Eyeshield 21 Diary

ฮอนโจ ทากะ 001

24 May 2009

ที่นี่เป็นไดอารี่ที่รวบรวมผู้เล่นอเมริกันฟุตบอลม.ปลายไว้สินะ เห็นยามาโตะว่ามีแต่นักกีฬาของฝั่งคันโตก็เลยชวนทุกคนในทีมให้มาเขียนด้วย ก็รวมชั้นด้วยนั่นแหละ...

....บลัฟงั้นรึยามาโตะ...ไม่สิ ... "คำประกาศอันเป็นที่สุด" ...สินะ.....ถึงชั้นจะไม่ได้สนใจเจ้าพวกคันโตพวกนั้นเท่าไรนัก แต่ถ้าเกิดว่ายามาโตะต้องการแบบนั้นชั้นก็ไม่ขัดหรอกนะ อีกอย่างช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรทำอยู่แล้ว มาทำเว็บล็อคบ้างก็เปลี่ยนบรรยากาศดีเหมือนกัน...

จะเขียนเรื่องฝึกซ้อม ถึงแม้ว่าถึงพวกเดมอนจะรู้เรื่องระบบการซ้อมของพวกเราก็ไม่ได้ช่วยอะไรก็ตามทีเถอะ มันก็คงจะน่าเบื่อเกิดไปสำหรับไดอารี่นี่ ชั้นก็จะไม่เอามาอัพในโอกาสนี้ก็แล้วกัน....

.........

จะว่าไปเมื่อวันก่อนยามาโตะบอกว่าอยากอ่านหนังสือ ก็เลยจะให้ชั้นช่วยไปเป็นเพื่อนสักหน่อย

...หืม?...ถ้านายต้องการแบบนั้นชั้นก็ไม่ขัดหรอกนะยามาโตะ...

ชั้นก็เลยพาไปที่ร้านที่ซื้อหนังสือประจำน่ะ ในเมื่อพายามาโตะมาแล้วก็เลยถือโอกาสดูหนังสือใหม่ๆไปด้วยเลย ก็เลือกๆมาสักสองสามเล่ม แล้วพอเดินมาที่เคาเตอร์ก็เห็นยามาโตะกำลังจะจ่ายเงินอยู่พอดี.......เดี๋ยวนะ ปกนั่นมันคุ้นๆอยู่นะ....

ชั้นหยิบหนังสือที่ยามาโตะเลือกมาขึ้นมาดู ....อันนี้ชั้นมี อันนี้ด้วย...หนังสือพวกนี้ไม่เห็นต้องซื้อเลยนี่นายามาโตะ นายยืมชั้นเอาก็ได้ ไว้พรุ่งนี้ชั้นจะเอามาให้ ยามาโตะไม่ใช่พวกสะสมหนังสืออยู่แล้วนี่

ยามาโตะก็เลยหัวเราะฮะๆเอาหนังสือกลับไปวางที่ชั้น พนักงานดูท่าจะเสียดายน่าดู...แล้วก็เลยซื้อหนังสืออเมริกันฟุตบอลรายเดือนไปหนึ่งเล่ม....

หืม? หนังสือแบบนั้นน่ะยามาโตะไม่จำเป็นต้องอ่านอยู่แล้วไม่ใช่รึไง ถึงคู่แข่งจะเป็นใครหน้าไหนก็ไม่มีใครเอาชนะพวกเราได้อยู่แล้วนี่นา จะสนใจไปทำไมมากมายกันนะ....มีแต่จุดนี้ล่ะที่ชั้นยังไม่เข้าใจนายสักที

หลังจากนั้นก็เลยไปนั่งร้านกาแฟกัน ก็นั่งไปเรื่อยๆไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษหรอก ชั้นก็นั่งอ่านหนังสือไป เล่มนี้อ่านค้างมาได้สักอาทิตย์แล้วล่ะ ยามาโตะก็อ่านนิตยาสารอเมริกันฟุตบอลนั่นบ้างก็ชวนชั้นคุยบ้าง ชั้นก็ตอบเขาไปตามที่เขาถามมานั่นแหละนะ

ระหว่างที่ชั้นกำลังนั่งอ่านหนังสือเพลินๆ ก็มีพนักงานทำน้ำหกใส่ชั้นเข้า...

หกใส่ชั้นน่ะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่นี่หกใส่หนังสือด้วยน่ะสิ...

....เอเออเทสกำลังท้าแฮมเลตดวลดาบอยู่เลยนะนั่น....

ชั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรเขาหรอกนะ เห็นขอโทษขอโพยใหญ่ก็เห็นใจอยู่เหมือนกัน เจ้าของร้านให้เงินชดใช้ค่าหนังสือมาด้วย ไม่น่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยนะ แต่ว่าได้มาแล้วก็ช่วยไม่ได้ ชั้นกับยามาโตะก็เลยเดินกลับไปที่ร้านหนังสืออีกรอบ

ระหว่างทางก็เจอผู้หญิงคนนึงถักผมเปีย.......ไม่สิ...นั่นมันคารินนี่นา  บังเอิญอะไรจะขนาดนั้นนะ พอเห็นพวกเราคารินก็รีบเก็บอะไรสักอ่างใส่กระเป๋าแล้วก็รีบวิ่งไปเลย ว่าที่ที่เธอเก็บใส่กระเป๋านั่นมันอะไรกันน่ะคาริน.....ยังไม่ทันจะได้เรียกอะไร ยามาโตะก็วิ่งพุ่งออกตัววิ่งตามคารินไปซะแล้ว...

ยามาโตะ รันนิ่งแบ็คสูงร้อยเก้าสิบวิ่งไล่ตามควอเตอร์แบ็คผู้หญิงด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบนั้นนี่ คารินเขายืนนิ่งให้นายไล่ทันนี่ก็แปลกแล้วล่ะ

เอาเถอะ ถือว่าเป็นการฝึกการดอดจ์ของเธอก็แล้วกันนะคาริน

สุดท้ายชั้นก็เดินไปร้านหนังสือคนเดียว...

ชั้นซื้อแฮมเลตเล่มใหม่ ดูเหมือนคนขายจะแปลกใจอยู่เหมือนกันที่เห็นชั้นย้อนกลับมาซื้ออีกรอบ พอจ่ายเงินเสร็จยามาโตะก็มาถึงพอดี พร้อมกับคารินด้วย แต่เหมือนคารินจะดูซึมๆ....

...นี่นายไปบังคับฝืนใจอะไรคารินเขารึเปล่ายามาโตะ.... (แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นยามาโตะก็คงไม่รู้สึกตัวหรอก..)

 แล้วหลังจากนั้นก็ไปหาอะไรกินกันน่ะ

 ว่าแต่ยามาโตะ คีบเนื้อให้คารินเยอะขนาดนั้น....ถ้าคารินเขาน้ำหนักขึ้น เขาจะเกลียดนายเอาได้นะ....มาตรฐานผู้หญิงเอามาเทียบกับของผู้ชายน่ะมันไม่ได้หรอกนะยามาโตะ...

พอกินเสร็จก็เลยเดินไปส่งคารินแล้วก็แยกย้าย

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก

                                                                                                    ฮอนโจ ทากะ

edit @ 24 May 2009 11:06:22 by ES21Diary

edit @ 24 May 2009 12:58:49 by ES21Diary

edit @ 7 Nov 2009 12:24:30 by ES21Diary