพยายามทำให้ดีขึ้นต่อไปครับ!! ว่าแต่...เจ้ากาโอมันเป็นอะไรน่ะ? คนแต่งก็อยากรู้เหมือนกัน กร๊ากกกก  (ได้ไอเดียนี้มาจากโจเต็มๆเลย เสนอมาทีถูกใจมากมาย แต๊งกิ้วจริงๆน่อ ทำให้เรื่องมันจบจนได้!!! เอิ้ววววว) และก็ขอบคุณสำหรัยทุกคำแนะนำด้วยนะครับ