บัมบ้า มาโมรุ

20 July 2008

.

.

              สวัสดี มาเขียนอีกแล้วล่ะ ทั้งที่ใกล้สอบแบบนี้เหมือนว่าเวลาว่างของฉันนอกจากอ่านหนังสือแล้ว
ก็ไม่รู้จะทำอะไรน่ะ แปลกใช่ไหมล่ะ...
.
.
 
        ช่วงนี้ถ้าฉันอยู่เฉยๆจะทำให้จิตว่าง ซึ่งนำไปสู่การ คิดมาก และ วิตกกังวลเกินกว่าเหตุ

พักหลังๆถึงกับอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง  ฉันลองไปปรึกษาอาจารย์ห้องพยาบาลดู เขาบอกว่าช่วง

นี้นักเรียนเป็นกันหลายคน เนื่องจากความกดดันในช่วงสอบ และฉันก็เป็นหนึ่งในจำนวนนั้น

แต่ฉันคิดว่าไม่ใช่หรอกนะ
.
.

        บางทีฉันคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ฉันจะไปปรึกษากับจิตแพทย์อย่างจริงจังดูสักที เย็นวันนี้หลังจากที่จัดการกับงานบ้านเรียบร้อยแล้วฉันก็มุ่งหน้าไปโรงพยาบาลโจกะทันที
.
.
        ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือโชคชะตา ฉันพบกับทาคิ นัตสึฮิโกะ เข้าระหว่างทาง ดูเหมือนว่าเขา

เพิ่งจะกลับมาจากโรงพยาบาลตอนที่ฉันเล่าให้ฟังว่าอยากไปพบจิตแพทย์สักหน่อย เขาเสนอตัว

ว่าอยากจะฟังเรื่องทุกข์ใจของฉันด้วย
.
.

.
                  " มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยล่ะเมอร์สิเยอร์บัมบ้า มืออาชีพอย่างฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน!!! "
.
.

.
จะว่าอย่างไรดีล่ะ... คือตัวฉันเองก็ไม่แน่ใจว่ากำลังคิดถึงใคร หรือเรื่องอะไรอยู่น่ะ มันเยอะแยะไปหมด *กุมขมับ*
.
.

.
  "ไม่รู้ว่าคิดถึงใครอยู่น่ะเรอะ!!? ไม่ใช่ว่ากำลังคิดถึงคนเพอร์เฟ็คเลิศเลอกระเทียมดองอย่างฉันอยู่เหรอเมอร์สิเยอร์----!!!??"
.
.

.
ก็คุยกันอยู่ จะคิดถึงทำไมเล่า *ถอนใจ*
.
.

.
ไม่รู้สินะ....เหมือนกับว่ามันขาดอะไรไปอย่างนั้นแหละ บางทีเขาก็อาจจะทำตัวเเหมือนอย่างที่ผ่านๆมา แต่ฉันกลับรู้สึกว่าแปลกไป เหมือนว่าคิดไปเองน่ะ เข้าใจไหมล่ะ...
.
.

.
 "เข้าใจมั้ยน่ะเหรอ....ก็เข้าใจอยู่หรอกนะเมอร์สิเยอร์ อ่ะ ฮ้า ฮ่า!!! ถ้างั้นเมอร์สิเยอร์บัมบ้าก็
ทำตัวสบายๆเหมือนอย่างเคยสิ! เดี๋ยวคนที่รู้สึกว่าแปลกไปอาจจะเป็นเมอร์สิเยอร์บัมบ้าเองก็ได้นา--!! "
.
.

.
ฉันน่ะรึที่แปลกไป...
.
.

นายมีคนที่ "ไม่ว่าเวลาใหน ก็คิดถึง" มั้ยละ...
.
.

.
"แน่นอนต้องมีซี่!!!  ก็ทุกๆคนยังไงล่ะ!!... แล้วที่สำคัญ  ก็คือมายซิสเตอร์ยังไงล่ะ!!

*ชูนิ้วโป้ง*   ไอ้ชั้นเนี่ยถึงจะเพอร์เฟคขนาดนี้ แต่บางทีก็ทำเรื่องให้เขากลุ้มใจอยู่เหมือน

กันนะ  แล้วตอนนี้สึซึนะคงกำลังโกรธอยู่ด้วยล่ะมั้ง  แต่ว่า ถึงยังไงฉันก็รักเขาอยู่ดี ก็เป็น

มายซิสเตอร์นี่นะ อ้ะฮ้าฮ่า!!  เพราะงั้น ถึงคนนั้นของเมอร์ซิเยอร์บัมบ้า จะเย็นชาไปบ้าง

แต่ว่า ถ้าเรามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน เท่านี้ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้วใช่ม้า~ นี่ชั้นพูดเรื่องอะไร

กันละนี้ อ้ะฮะๆๆๆๆ *ผ่าอก* "
.
.

.....ถึงจะเย็นชาไปบ้าง แต่ว่าถ้ามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ก็ไม่ต้องห่วงงั้นหรือ...
.
.

พูดเข้าท่านี่ทาคิ ฉันคงต้องมองนายเสียใหม่แล้วทาคิ นัตสึฮิโกะ ว่าแต่ทำไมถึงรีบกลับเร็วนักล่ะ
.
.

.
หมอนั่นหันมาทำหน้าแช่มชื่น แถมชูนิ้วโป้งให้ฉัน บอกว่า
"ก็เพราะว่า...มีคนกำลังรอการกลับไปของฉันอยู่น่ะสิ!  "
.
.

.
นั่นสินะ ฉันรู้สึกสมเพชตัวเองจริงๆ หันหลังให้กับทีม แล้วหนีมาหมกตัวอยู่คนเดียวแบบนี้
ลุกขึ้นยืนแล้วเผชิญหน้าอย่างที่ผ่านๆมา

.

.

....เพราะบางที อาจจะมีบางคนรอให้ฉันกลับไป..นายจะยังรอฉันอยู่หรือเปล่านะ...

.

.

.

.

                                                                                   บัมบ้า มาโมรุ

.

***********************************************

ขอบคุณโคที่มาโครกันนะ ขอบคุณทาคิด้วย เอนทรี่นี่น่ารักซะจริง ให้ใจเต็มร้อย

เลยทาคิคุง*กอดจูบ*

ขอบัมบ้าจิตตกอีกหน่อยนะ แล้วเด๋วไปเที่ยวกับโอะ 5555+

(ทำไมช่วงนี้เราเขียนอะไรจิตตกไปหมดเลยวะ....)

.

วายไปไหมคะเนี่ย เซอร์วิสตัวเองนิดหน่อยแก้จิตตกอ๊า TvT

กลายเป็นว่าอัพบัมบ้าบ่อยมากเลยช่วงนี้ พอจะเขียนตัวอื่น

ก้กลายเป็นฟิลบัมบ้าหมด...เป็นอะไรก้ไม่รู้ค่ะช่วยด้วย....


 

 

 

 

 

edit @ 20 Jul 2008 20:52:02 by ES21Diary

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

คุโรกิ : อืม...จะให้ว่ายังไงดีล่ะ ถึงคราวนี้มันจะพูดดีก็เถอะ....แต่อย่าไปเข้าใกล้เจ้าบ้านั่นมากก็แล้วกัน (เหงื่อตก)
ใครสักคนที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็คิดถึง!!?
ใครสักคนที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็คิดถึง!!!??!?!?
ห๊าาาาา!!!? ร...รึว่า....จะเป็น....จะเป็น...=[]=!!! (มือสั่นยิกๆ)

ซานาดะ : เป็นคุณแม่ของบัมบ้าคุงสินะครับ^ ^!!! แหม....เป็นลูกที่ดีจริงๆ คิดถึงคุณแม่ตลอดเวลาเลยทีเดียว น่าชื่นใจจริงๆครับบัมบ้าคุง!!!

ดีซี : ไม่ใช่ว่ะซานาดะ....ถึงมันจะใช่....แต่มันไม่น่าจะใช่นะซานาดะ...= =lll

#1 By D.C.เก้าแต้ม on 2008-07-21 19:37

ฮาราโอะ : จู่ๆเกิดคิดฟุ้งซ่านอะไรของนายขึ้นมากันน่ะ มีใครเปลี่ยนไปงั้นรึ เฮอะ

หันหลังจากทีมแล้วหายไปคนเดียว? - - เจ้าคนงี่เง่า - - จำไม่ได้แล้วหรือว่าก่อนลงสนามทุกครั้งฉันจะพูดว่าอย่างไร

"ข้ามีคำถามจะถามพวกเจ้า...

ตอนเช้ามี 22 ขา ตอนกลางวันมี 22 ขา ตอนกลางคืนก็มี 22 ขา

11 นักสู้ที่ไม่เคยล้ม ชื่อของทีมนั้นคือ?"

ฉันไม่อยากเปลี่ยนคำพูดตัวเองให้เหลือ 20 ขาแล้ว คิดว่าพวกเราอีกสิบคนคืออะไรน่ะ ไทโยก็มีกันอยู่เท่านี้แหล่ะ และจะเมื่อไหร่ก็ยังคงเป็นเท่านี้ แล้วฉันก็จะไม่ยอมให้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นตราบเท่าที่ไทโยสฟิงค์จะยังอยู่ในรุ่นการปกครองของฉัน

รีบๆกลับมาให้ครบ 11 คนซะทีสิจะชักช้ากันไปถึงไหน ทั้งสนามเค้ารอนายอยู่คนเดียวแล้วนะ


รุย : เจ้าเหม่งนี่มันไม่ได้หมายถึงทีม แต่หมายถึงแกคนเดียวมากกว่าม้าง ไอ้ตุ๊ดเอ๊ยยย

คุ่น : รุยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!

พี่ไบร์สอ๊า!! มายบัมบ้า---------------
โอ๋ๆๆๆ อย่าเฟลนะบัม อย่าเฟล อะฮือออออออ

#2 By KUN as [Harao+Rui+Komui] on 2008-07-21 22:31

อากอน : หึ...ทำซึ้งจะเป็นจะตาย เห็นแล้วอยากอ้วกว่ะ
จะเรื่องอะไรก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ทีมสวะที่มีแต่ไลน์ไร้สมองกับQBไร้ฝีมือน่ะ ขาดบัมบ้าไปสักคนท่าทางจะเป๋เอาเรื่อง
หึหึหึ...เพราะงั้นก็รีบ ๆ กลับไปซะซี่...


โคบังซาเมะ : คนเราก็มีช่วงเวลาที่จิตตกกันทั้งนั้นแหละ ฉัน...ฉันก็เคยมีนะ! แต่ว่าทำใจให้สบา่ยเข้าไว้ >w< พยายามอย่าอยู่คนเดียวนะบัมบ้าคุง! อยู่คนเดียวยิ่งหดหู่ล่ะ รู้ป่าว
มีเพื่อน ๆ คอยอยู่ข้าง ๆ นั่นแหละดีที่สุดเลย...^^


โด๋ย : อืม...ดูเป็นบัมบ้าขึ้นจริง ๆ ด้วย
แต่มันแอบวายนะเนี่ย อะแฮ่ม...
เม้นโอะก็เอาซะซึ้งเลย

#3 By ++Wadoiji++ on 2008-07-25 08:20

มาโมริ : *นั่งเงียบ* (กำลังนั่งคิดว่าทาคิคุงเนี่ย พูดเรื่องดีๆกับเค้าก็เป็นเหมือนกันหรือเนี่ย...)
ยังไงก็อย่าคิดมากนะจ๊ะบัมบ้าคุง สบายๆ!!

ไบรท์ : อารายๆ คิดถึงครายอยู่เหรอจ๊า บัมบ้า~
(โดนต่อย ภาษาเมิงจะวิบัติไปไหน)
แอบวายพอกล้อมแกล้ม อุฮิ

#4 By ES21Diary on 2008-08-04 15:59