Harao Kiminari 023 : 22-08-2010

posted on 22 Aug 2010 07:08 by es21dairy

 

 

 

 

 

ฮาราโอะ  คิมินาริ

22 Aug 2010

 

 

 

                           ที่จริงฉันก็โตเกินกว่าจะมายืนอยู่หน้าเค้ก แล้วเป่าเทียนแล้วล่ะนะ

 

 

 

                          เรื่องมีคนมายืนอยู่รอบล้อมแล้วร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้นั่นก็ใช่

 

 

 

                           เวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็วจนฉันไม่ทันได้ตั้งตัว   ดูสิ   ฉันยังจำเรื่องวันเกิดของฉันเองเมื่อปีที่แล้วได้เลย   วันเกิดของบัมบ้าด้วย    ไม่ทันไรก็กลายเป็นว่าวันนี้ฉันจะมีอายุเพิ่มขึ้นอีก 1 ปีแล้ว    มันไวมากเลยทีเดียวล่ะ

 

 

                            "เป่าเทียนเลยครับรุ่นพี่"      

 

 

                           ใครสักคนในกลุ่มบอกกับฉันทั้งที่ฉันยืนยันหนักแน่นแล้วว่าจะไม่เป่าเด็ดขาด      แถมสูงตั้งแปดชั้นแบบนี้ฉันจะเป่าคนเดียวยังไงไหว   สุดท้ายก็เลยใช้วิธีพัดๆให้มันสักแต่ว่าดับไปท่ามกลางเสียงปรบมือของคนอื่นๆในชมรม      ทุกคนอวยพรวันเกิดของฉันพร้อมกันเสียงดังลั่น      การได้เป็นพระเอกของงานนี่มันให้ความรู้สึกที่เยี่ยมจริงๆเลยนะ

 

 

 

 

                              ไวน์ที่ไปหากันมาจากไหนก็ไม่รู้ถูกรินส่งต่อๆกันไปภายในห้องชมรม    คามางุรุม่ามันกินของมันคนเดียวหมดไปแล้วครึ่งขวด     แถมยังจ้วงกินขาไก่ทอดอันใหญ่ที่สั่งมาจากภัตตาคารหรูไปพร้อมกันด้วยอีก       

 

                              คาซามัตสึโกยทุกอย่างที่เล็กพอจะเข้าปากหมอนั่นได้ลงท้อง (ซึ่งก็คือเกือบทุกอย่าง)    

 

                              สึฟุงิกินเค้กวันเกิดของฉันอย่างเอร็ดอร่อย    

 

                             อานูบิสึเมาหลับไปแล้ว   

 

                              อิมุโฮเทะห็หัวเราะไม่หยุด     คาดว่าคงจะเมาไม่แพ้กันนั่นแหล่ะนะ

 

 

 

                             ฉันนั่งเท้าคาง  มองเจ้าพวกนั้นอยู่ที่มุมห้อง   

 

 

                              แล้วบัมบ้าก็เดินเข้ามาหา

 

 

 

                              "มาทำอะไรอยู่ตรงนี้"  หมอนั่นถาม   ฉันก็ส่ายหัวกลับไป

 

 

                              "....รำคาญพวกรุ่นน้องเหรอ" 

 

 

                              "เปล่า..."  คำตอบรับของฉันคงจะผิดปกติเกินไป   บัมบ้าถึงได้หันมามองอีก  แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

 

 

 

                              ทั้งๆที่เพลงเปิดทางลำโพงดังลั่น  แต่เหมือนมันจะเงียบขึ้นมาเสียเฉยๆในชั่ววินาทีหนึ่ง

 

 

 

 

                                 ฉันลุกขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย    เดินหลบออกมาจากห้องที่รื่นเริงและเต็มไปด้วยเสียงเพลงโดยไม่ได้บอกเหตุผลแก่บัมบ้าว่าจะออกไปไหน    - -   แต่ก็อย่างที่ฉันคิด     หมอนั่นตามฉันออกมา      ฉันไม่ได้หันไปไล่บัมบ้าให้กลับเข้าห้องไป     อยากตามก็ตามมาเสียให้พอใจเถอะ    ฉันจะไปไหนไกลเกินกว่าสนามซ้อมแข่งได้

 

 

 

                                  เวลาผ่านไปเร็ว

 

 

 

                                  "ฉันยังจำวันที่เข้าชมรมตอนปีหนึ่งได้เลยนะ"   ฉันพูดขึ้นมาโดยไม่ได้หันไปมอง    พื้นทรายผสมดินที่ปูสนามแห่งนี้แทนที่จะเป็นหญ้าคือเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของไทโย     ตอนนี้สนามแข่งไม่มีคนอยู่เลย    มีแค่ลูกอเมริกันฟุตบอลสองสามลูกที่ลืมเก็บไปกลิ้งเกลือกอยู่ด้านข้างสนามเท่านั้น

 

 

 

                                   "ฉันก็จำได้"   บัมบ้าตอบ   มองสนามจากมุมใกล้เคียงกับฉัน

 

 

 

                                   "ฉันเล่นดีขึ้นจากเมื่อก่อนไหม"

 

 

                                    "ดีขึ้น"

 

 

                                    "เรื่องวิ่งล่ะ"

 

 

                                    "เร็วกว่าเมื่อก่อนอยู่นิดหน่อย"

 

 

                        "บางทีนายก็ควรจะเอาใจคนอื่นด้วยการตัดคำว่านิดหน่อยออกไปบ้าง"

 

 

                     บัมบ้าชะงักไป  ท่าทางกระอักกระอ่วนใจอยู่พักหนึ่งก่อนจะแก้ตัว     "ถ้าติชมโดยมัวแต่เอาใจอีกฝ่ายมันก็จะไม่เกิดการพัฒนานะ"

 

 

                                      ฉันหัวเราะหึในลำคอ

 

 

 

                                      "ทั้งชมรมคงมีแค่นายที่กล้าติฉันต่อหน้าล่ะนะ"

 

 

 

                                     สนามซ้อมแห่งนี้ฉันเคยใช้มันแอบฝึกขว้างลูกหลังจากที่คนอื่นกลับบ้านไปกันหมดแล้ว  - -   หลังจากที่แพ้เดมอนเป็นต้นมา  - -    ขว้างจนมือพอง   

 

 

           น่าเสียดายที่ตอนนั้นก็ยังไปแพ้ฮาคุชูเข้าให้อีก    ถึงจะเป็นศึกไลน์ก็ตามทีเถอะ

 

 

 

                       ฉันเขี่ยลูกอเมริกันฟุตบอลลูกหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดขึ้นมาแล้วหยุดคิด     

 

 

                        ฉันจับมันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วกันนะ     แล้วขว้างสำเร็จกี่ครั้ง   พลาดกี่ครั้ง   - -   ฮิรุม่าทีมเดมอนก็คงจะนับเอาไว้บ้างเหมือนกันตามนิสัยของมันที่ช่างคำนวนไปเสียทุกอย่าง    แล้วคิด  ทีมเซย์บุ    จะนับไหมนะ   ไหนจะทาคามิ  โอโจอีก

 

 

 

                                       ควอเตอร์แบ็คแต่ละคน  ตอนนี้ก้าวไปถึงไหนกันแล้วนะ

 

 

 

                                        "ตอนแข่งกับเดมอนที่นี่   สนุกดี"  ฉันขว้างลูกให้บัมบ้า   มันเอียงไปทางซ้ายเล็กน้อยจากที่คาดการณ์ไว้   แต่บัมบ้าก็รับถึง    "กับฮาคุชู     นั่นก็แย่ไม่เบาทีเดียว"

 

 

                            ไลน์ทุกคนถูกหามส่งโรงพยาบาล   ฉันน้ำตาแตกอยู่ที่สนามนั่นตอนประกาศยอมแพ้     ปิดฉากคริสมาสโบวล์ของไทโย  สฟิงค์อย่างจำใจที่สุด   - -  แย่มาก   แย่สุดๆ

 

 

                               "ไลน์ของคันโตแข็งแกร่งมาก"  บัมบ้าพูดเสียงเรียบ

 

 

                               "นั่นสิ"  ฉันตอบ  แล้วก็ถาม 

 

 

                                 "ยังจำตอนที่แข่งกับพวกนั้นแต่ละคนได้ไหม"

 

 

                                 "ได้    ฉันฝึกแทบล้มประดาตายที่นี่เพื่อไปแข่งกับเจ้าพวกนั้น"

 

 

                                   "เกลือกกลิ้งไปทั่วสนามจนดูไม่จืดเลยสินะ"

 

 

                                   "ก็สนามนี้แหล่ะ"

 

 

                                   "เมื่อก่อนฉันไม่ค่อยลงสนาม    ชอบอยู่ใต้ร่มไม้มากกว่าด้วย"  ฉันรับลูกที่บัมบ้าขว้างกลับมา    ดีใจที่มันแย่กว่าที่ฉันขว้างเองมากที่เดียว    "ต้นนั้นน่ะ"   

 

 

                                              ฉันชี้ให้เขาดู

 

 

 

                                "แต่รากมันเลื้อยไปขึ้นตึกตรงนู้น   อีกหน่อยก็คงต้องตัดทิ้ง   แต่ฉันคงไม่ได้อยู่ดูวาระสุดท้ายของมันหรอก"

 

 

 

 

                                               เวลาผ่านไปเร็ว 

 

 

 

 

                                       ฉันหยุดขว้างลูก   นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นทรายข้างสนาม    มองพื้น  มองเส้นสีขาวที่ตีไว้ทุกๆสิบหลา      มองลูกอเมริกันฟุตบอลที่อยู่ในมือ พร้อมๆกับเหยียดหลังให้รู้สึกสบายตัวมากขึ้น

 

 

 

                                     "แป๊บเดียวเอง   ใจหายนะ"

 

 

 

                                      ปีหนึ่งเลื่อนไปเป็นปีสามตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  

 

 

 

                                       บัมบ้าไม่ได้พูดอะไร  - -  หมอนั่นเป็นเพื่อนสนิทของฉัน  ฉันคิดว่าเขาคงเข้าใจคำพูด   และความรู้สึกส่วนหนึ่งของฉันดี    อีกส่วนที่เขาอาจไม่เข้าใจเพราะว่าฉันไม่ได้เก่งแบบบัมบ้า     ไม่ได้มีฝีมือแบบที่ใครๆก็ยอมรับด้วย      ความรู้สึกที่จะต้องพ้นจากสถานะตรงนี้ไปในเวลาอันใกล้นั้นจึงค่อนข้างแตกต่างกันอยู่หน่อยหนึ่ง  

 

 

 

 

                                       ความเงียบเกิดขึ้นนาน  ขณะที่ฉันใช้ความคิดย้อนไปถึงวันเก่าๆที่ได้อยู่กับกีฬาที่ตัวเองรักที่สุด    ตั้งแต่ที่ได้รู้จักมันครั้งแรก   จนกระทั่งเดี๋ยวนี้

 

 

 

                                         "นานแล้วนะ"

 

 

                                         "นานแล้ว"  บัมบ้าตอบฉัน

 

 

                                          "วันเกิดครั้งหน้า   ฉันจะไม่ได้อยู่ในสถานะของควอเตอร์แบ็คทีมไทโยสฟิงค์แล้วสินะ"

 

 

 

                                           "......."

 

 

                                           "....นายก็ด้วย"

 

 

                                            "ใช่  ฉันด้วย"

 

 

                                             "น่ารำคาญจริง"  ฉันว่าฉันกำลังยิ้มอยู่แน่ๆ   "ทำไมต้องเป็นแค่สามปีด้วยก็ไม่รู้   ทั้งๆที่ทุ่มเทกันมาตั้งขนาดนี้แล้วแท้ๆ"

 

 

 

                                                 บัมบ้าไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก   แต่ฉันรู้ดีอยู่แก่ใจ   - -     ในระดับมหาวิทยาลัยจะหาควอเตอร์แบ็คที่เก่งกว่าฉันสักสิบคนร้อยคนก็ยังได้     ไม่ต้องพูดถึงเรื่องมืออาชีพ     แต่บัมบ้าที่เป็นไลน์ชั้นยอดของญี่ปุ่นนั้นอนาคตยังสดใสนัก    จากนี้ไปฉันก็คงจะรับสืบทอดธุรกิจต่อจากพ่อแล้วก็ได้แต่มองหมอนี่คอยปกป้องทีมอื่นๆทางโทรทัศน์อย่างเดียวแล้ว

 

 

 

                 อเมริกันฟุตบอลกับฉันคงจะจบลงแค่นี้  - -   ภายในรั้วโรงเรียนไทโยแห่งนี้

 

 

 

 

 

 

                                        "อีกหน่อยก็คงไม่มี..."

 

 

 

 

                                         แล้วฉันก็หยุดคำพูดในวันเกิดตัวเองไว้เพียงแค่นั้น

 

 

 

 

 

-----------------------------

 

ห้วน... ห้วนชะมัด...  ขอโทษนะ  เขียนห้วนชะมัดเลย  คือกุไม่ค่อยมีเวลาน่ะนะ  แต่คือกุก็ไม่ได้ลืมนะ /กอดโอะ

กุรักมึงนะโอะ    รักมา 3 ปีได้แล้วนะ

 

 

แล้วกุก็เห็นมึงก็อยู่ปี 3  มาจะ 3 ปีแล้วนะ

 




 

 

.................................. *อีโมดราม่า*

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Students would like to buy term papers about this post, selecting the essays writers. You definately will need use plagiarism checker "plagiarismsearch.com". Now, you don’t have to worry about getting a failing mark simply because you have been accused of plagiarizing someone else’s work.

#18 By plagiarism checker (103.7.57.18|31.184.238.21) on 2012-07-05 17:42

Thank you for your smashing article close to this post. I couldn’t see such kind of thesis topic in web and tried to order the dissertation writing. Thus, I receive all the facts at this moment.

#17 By thesis (91.212.226.136) on 2012-04-09 06:09

Are you willing to get resume, that conform the field of research you desire?. You can count on our resume writers, as you count on yourself. Thanks because that’s the interesting

#16 By resume service (91.212.226.136) on 2012-04-08 18:00

fcnkzr

#15 By uxjzqwly (91.232.96.4) on 2012-02-17 12:37

Your article seems to be hot! Therefore people not have to write the essay service by their own, they will take your help.

#14 By essay writing (31.184.238.21) on 2012-02-17 01:53

Such good enough custom dissertation just about this good post is the thing that some people want purchase at the research paper writing service, hence every time they get the thesis and essays written.

#13 By dissertation (91.212.226.143) on 2011-11-20 06:37

I received 1 st <a href="http://goodfinance-blog.com">loan</a> when I was 20 and this supported my family a lot. However, I require the car loan also.

#4 By ByrdLESLEY (91.212.226.143) on 2011-10-24 06:28

จะร้องไห้.....

แฮ้ปปี้ฮาราโอะเดย์ค่ะ;w;//

#3 By -Hot@Ru- นะจ๊ะ on 2010-08-22 10:59

คิดถึงES21

HBD โอะคุง ด้วยค่ะ

#2 By - MysteryMewz - on 2010-08-22 09:37

อ๊าก คิดถึงจังอายชิลด์
บอร์ดอาชิลด์ก็โฮสพัง เหลือแต่หนังสือล่ะทีนี้ที่เป็นของต่างหน้า
คิดถึงเรื่องนี้มากมายเลยค่ะ รักมาด้วย คิดถึงฮิรุม่า T^T

สุขสันต์วันเกิดค่ะ ฮาราโอคุง คุณหนุ่มหน้าสวย *-*

#1 By 優月 on 2010-08-22 08:29