Eyeshield 21 Diary

(HiimE :ขอบคุณสำหรับดิสค่า)

(รูปจูริ...หายากมากๆ...)

19 JULY 2008

ซาวาอิ จูริ 006

 

   ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยซะจริง ...ฮึ! จะร้อนอบอ้าว ฝนตก หรืออุณหภูมิต่ำก็เลือกเอาซักอย่างสิยะ *หงุดหงิดๆ* เพราะเหตุนี้เลยทำให้หลายๆคนต้องล้มป่วยกัน รวมทั้งฉันด้วยแหละ คัดจมูกนิดหน่อย แต่คงไม่เป็นอะไรมากหรอก เอกสารต่างๆรวมกับขยะจะล้นห้องชมรมอยู่แล้ว ถ้าฉันลาหยุดซักวันล่ะก็.. อีกวันถัดมาได้กลายเป็นป่าอเมซอนพอดี.. /ถอนหายใจ

 

   เมื่อวันที่17 ที่ผ่านมาเป็นวันหยุด แต่ก็นะ..ฉันก็ยังต้องแวะเข้าห้องชมรมเพื่อไปตรวจดูความเรียบร้อยอะไรหลายๆอย่าง ยังไม่พอ...ฉันยังต้องทำความสะอาด เช็ด ปัด กวาด ถูอีก! ให้ตายสิ!! ก่อนหน้านั้นแค่วันเดียว  ฉันเพิ่งทำไปเองนะ ขยันทำรกแข่งกับคนทำความสะอาดซะจริง.. ในวันนั้นเจ้าพวกที่ฉันกำลังด่าทั้งในใจ ทั้งออกเสียงกำลังนั่งลอยหน้าลอยตาในชมรม ทั้งที่อยากให้มาช่วยๆกันทำก็เถอะ แต่ดูจากแต่ละคนแล้ว... พวกนายจะเพิ่มงานให้ฉันซะมากกว่า

   หลังห้องชมรมดูโอเคขึ้นแล้ว ฉันก็ไปธุระแถวๆบ้านญาติ ประมาณเที่ยงละมั้ง? เพื่อนในโรงเรียนได้โทรศัพท์มาชวนไปเที่ยวกัน ...ไหนๆก็ธุระเสร็จแล้ว ว่างก็ว่าง งั้นไปแล้วกัน ..ตกลงเจอกันที่ห้างบ่ายโมง

แค่เจอหน้ากันไม่นาน ก็ใช้เงินไปซะเยอะเลยแฮะ (-- --)"

เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน..มันไม่เลวเลยนะ ถึงฉันจะไม่ค่อยมีโอกาสเท่าไหร่ก็เถอะ

พวกเราไปเดินซื้อของกันนิดหน่อย พวกเสื้อผ้าอะไรเทือกนี้แหละ แต่ฉันค่อนข้างจะเลือกเสื้อผ้าต่างกับเพื่อนๆ เพราะพวกเพื่อนของฉันส่วนมากจะเลือกประเภทอะไรที่มันสั้นๆ ..ไม่หนาวกันบ้างรึไงนะ  แต่ฉันจะชอบเป็นกางเกงยีนส์ขายาว หรืออะไรที่มันไม่หวือหวามากกว่า ไม่รู้สิ.. มันไม่เหมาะกับฉันล่ะมั้งของแบบนั้น *หัวเราะ*

 

   ช่วงเย็นมากิจังได้โทรศัพท์มาชวนไปเที่ยว แต่หลังจากคุยกันไปคุยกันมา กลายเป็นว่าเรา2คนอยู่ที่ห้างเดียวกันซะอย่างนั้น เฮ้!! บังเอิญเกินไปแล้วนะเนี่ย!! มากิจังเลยบอกจะเดินมาฉันที่กำลังคาราโอเกะกับเพื่อนๆอยู่ และหลังจากที่ได้เจอกัน พวกเพื่อนฉันต้องกลับก่อน ฉันเลยชวนมากิจังไปเปิดห้องต่ออีกห้อง เสียงเธอน่ารักชะมัด ส่วนเสียงฉันน่ะเหรอ...... ฮ่าๆๆๆ จะเอาอะไรกับเสียงคนเป็นหวัดมากล่ะยะ *ขำ*

   มากิจังต้องรีบกลับ ฉันเลยเดินไปส่งที่หน้าห้าง ถึงจะได้เจอกันแค่ไม่นาน แต่ฉันรู้สึกสนุกมากๆ ดีใจที่ได้เจอนะ ไว้คราวหน้าเราไปเที่ยวกันอีกล่ะ *ยิ้ม*

 

 

 

 

 

 

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

HiimE :: สั้นวุ้ย...

จุ๊กกรู๊ววว เรื่องจริงนะนั่น น้องคอร์นค้า น้องไม่ออน

พี่เลยไม่ได้บอกก่อนว่าจะโคร โทษน้า~~ 

ปล.ตังค์โทรศัพท์พี่หมดอ่ะ TT_TT

อีกเรื่องคือ ขอโทษทุกๆคนนะคะ ที่ไม่ได้เข้ามาเลย

จะต้องสอบ2อาทิตย์ สอบได้ตายกันไปข้างเลย

แต่ยังไงก็จะพยายามเข้ามาให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ X)

 

26 June 2008

 ..................................................................

............ชิเอ็นบอกให้มาเขียนไดอารี่.................

 ..................................................................

........................ฉึกกะฉัก!..............................

 

 

เช้าวันนี้ ชั้นกับหัวแดงต้องไปทำงานที่โฮสต์คลับอะไรซักอย่างที่มีคนมาชวนเรา

เมื่อวานหัวแดงย้ำชั้นตั้งไม่รู้กี่รอบ ว่าวันนี้ต้องแต่งตัวให้หล่อที่สุด ดูดีที่สุด เพื่อเอาใจสาวๆ

...เอาใจสาวๆ?...คงหมายถึงทำทัชดาวน์ให้ได้มากๆล่ะมั้ง...

ชั้นเลยสวมชุดแข่งของเซย์บุไป หวังจะทำทัชดานด์ให้ได้มากๆ

ไม่รู้ทำไม เมื่อเจอหน้ากัน หัวแดงถึงได้ชะงักแปลกๆ

"...เอ่อ นั้นชุดอะไรหรอครับคุณเท็ตสึม่า..." หัวแดงถามพลางดันแว่นกันแดด

"....................."ชั้นไม่ตอบ คิดว่าแค่ท่าทางที่มุ่งมั่นในการทำทัชดาวน์ของชั้นน่าจะเพียงพอที่หัวแดงจะเข้าใจแล้ว...ท่าทางหัวแดงจะเข้าใจ

"...แบบนี้นี่เอง..."

(เจ๊แนนนี่ : แบบนี้อะไรของพวกแก๊!พวกแกพูดกันด้วยภาษาอะร้ายยยย!!)

"ฟิลลิ่งแบบนี้ น่าจะโกยหัวใจสาวๆได้ น่ะ คุณเท็ตสึม่า"

แล้วเรา 2 คนก็เดินไปยังสถานที่ที่อยู่ในแผนที่ มันเป็นตึกหรูๆ สีอ่อน เมื่อเข้าไปข้างในจะเห็นโคมไฟระย้าห้อยลงมา มีแต่คนหน้าตาดีเดินกันให้ขวั่ก

"..ฟู่...ไม่ต้องเกร็งไปหรอกครับคุณเท็ตสึม่า...แน่นอนว่า ฟิลลิ่งและเมโลดี้ของคนเหล่านี้ ดังสนั่นได้ไม่เท่าคุณหรอก"หัวแดงบอกกับชั้น แต่ชั้นไม่เข้าใจที่หัวแดงพูดหรอก

...อันที่จริงชั้นก็แทบจะไม่เคยเข้าใจอะไรที่หัวแดงพูดอยู่แล้ว...

มีคนมาต้อนรับพวกเรา 2 - 3 คนท่าทางหนึ่งในนั้นจะชอบชุดที่ชั้นใส่มาก บอกว่าแปลกใหม่ดี

คนนึงยืนอธิบายอะไรบางอย่างให้เรา 2 คนฟังอยู่นาน 2 นาน ชั้นจับใจความได้นิดหน่อย ว่าเราต้องทำเสน่ห์และเอาใจสาวๆ อะไรนี่แหล่ะ

แล้วหนึ่งในนั้นก็ให้หัวแดงไปยืนข้างนอก คงประมาณ เป็นยามเปิดประตูล่ะมั้ง

ส่วนชั้นก็นั่งอยู่ข้างใน มีคนเอาชาร้อนมาเสิร์ฟให้ ชั้นเลยกระดกรวดเดียวหมด เขาก็เลยเติมให้เรื่อยๆ..เรื่อยๆ..จนชั้นชักจะดื่มต่อไม่ไหวแล้วสิ...

(เจ๊แนนนี่ : ก็เลิกซะซี่!เทตจัง!)

ก่อนที่ชั้นจะเผลอคายออกมาซะก่อน หัวแดงก็พาผู้หญิงคนนึงเข้ามา ยืนคุยอะไรกันแป็บนึงก็เข้าไปในห้องที่อยู่ข้างใน ตัวชั้นก็ได้แต่นั่งรอคำสั่งต่อไป

แล้วคำสั่งก็มา...มีผู้หญิงคนหนึ่งต้องการเพื่อนคุย ชั้นเลยถูกส่งไปนั่งเผชิญหน้ากับเธอ

"เอ่อ...คุณชื่ออะไรคะ?อ๊ะ ขอโทษนะคะ คุณคงไม่อยากบอก..."

"...เทตสึม่า โจ..."

"...ค...ค่ะ คุณเทตสึม่า คือว่า ชั้นเพิ่งอกหักมาน่ะค่ะ..."

"................."

"เขาเป็นคนแย่มากๆ แต่ชั้นก็ยังรักเขา รู้ทั้งรู้ว่าเขาจับปลา 2 มือ..."

"................."

"เขาบอกว่าชั้นเป็นคนน่าเบื่อ คุณคิดแบบนั้นหรือเปล่าคะ?"

"................."

"นั่นสินะ...ชั้นคงเป็นคนน่าเบื่อล่ะมั้ง.."

"................."

"...ผู้ชายคงไม่ชอบคนอย่างชั้นสินะ..."

"................."

"นี่คุณจะไม่พูดอะไรบ้างเลยรึเนี่ย!!"

จู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็โมโหอะไรซักอย่าง ลุกพรวดแล้วเดินปึงปังออกไป...

...ชั้นทำอะไรผิดเหรอ?...

มีคนของคลับเข้ามาหาชั้น แล้วพยายามอธิบายอะไรอีกครั้ง ชั้นก็ยังไม่เข้าใจอะไรๆมากขึ้นอยู่ดี...ดูเหมือนผู้หญิงของหัวแดงก็โมโหออกไปแล้วเช่นกันแฮะ...

ชั้นเลยได้นั่งเฉยๆ ระหว่างที่หัวแดงไปอีกห้องหนึ่งตามคำสั่ง ชั้นได้ถือเครื่องมือที่ปกติหัวแดงจะแบกขึ้นหลังเอาไว้ระหว่างที่หัวแดงเข้าห้องไป

ครู่เดียวเท่านั้น...ก็มีเสียงโครมครามมาจากในห้องที่หัวแดงเข้าไป

ชั้นและคนอื่นๆวิ่งเข้าไปดู...ปรากฎว่าเจ้าหัวแดงแท็คคุณป้าคนนึงล้มคว่ำไม่เป็นท่าหมดสติอยู่กับซากโต๊ะที่หักกลาง...

"ทำอะไรของนาย! ออกไป!!"

 

....เรา 2 คนโดนไล่ออกมาจากร้านจิบชา...

(เจ๊แนนนี่ : ม..มันไม่ใช่ร้านจิบชานะ เทตจัง...ถึงนายจะแค่เข้าไปจิบชาแล้วออกมาก็เถอะ...)

ระหว่างที่กำลังเดินอย่างอับจนหนทางอยู่นั้น...หัวแดงก็พูดขึ้นมาว่า...

"ฟู่...คุณเทตสึม่า...หรือว่าเราต้องไปขายไตใช้หนี้กันนะ?"

...จะขายอะไรนะ?...

ชั้นยังไม่ทันจะตอบอะไร ก็มีเสียงโวยวายมาจากด้านหลัง

เมื่อหันไปก็พบว่า มีคนขับมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งกำลังกระชากกระเป๋าชายคนหนึ่งแล้วขี่มาทางนี้พอดี

"ช่วยด้วยครับ!ช่วยด้วย!โจรกระชากกระเป๋า!!"

หัวแดงขยับแว่นทีนึงก่อนจะสั่งเสียงดัง

"คุณเทตสึม่า!สแลนท์!!"

ชั้นพุ่งไปตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว ไปดักหน้ารถมอเตอร์ไซค์คันนั้นไว้ได้ คนขับตกใจรีบหักเลี้ยวพุ่งเข้าหาหัวแดง...

หัวแดงบั๊มพ์มอเตอร์ไซค์คันนั้นด้วยเทคนิคสุดยอด

"สไปเดอร์พอยซั่น!!!"

รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นล้มคว่ำกลิ้งไป 3 ตลบ คนขับสลบเหมือด

หัวแดงหันมามองชั้น ท่าทางถูกใจที่เรา 2 คนเข้าคู่กันได้

ตำรวจมาในอีกไม่กี่นาทีถัดมา พวกเขาจับโจรได้และเชิญพวกเราไปโรงพักด้วย

ระหว่างที่รออยู่ในโรงพัก หัวแดงก็หันมาคุยกับชั้น

" ..อืมตามกฏหมาย ถ้าช่วยคนเก็บกระเป๋าได้ ก็จะได้ส่วนแบ่งจากเงินทั้งหมดในกระเป๋า 10%"

ชั้นพยักหน้ารับคำ

เมื่อเจ้าของกระเป๋าเดินมาหาเราพร้อมตำรวจ เขาก็เปิดกระเป๋าเอกสารนั่น...

...ปรากฎว่าข้างในเต็มไปด้วยเงินเป็นฟ่อนเรียงรายกันอยู่อย่างแน่นเอี๊ยด...

หัวแดงถึงกับอุทานเบาๆ "..โอ๊ะ!!"

"มันเป็นเงินทุนของบริษัทที่ผมจะเอาไปเจรจาธุรกิจครับ รับไว้ด้วยนะครับ มันอาจจะไม่มากมายอะไร แต่เป็นคำขอบคุณจากผม คุณ 2 คนช่วย บริษัทเราไว้..."

ผู้ชายคนนั้นมอบเงินให้หัวแดงปึกหนึ่ง หัวแดงรับมาอย่างยินดี...

 

...แล้วเรา 2 คนก็ได้นำเงินจำนวนนั้นไปคืนเจ้าของห้องซ้อมดนตรี...

"ฟู่..หมดเวรหมดกรรมกันซะที" 

ยังเหลือเงินอยู่จำนวนหนึ่งในมือหัวแดง หัวแดงยื่นให้ชั้นครึ่งหนึ่ง

"..ผมแบ่งให้ครึ่งหนึ่งนะ คุณเท็ตสึม่า ส่วนอีกครึ่งผมจะเอาไปเป็นกองทุนวงบลัด..."

ชั้นรับเงินจำนวนนั้นมา โค้งขอบคุณหัวแดงทีนึง

"ฟู่...คราวหน้าที่เจอกัน วงบลัดคงจะมีฟีลลิ่งที่ดีกว่าเดิมแน่ๆ ถึงตอนนั้นค่อยมาออดิชั่นกันอีกนะ คุณเทตสึม่า..."

ชั้นไม่ตอบอะไร แต่คิดว่าถ้าหัวแดงอยากให้ชั้นมาทุ่มกลองอีก ชั้นก็ยินดี

เรา 2 คนแยกกันตรงนั้น ชั้นเดินตรงไปที่ซุปเปอร์มาเก็ต...คิดจะซื้อของฝากให้ชิเอ็นซักหน่อย...

...ชั้นซื้อสบู่เหลวฝากชิเอ็น 1 ลัง...

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เจ๊แนนนี่ : ในที่สุด 2 คนนี้ก็ปลดหนี้สินได้ซักที!!

เหนื่อยมาตั้งนาน สุดท้ายก็หาเงินได้ง่ายๆแบบนี้เอง 555+

ขอบคุณ โฮตจี้ ที่ได้มาโครด้วยกันนะจ๊ะ >.< สนุกเห็ดเลย

 

Akaba Hayato 008

27 June 2008

เริ่มจากเช้าวันที่พวกเราต้องทำงานโฮสต์คลับ

ชั้นได้บอกคุณเท็ตสึม่าไว้ว่า ให้แต่งตัวให้หล่อๆเพื่อเอาใจสาวๆแต่..

 อาคาบะ - ..เออ....เท็ตสึม่าซัง นั้นชุดอะไรหรอครับ..(ดันแว่นก่อนถาม)

 

ท่าทางคุณเท็ตสึม่าจะบอกว่า”คุณนี้เอาใจทุกคนได้” ชั้นก็เห็นว่า สปิริตที่ออกมาจากเท็ตสึม่าซังนั้นน่าเป็นตามนั้น

 

 อาคาบะ – แบบนี้..นี้เอง..(ดันแว่นด้วยความเข้าใจ)

 

อาคาบะ - ฟิลลิ่งแบบนี้ น่าจะโกยหัวใจสาวๆได้ น่ะ คุณเท็ตสึม่า (พูดด้วยความภาคภูมิใจ)

 

เรา2คนเดินเข้าไปที่โอสต์คลับที่เราต้องไปทำงานกัน...ข้างในหรูหรามากๆ...มีแต่ฟิลลิ่งที่ดูดีเต็มไปหมด..

 

อาคาบะ - ..ฟู่...ไม่ต้องเกร็งไปหรอกครับคุณเท็ตสึม่า...แน่นอนว่า ฟิลลิ่งและเมโลดี้ของคนเหล่านี้ ดังสนั่นได้ไม่เท่าคุณหรอก

(พูดเสร็จแล้วก็ดันแว่น)

 

เทต - กะฮึ่ด!

 

ดูเหมือนคุณเท็ตสึม่าจะใจเย็นลงแล้วล่ะ

 

พนักงานในร้าน - นี้ เธอคนนั้นน่ะ!!(ชี้ไปที่อีบะ)

 

อาคาบะ – หืม?

 

พนักงานในร้าน - รีบออกไป เสนอหน้าให้แขกหญิงที่เข้ามาใหม่เร็วๆๆเข้า อย่าลืมน่ะว่า พยายามทำให้พวกเธอประทับใจให้

ได้ !!! เข้าใจ!!

 

อาคาบะ - ..ฟู่...ถ้าเรื่องนั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว (เหมือนมีอะไรวิ้งๆๆจากตัวอีบะ ประมาณกุมั่นใจเต็มที่)

 

ชั้นก็ทำตามคำสั่งของเค้า แล้วก็เดินออกไปนอกร้าน แล้วก็ไปสะดุดเข้ากับฟิลลิ่งของสาวน้อยที่ไพเราะใช้ได้

 

ญ - ส..สวัสดีค่ะ

 

ญ – โฮสต์คลับใช่มั้ยคะ

 

อาคาบะ - ใช่ ที่นี้คือโฮสต์คลับ (พูดพร้อมกับดันแว่น)

 

ญ - คือ..ต้องการเพื่อนคุยวันนี้น่ะค่ะ

 

อาคาบะ – อืม..ได้..ไม่มีปัญหา

 

พอชั้นถูกฟิลลิ่งที่ดูจะซึมเศร้าอันนั้นอยากให้คุยเป็นเพื่อนชั้นก็ยินดีที่จะรับฟัง..จึงพาไปที่ห้องเพื่อไปนั่งคุยกัน

 

ญ - ช..ชั้นเข้ากับเพื่อนไม่ค่อยได้ค่ะ

 

อาคาบะ - ..อืม..

 

ญ - ช่วยบอกวิธีที่จะกล้าแสดงออกอย่างคุณบ้างสิคะ

 

อาคาบะ - ..อืม..ต้องการแบบนั้นสิน่ะ..ง่ายๆ...มั่นใจตัวเอง แล้วก้คว้ากีต้าขึ้นมา(ว่าแล้วก็คว้ากีต้า) แล้วก็ทำให้มันดังสนั่นให้ทั่ว

ห้องไปเลย!!!(แล้วก็ดีด)

 

(..นี้คือวิธีแสดงออกของ แกสิน่ะยะ~!!!)

 

ญ - (อึ้ง..)

 

ญ - ค..คือว่า..

 

ญ - ไม่ใช่มั้งคะ...

 

อาคาบะ - ..ฟู่...เซนต์ทางดนตรีคงจะไม่เข้ากันซะแล้วล่ะ..มั้ง

 

ญ - หา?

 

ชั้นไม่รู้ว่าชั้นพูดอะไรผิดไป เธอก็ลุกพรวดออกไปเลย

 

แต่ซักพักพนักงานในร้านก็เดินเข้ามา...เค้าบอกให้ชั้นไปดูผู้หญิงคนอื่นแทน

 

อาคาบะ - ..หืม..แล้วคนนั้นล่ะ(ชี้ไปที่คนแรกที่เรียกมัน)

 

คนในคลับ - เขาไม่เอาแล้วเฟ้ย!!

 

อาคาบะ - ..เฮ้อ เซนต์ดนตรีไม่เข้ากันก็แบบนี้ล่ะ..

 

คนในคลับ - เข้าใจมั้ยว่าเราต้องดูแล ปลอบใจ คนที่เข้ามา พวกเขามีปัญหาหนักอกและอ่อนไหว

 

คนในคลับ - ไม่ควรจะไปดีดกีต้าร์ใส่เขาแบบนั้น ควรให้คำปรึกษามากกว่า

 

อาคาบะ - ..ก็เธอคนนั้นบอกว่า อยากจะมีความมั่นใจ นี้ครับ= = พวกก็เลยแสดงวิธีทำให้มีความมั่นใจมากขึ้นให้ดูไง.

 

คนในคลับคว้ากีต้าร์ของอีบะไป

 

คนในคลับ - ไม่ต้องใช้ไอ้นี่ ใช้แค่คำพูดก็พอแล้ว

 

แล้วเขาก็ส่งชั้นไปเจอผู้หญิงคราวป้าคนหนึ่งที่บอกว่าเหงาใจ+กาย

 

อาคาบะ - ..หา!..กีต้าชั้น(ไม่หันแล้วล่ะมึง..)

 

ไม่ทันจะคว้า หมอนั้นมาชั้นก็ต้องโดนยัดให้ไปอยู่กับ หญิงอีกคน

 

ป้า - ไงจ๊ะ หนุ่มน้อยน่ากิน เอ๊ย น่ารัก

 

อาคาบะ - ..(หน้านิ่ง)

 

ป้า – เรามาเล่นตบจูบกันดีมั้ยจ๊ะ

 

อาคาบะ - ..ฟิลลิ่งแบบนี้ คงไม่เข้ากับชั้นหรอก..

 

ชั้นเห็นว่าท่าทางเมโลดี้มันจะไม่สวยซะแล้วสิก็เดินรีบเดินออกมา

 

ป้า - จะไปไหนจ๊ะ! (กระโดดเข้ารวบตัวไว่)

 

อาคาบะ - ...วิ้ง!!! สไปเดอร์ พอยซั่น!!!(ผลักป้า)

 

ด้วยความที่..ฟิลลิ่งของชั้นมันตกใจที่จู่ๆๆก็โดนสัมผัสแบบนี้ ชั้นก็เลยเผลอ..แท๊คป้าคนนั้นไปเต็มๆ

 

ป้า – (ป้าตีลังกา 3 ตลบกระแทกโต๊ะล้มลงไป)

 

พอชั้นรู้สึกตัวว่าได้ทำอะไรลงไป..คนในคลับก็แห่กันมาดูเต็มไปหมด คุณเท็ตสึม่าก็วิ่งมาดูด้วย

 

คนในคลับ - ทำอะไรของนาย! ออกไป!!

 

ในที่สุดทั้ง 2 ก็อับจนหนทาง....

 

ระหว่างเดินไปตามทาง..ชั้นก็คิดว่า..ขายไตสักข้างดู..จะดีไหมน่า

 

อาคาบะ - ..เฮ้อ

 

อาคาบะ - โดนไล่อีกแล้วสิน่ะ..

 

ระหว่างนั้นชั้นได้ยินเสียงอะไรสักอย่างชั้นกับคุณเท็ตสึม่าก็หันไปมองต้นเสียงนั้น

 

พบว่ามีมอเตอร์ไซต์คัน1กระชากกระเป๋าผู้ชายคน1อล้วก็กำลังวิ่งมาทางนี้

 

อาคาบะ - คุณเท็ตสึม่า สแลนท์!!!( ให้คุณเท็ตสึม่าวิ่งไป)

 

และคุณเท็ตสึม่าก็วิ่งไปความรวดเร็วไปขวางมอเตอร์ไซต์คันนั้นพอดีแล้วมันก็เลี้ยวมาทางชั้นแทน

 

อาคาบะ - ...สไปเดอร์ พอยซั่น~!!!!!!!(บั๊มมอไซต์)

 

มอไซค์กระเด็นไปอย่างแรง..แล้วตำรวจก็มาจับโจรไว้

 

อาคาบะ - ..อืมตามกฏหมาย ถ้าช่วยคนเก็บกระเป๋าได้ ก็จะได้ส่วนแบ่งจากเงินทั้งหมดในกระเป๋า 10%

 

ตำรวจให้เจ้าของเปิดกระเป๋าดู.....ผ่าง!!.....เงินเป็นล้านๆอัดแน่นอยู่ในนั้น!!

 

อาคาบะ - ..!!!(รอดแลัวว)

 

ช - มันเป็นเงินทุนของบ.ที่ผมจะเอาไปเจรจาธุรกิจครับ

 

ช - รับไว้ด้วยนะครับ มันอาจจะไม่มากมายอะไร แต่เป็นคำขอบคุณจากผม คุณ 2 คนช่วย บ.เราไว้

 

ช - (ยื่นเงินปึกนึงให้อีบะ)

 

..เมื่อได้ยินดังนั้นชั้นก็รับเงินก้อนนั้นมาอย่างไม่มีข้อกางขาใดๆทั้งสิ้น

 

ชั้นกับคุณเท็ตสึม่าก็เอาเงินไปคืนเจ้าของห้องซ้อมดนตรี

 

แล้วมันยังเหลือเงินอยู่จำนวน1 ชั้นก็แบ่งครึ่งให้คุณเท็ตสึม่าส่วนที่เหลือชั้นก็เอาไปเป็นกองทุนวงบลัด

 

แล้วชั้นก็แยกย้ายกันกับคุณเท็ตสึม่า..คงได้เจอกันซักวัน...วันที่วงบลัดได้สมาชิกใหม่…

 อีโฮต – กะรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ทรมาณเหลือเกินนนนน โหยหวนเหลือเกิน~~~T[]T ในที่สุดมันก็จบ คุณโฮตจะตายย อ่าฮือๆๆๆ(ร้องไห้ด้วยความปลาบปลื้ม) 

อีโอต - ..ทีนี้ก็หมดไปอย่างล่ะ...เอาล่ะ(ลุกขึ้นยืน)…ชีวิตเบ๊รอเราอยู่~T T อ่าฮือๆๆๆๆๆๆๆๆความจริงมันควรจะเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแต่แบบว่า ด้วยความที่นั่งวาดน้อง ยูเซย์ เพลิน...ลืม นี้สิน่ะความรักทำให้คนตาบอด อุ๊กรี๊ด~(โดนพี่แนนฆ่าตาย)

 อีโฮต – มีเรื่องฝากมาอีกคือ ..วันที่ 5 มีงาน ซุปเปอร์ X ที่รถไฟใต้ดิน แถวๆจตุจักรที่เคยจัด อันเดอร์กาวขายของใต้ดินนั้นล่ะ คุณโฮตไปเป็นเบ๊ ค่ะ...ใครว่างก็แวะๆไปน่า~(ไปเป็นพยานให้ X ดูว่า คนไทยอยากให้แกมายะ!!!)

edit @ 27 Jun 2008 21:05:24 by ES21Diary

edit @ 27 Jun 2008 21:07:31 by ES21Diary

edit @ 27 Jun 2008 21:14:43 by ES21Diary

18 June 2008

เมื่อวันก่อนชั้นกับเจ้าหัวแดงได้ทุ่มกลองกัน
(เจ๊แนนนี่ : นายคนเดียวต่างหาก!)
วันนี้ชั้นกับเจ้าหัวแดงก็นัดพบกัน...ไม่รู้ทำไม แต่ดูเหมือนชั้น"ต้อง"ไปกับเขา

เจ้าหัวแดงพาชั้นมาย่านศูนย์การค้าแต่เช้าตรู่ ชั้นก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ก็ชั้นวิ่งออกกำลังกายเรียบร้อยแล้วนี่
เจ้าหัวแดงวันนี้ก็ยังติดอุปกรณ์แปลกๆอยู่ที่หลังเช่นเคย เดินนำหน้าชั้น มองไปมาเหมือนพยายามหาอะไรซักอย่าง คงจะมาหาซื้อของล่ะมั้ง แต่ทำไมชั้นต้องมาด้วยล่ะ?

เจ้าหัวแดงหยุดยืนหน้าร้านราเม็งร้านหนึ่ง
"ฟู่...ฟีลลิ่งของร้านนี้บอกว่าน่าจะมีตำแหน่งว่าง เทตสึม่าซัง เราเข้าไปหางานทำชดใช้ค่ากลองชุดที่ทำพังกันดีกว่านะ"
พูดจบ เจ้าหัวแดงก็เดินเข้าไปในร้าน ชั้นเดินตามไปติดๆ
เจ้าหัวแดงพูดอะไรกับเจ้าของร้านก็ไม่รู้ แล้วเราก็ได้เข้าไปด้านหลังร้าน เราได้ผ้ากันเปื้อนมาคนละผืน ชั้นต้องสวมใช่มะ?

เมื่อเดินมาหน้าร้าน เจ้าของร้านบอกให้ชั้นเสิร์ฟราเม็ง....กะฮึ่ด!...

ชั้นพุ่งเสิร์ฟราเม็งด้วยความเร็ว 5 วินาที / 40 หลา ดูเหมือนราเม็งจะหกไปบ้าง แต่เจ้าของร้านไม่ว่าอะไร (เจ๊แนนนี่ : เอ้อ...ไม่ใช่ว่าเขามองไม่เห็นเหรอจ๊ะ...เทตคุง)
แล้วจู่ๆ...ระหว่างที่กำลังเสิร์ฟอยู่นั้น ขาของชั้นก็ไปสะดุดอะไรบางอย่างเข้า...
โครม!เพล้ง!โครม!
ชั้นเทกระจาดราเม็งทั้งหมดลงพื้น สาดใส่ลูกค้าหลายคนที่นั่งกันสลอน
ชั้นหันกลับไป...ที่ชั้นสะดุดคือปลายอุปกรณ์ติดหลังของเจ้าหัวแดง...
"...เอ่อ...ขอโทษที..."
แล้วเรา 2 คนก็ถูกไล่ออกมาจากร้าน

เจ้าหัวแดงพาชั้นไปร้านขายซีดี แล้วเราก็ได้ยูนิฟอร์มร้านซีดีมาสวม แล้วก็ต้องเรียงซีดีใส่ชั้น
ชั้นได้ซีดีมาตั้งหนึ่ง...ต้องเรียงใส่ชั้นสินะ...
ระหว่างที่ชั้นกำลังวางซีดีใส่ชั้นวาง ชั้นก็ได้ยินเจ้าหัวแดงบ่นกับลูกค้า
"ฟู่...วงนี้มันไม่เข้ากับฟีลลิ่งของชั้นเท่าไหร่ เอานี่ วงบลัด ชั้นรับรองได้ว่าเซนส์ทางดนตรีของวงนี้สูงส่งกว่าวงฟิลลิ่งพื้นๆๆแบบนั้นเยอะ"
ว่าแล้วเจ้าหัวแดงก็โยนซีดีที่ลูกค้าเอามาจ่ายเงินทิ้ง ควักซีดีวงบลัดให้เขาแทน
...ดูเหมือนเรา 2 คนจะโดนไล่ออกมาอีกแล้วแฮะ...

ร้านต่อมาเป็นร้านอาหารเล็กๆ เมื่อได้ผ้ากันเปื้อนแล้ว ชั้นก็เริ่มเสิร์ฟอาหารและเก็บจาน
มีลูกค้าคนนึงพูดกับชั้นว่า...
"ขออะไรแรงๆล้างปากหน่อยสิ น้อง"
...อะไรแรงๆ...
กะฮึ่ด!!!!
ชั้นแท็คเข้าไปเต็มแรงจนลูกค้ากระเด็นไป 3 ตลบ จบด้วยราวด์ออฟรอบครึ่ง...แรงพอรึเปล่านะ?...
...แล้วเราก็ถูกไล่ออกมา...ทำไมนะ?

เจ้าหัวแดงยังไม่ละพยายาม ร้านต่อมาคือร้านคาเฟ่เล็กๆ มีเวทีเล็กๆอยู่ด้านหนึ่ง มีโต๊ะจิบกาแฟที่เริ่มมีคนมาใช้บริการ
เจ้าหัวแดงไปพูดกับเจ้าของร้านอย่างเคย แล้วเราก็ได้ผ้ากันเปื้อนมา
"ฟังนะ...เทตสึม่าซัง ถ้าเรา 2 คนถูกไล่ออกอีกคงไม่มีทางหาเงินมาทันภายในอาทิตย์นี้แน่นอน ดังนั้น ช่วยตั้งใจทำงานดีๆนะครับ"
ชั้นพยักหน้ารับคำ
เรา 2 คนได้ยูนิฟอร์มมา ตั้งใจเต็มที่ว่ายังไงๆก็จะไม่ขอโดนไล่ออกไปจากร้านอีกเด็ดขาด
ระหว่างที่กำลังทำความสะอาดพื้นร้านอยู่นั้น เจ้าหัวแดงก็เงยหน้ามองเวที
"จะไม่มีใครมาปลดปล่อยฟีลลิ่งทางดนตรีขับกล่อมลูกค้าผู้มีพระคุณซักหน่อยรึ?"
ว่าแล้วเจ้าหัวแดงก็กระโดดขึ้นไปบนเวที คว้าอุปกรณ์ติดหลังไปดีดเสียงแต่วๆ ประกาศทั่วร้านว่าวงบลัดกำลังจะแสดงสด
เจ้าของร้านบอกให้เจ้าหัวแดงลงมาจากเวที แต่เจ้าหัวแดงไม่สน บรรเลงเพลงโดยใส่อารมณ์เต็มที่ แถมยังเรียกชั้นขึ้นไปด้วยอีกต่างหาก ชั้นเลยขึ้นไป...ทุ่มไม้ยาวๆสีดำๆที่มีไมโครโฟนลงมาข้างล่าง เห็นว่าเกะกะน่ะ...กลัวผู้ชมจะมองไม่เห็นเจ้าหัวแดง ดูเหมือนจะไปโดนหัวลูกค้าด้วยแฮะ
...เราถูกไล่ออกมาอีกแล้วล่ะ...

ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว ท้องชั้นร้องโครกครากเลย ตอนที่เราเดินเข้ามายังย่านกินซ่า
เจ้าหัวแดงท่าทางจะถอดใจแล้ว เดินคอตก พ่นลมหายใจ ทำเสียงแปลกๆตลอด
ชั้นกำลังคิดว่า...ชิเอ็นจะซื้ออะไรกลับมากินนะ วันนี้...
พอดีมีเสียงทักจากด้านหลัง ชั้นและเจ้าหัวแดงหันกลับไป พบผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่รู้จัก
"ผู้ชายผมแดงคนนั้นน่ะ กำลังหารายได้พิเศษอยู่รึเปล่าครับ?"
เจ้าหัวแดงตอบรับ เขาจึงเดินเข้ามายื่นนามบัตรใบหนึ่งให้
"โฮสต์คลับ?" เจ้าหัวแดงเลิกคิ้ว
"ครับ แค่อาทิตย์เดียวคุณก็จะมีรายได้ชนิดที่ไม่สามารถหาได้จากที่อื่นเลยนะครับ"
เจ้าหัวแดงหันมามองชั้น
ชั้นไม่รู้หรอกว่าโฮสต์คลับคืออะไร แต่ถ้ามันช่วยเจ้าหัวแดงให้ผ่านปัญหาได้ล่ะก็ ก็น่าทำไม่ใช่หรือ?
ชั้นพยักหน้ารับ...

...เอ...รู้สึกเหมือนชีวิตจะยิ่งยุ่งไปกันใหญ่แฮะ...ทำไมกันนะ?

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เจ๊แนนนี่ : มาต่อแล้วคร้าบ เร็วทันใจมั้ย? เหอๆ อีบะกับเทตจังจะรอดมั้ยเนี่ย?
โปรดติดตาม.."ชีวิตลำเค็ญของเทตสึม่ากับอาคาบะ...เมื่อเราต้องทำงานเป็นโฮสต์เพื่อชดใช้หนี้!!" อันเป็นภาคจบได้...เร็วๆนี้ นะจ๊ะ >.<

 เครติดรูป : http://hw001.gate01.com/

18 June 2008

..หลังจากวันที่..คุณเท็ตสึม่าทำกล่องพัง....ชั้นก็ต้องหางานพิเศษทำ..เพื่อเอามาจูนค่ากลองตัวนั้น..

เช้าวันต่อมาชั้นก็นัดให้คุณเท็ตสึม่ามาที่ย่านศูนย์การค้า..แล้วก็พาตะลุยท่องแดนการค้าแห่งนี้...แล้วชั้นก็ไปหยุดที่หน้าร้านราเม็ง
แห่ง1...

ชั้นรู้สึกว่าร้านนี้มีฟิลลิ่งที่น่าดึงดูดอย่างบอกไม่ถูกชั้นก็เลยบอกคุณเท็ตสึม่าไปว่า

อาคาบะ:  “ฟู่...ฟีลลิ่งของร้านนี้บอกว่าน่าจะมีตำแหน่งว่าง เทตสึม่าซัง เราเข้าไปหางานทำชดใช้ค่ากลองชุดที่ทำพังกันดีกว่านะ”
ชั้นได้เอ๋ยคำนั้นออกไป ไม่รีรอที่จะเข้าไปค้นหาสิ่งที่ชั้นต้องการ..
โดยมีคุณเท็ตสึม่าเดินตามมาติดๆ แล้วชั้นก็ได้พบกับชายที่ชั้นคิดว่า..”นี้ล่ะ..คนที่จะทำให้เราได้ค่าชดใช้กลอง..”

อาคาบะ : พอจะมีงานพิเศษที่ว่างบ้างไหมครับ..คุณเจ้าของร้าน(ดันแว่น)

เจ้าของร้าน : ..หืม? ก็มีน่ะ..เป็นเด็กเสิรฟ์ ไหวไหมล่ะ?

อาคาบะ : ..ฟู่...เรื่องเล็กๆแค่นี้..ไม่มีปัญหากับเมโลดี้ของพวกเราหรอกครับ...

เจ้าของร้าน :...ถึงชั้นจะไม่เข้าใจที่เธอพูด แต่คงหมายถึง โอเคสิน่ะ...เอาไปทำงานได้แล้ว(ยืนผ้ากันเปื้อนให้).

.ผมส่งผ้ากันเปื้อนให้คุณเท็ตสึม่า ดูเหมือนว่าคุณเท็ตสึม่าจะเข้าใจดี

ผมก็เลยปล่อยให้เค้าทำงานในส่วนของเค้าไป...ชั้นก็ทำงานส่วนของชั้น แต่..สักพักชั้นก็รู้สึกว่าเหมือนมีใครสะดุดหมอนั้นเข้า...

พอชั้นหันไปเห็นก็พบคุณเท็ตสึม่าที่ล้มหน้าฟาดพื้นทำราเม็งหกให้หัวลุกค้า..เท่านั้นล่ะ..ดูเหมือนเจ้าของร้านจะไม่ถูกใจฟิลลิ่งของพวกเรา..ก็เลยโดนไล่ออกในทันที..

จากนั้นชั้นก็เริ่มหาร้านอื่นจนได้พบกับร้านขายซีดี แล้วเราก็ได้ยูนิฟอร์มร้านซีดีมาสวม แล้วก็ต้องเรียงซีดีใส่ชั้น

ผมก็มอบซีดีให้คุณเท็ตสึม่าเอาไปวางจากนั้นชั้นก็ทำงานของชั้น
จนไปพบกับคุณลูกค้าที่ยังไม่พบแนวเพลงที่ถูกใจและก็ดูจะไม่ได้เรื่อง ชั้นก็เลยแนะนำไป

อาคาบะ : "ฟู่...วงนี้มันไม่เข้ากับฟีลลิ่งของชั้นเท่าไหร่ เอานี่ วงบลัด ชั้นรับรองได้ว่าเซนส์ทางดนตรีของวงนี้สูงส่งกว่าวงฟิลลิ่งพื้นๆๆแบบนั้นเยอะ"

ชั้นก็เลยคว้าซีดีวงบลัดมาให้แทน

แต่..ดูท่าทางเจ้าของร้านจะไม่พอใจ...และดูเหมือนเรา 2 คนจะโดนไล่ออกมาอีกแล้ว...

ร้านต่อมาเป็นร้านอาหารเล็กๆ เมื่อได้ผ้ากันเปื้อนแล้ว ก็ส่งให้คุณเท็ตสึม่าพื้นนึงแล้วชั้นก็ไปรับออเดอร์ลูกค้าคนอื่น..

แล้วชั้นก็ได้ยินคุณลูกค้าบอกคุณเท็ตสึม่า.ว่า

ลูกค้า : "ขออะไรแรงๆล้างปากหน่อยสิ น้อง"

..แล้วคุณเท็ตสึม่าก็แท๊ค ลูกค้ากระเด็นไป3ตลบจบด้วยราวด์ออฟรอบครึ่ง

…ทำให้ลูกค้าบาดเจ็บสาหัส...แล้ว พวกเราก็โดนไล่ออกอีกแล้ว...

..ชั้นก็ต้องหาร้านต่อไปจนเจอเข้ากับอีกร้าน1....แล้วก็ได้งานทำแล้วชั้นก็บอกคุณเท็ตสึม่าไปว่า

อาคาบะ : "ฟังนะ...เทตสึม่าซัง ถ้าเรา 2 คนถูกไล่ออกอีกคงไม่มีทางหาเงินมาทันภายในอาทิตย์นี้แน่นอน ดังนั้น ช่วยตั้งใจทำงานดีๆนะครับ"

คุณเท็ตสึม่าก็พยักหน้าตอบรับอย่างหนักแน่น..หวังว่าเซนต์ของชั้นคงจะไม่พลาด..

เรา 2 คนได้ยูนิฟอร์มมา ตั้งใจเต็มที่ว่ายังไงๆก็จะไม่ขอโดนไล่ออกไปจากร้านอีกเด็ดขาด

ระหว่างที่กำลังทำความสะอาดพื้นร้านอยู่นั้น ชั้นก็คิดได้ว่า...

อาคาบะ:"จะไม่มีใครมาปลดปล่อยฟีลลิ่งทางดนตรีขับกล่อมลูกค้าผู้มีพระคุณซักหน่อยรึ?"

ว่าแล้วชั้นก็กระโดดขึ้นไปบนเวที แล้วก็เริ่มปละปล่อยฟิลลิ่งของวงบลัด!!!...

เจ้าของร้านเดินมาแล้วก็พูดอะไรไม่รู้..เพราะชั้นรู้สึกได้อย่างเดียวว่ามันต้องจูนให้สนั่นกันไปเลย..

จากนั้นชั้นก็ชวนคุณเท็ตสึม่าให้ขึ้นมาด้วยกัน

คุณเท็ตสึม่าก็ขึ้นมาแล้วก็ขว้างไมโครโฟนลงไป..โดนหัวลูกค้า...แล้วพวกเราก็โดนไล่ออกอีกแล้ว

ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว ตอนนี้เราเดินเข้ามายังย่านกินซ่า

...เฮ้อ..ชั้นรู้สึกฟิลลิ่งหมดแรงเหลือเกิน.......

แล้วชั้นก็ได้ยินเสียงคนทักมาจากข้างหลัง..ชั้นกับคุณเท็ตสึม่าก็หันไป

พบผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่รู้จัก

"ผู้ชายผมแดงคนนั้นน่ะ กำลังหารายได้พิเศษอยู่รึเปล่าครับ?"

เค้าถามชั้นแล้วชั้นก็ตอบว่า ใช่ 

เขาจึงเดินเข้ามายื่นนามบัตรใบหนึ่งให้

อาคาบะ : "โฮสต์คลับ?"

"ครับ แค่อาทิตย์เดียวคุณก็จะมีรายได้ชนิดที่ไม่สามารถหาได้จากที่อื่นเลยนะครับ"

ผมจึงหันไปมองคุณเท็ตสึม่า

แต่ดูเหมือนคุณเท็ตสึม่าจะเข้าใจก็เลยตอบรับไป ...จะมีอะไรรออยู่น่า...

--------------------------------------------------------------------------------

อีโฮต  - .ขอโทษจริงๆๆที่อัพช้ามากกกกกกกกกกกกกกกกขนาดนี้..แบบว่า .อารมณ์มันไม่บิวสักทีT T

ขอโทษจริงๆๆน่ะ พี่แนนTwT

edit @ 18 Jun 2008 23:46:47 by ES21Diary

 

 

 14 MAY 2008

ซาวาอิ จูริ 005

 

     ...เข้าฤดูใบไม้ผลิมาได้ซักพักใหญ่แล้ว แต่ซากุระบานช้ามากในปีนี้... พูดถึงฤดูกาลนี้ก็ต้องชมดอกไม้สินะ *ยิ้ม*

 

     ช่วงสิ้นเดือนเมษามาโมริจังโทรศัพท์มาชวนทีมบันโดะไปชมดอกไม้ที่สวนสาธารณะใกล้ๆโรงเรียนเดมอน

ตอนแรกคิดว่าทุกคนจะดีใจเสียอีกที่ได้ไปเที่ยว......แต่เจ้าบ้าพวกนั้นสันหลังยาวกันจริงๆ พอบอกว่าต้องตื่นเช้าเท่านั้นล่ะ...

' โหววววววววววว~~~~ ไม่อาววววววววว....'

 

.................................ดี๊!! ไม่ต้องไป..

 

สรุปแล้วก็เหลือแค่2คนที่ยืนรอรถไฟตั้งแต่เช้าตรู่....

...ส่วนโคทาโร่น่ะเหรอ...  /กลั้นหัวเราะ

 

     หัวค่ำของวันที่6 โคทาโร่โทรหาชั้น..เสียงงี้ตื่นตกใจช็อคเชียว คุยไม่เป็นภาษาตั้งหลายนาที กว่าจะฟังรู้เรื่องว่าหมอนั่นพูดอะไรก็เล่นเอาเหนื่อยอยู่...เนื้อความก็คือ....เมื่อตอนเย็นน่ะ เค้าไปขึ้นชินคังเซ็นไปธุระนิดหน่อย แล้วไปเจอคนโรคจิต(?)บนรถ...เอ่อ.....เลยโดน.........ลวนลาม..........

 

.....................

.................................................... 

 

ฮ่าๆๆๆๆ ขำเป็นบ้า!!!!! *หัวเราะ*

..โคทาโร่เลยขอไม่ไปแล้ว..เพราะ...กลัวเจอเหตุการณ์ซ้ำรอย *กลั้วหัวเราะ*

 

     เช้าวันถัดมาจึงมีชั้นกับอาคาบะขึ้นชินคังเซ็น....นึกว่าจะรู้สึกสงบสักหน่อยที่ตัวโวยวายไม่มาด้วย

.....แต่

~ ♪♪ La~ La~ La~ ♪♪ ~

อ้ะ...โคทาโร่โทรมาเหรอเนี่ย?

จูริ : ฮะโหล? นายจะรีบโทรมาทำไมยะ ชั้นเพิ่งออกจากสถานีแค่10นาทีเองนะ!!!

โคทาโร่ : ก็ชั้นเป็นห่วงนินา!! =3= !!

 

..ชั้นสะกิดอาคาบะที่นั่งข้างๆหันมามองทำหน้างงๆ

จูริ : ...../เปิดลำโพง/

โคทาโร่ :  นายก็เหมือนกันอาคาบะ !! ชิ! ชั้นไม่อยากพูดหรอกมันไม่สมาร์ทเอาซะเลย! ดูแลจูริ ด้วยน่ะเฟ้ย!! ถุ่ยๆๆ

จูริ : ............นี่นาย /คิ้วขมวด/

จูริ : บอกแล้วไม่ใช่เหรอ!! ว่าถ้าถึงแล้วจะโทรหาน่ะ ห๊ะ!!!

โคทาโร่ : ....=[]=!!!(ซีด.....)...

จูริ : โทรมาทุก10นาทีเนี่ยมันน่ารำคาญย่ะ!! เดี๋ยวถึงแล้วชั้นนี่แหละจะเป็นฝ่ายโทรไปเองเข้าใจมั้ยยย!!!!!!

จูริ : /กดสายทิ้ง

โคทาโร่ - ดะ..เดี้ยว!(เสียงดับไปตอนกดสายทิ้ง)

 

 

.....พอบทสนทนาสิ้นสุด ชั้นก็กดปิดเครื่องไป..ขนาดตัวไม่มายังตามรังควาญได้อีก *ถอนหายใจ*

อาคาบะ - .ฟุ่ .. ..สงบลงแล้วสิน่ะ

จูริ : /หันมา/ อืมม...ให้ตายซี่....ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องเป็นห่วง...ยังจะ.....*ยิ้มน้อยๆ*

อาคาบะ - ..หึ.(ขยับแว่น) ..คงเป็นเมโลดี้ส่วน1ที่ดีของหมอนั้นล่ะน่า

จูริ : ....อุ๊บ! ฮ่าๆๆ นั่นสินะ *ยิ้ม*

 

     เมื่อถึงสถานีอาคาบะสะกิดตัวชั้นเล็กน้อย...พอดีงีบไปนิดหน่อยน่ะ

อืม...ไหนๆก็ถึงแล้ว โทรไปบอกให้ตานั่นสบายใจขึ้นดีกว่า

จูริ : /กดโทรศัพท์/ ......เฮ้ โคทาโร่...ชั้นถึงแล้วนะ...เลิกห่วงซะทีย่ะ

โคทาโร่ - นี้เธอปิดโทรศัพท์หรอจูริ!!!=[]= ทำยังงี้ไม่สมาร์ทเลยน่ะ!!!

อาคาบะ - ...(คว้าโทรศัพท์จูริ..)

อาคาบะ - ...ฟุ่...ฮัลโหล..ถ้าเป็นห่วงนักทำไมไม่มาเฝ้าเองซะเลยล่ะ โคทาโร่?..หรือเพราะว่าโดนฟิลลิ่งน่าสยิวตอนอยู่ในชินคังเซ็นเมื่อวานเข้าไป..เลยStraw สิน่ะ..

จูริ : ฮ่าฮ่าฮ่า อาคาบะนายนี่พูดตรงจริงแฮะ... *หัวเราะ*

อาคาบะ - ฟู่..เพราะฉะนั้น แค่นี้ล่ะน่ะ..

โคทาโร่ - ..อ่าวเดี้ยวสิเฮ้ย!

ปี๊บ ปี๊บ

โคทาโร่ - ...อ้ากกกกก

อาคาบะ - เรารีบไปกันเพราะ เดี้ยวจะไม่มีที่เราจะได้ชมเมโลดี้ของปีนี้ทันหรอก..

จูริ : จ้าจ้า...ไปก็ไป

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

     ประมาณ7โมงนิดๆพวกชั้นก็มาถึงสวนสาธารณะเดมอน....กำลังวุ่นวายได้ที่... ฮะฮะ

อาคาบะ...มาถึงนายก็ต่อกีตาร์เข้าลำโพงเลยเหรอ???

...เฮ้ๆ นาย......พี่ชายของสึซึนะจังก็เต้นเข้าจังหวะกับอาคาบะ......

อะไรจะจูนจังหวะกันทันใจขนาดนั้น.................(-- --*)........./เดินไปนั่งรวมกลุ่มกับพวกมาโมริ

 

ชั้นนั่งคุยกับมาโมริจังกันจนใกล้เที่ยง.....แต่รอบข้างทำไมมัน..วุ่นวายจังนะ *ยิ้มเหนื่อยๆ*

   ในที่สุดก็ได้เวลาข้าวกล่องที่หลายคนรอคอยกัน *ยิ้ม*

อันนี้ของอาคาบะน่ะ.....ชอบสลัดไม่ใช่เหรอ??

 

อาคาบะ : ....................................

 

พอถึงเวลาทานข้าวปุ๊ปหลายๆคนถึงกับสีหน้าเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยนะ *หัวเราะเบาๆ*

รู้สึกจะมีกิจกรรมประกวดข้าวกล่องกันด้วย...........อาคาบะนายไปเป็นกรรมการด้วยเหรอ..(-- --")

 

 

 

อันนี้ของชั้นน่ะ...พอดีช่วงนี้ลองหัดทำแบบน่ารักดูบ้าง ฮะๆ

 

ข้าวกล่องของมาโมริจังกับ...สึซึนะจังน่าทานมากเลย

เอ๊ะ????...สึซึนะจังเหรอ??????

..สึซึนะจังทำอาหารเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย??!!!!....ตรงกันข้ามกับของวาคานะจัง..ดูหน้าตา...แปลกชอบกล

ยังไม่ทันที่ชั้นจะสรุปคำตอบได้....ซากุราบะคุงกับชินคุงทีมโอโจก็ล้มตึงไปแล้ว

 

ทุกคน : ............

 

ไม่แน่ใจว่าเรื่องเป็นอย่างไร ไว้รออ่านไดอารี่ของทั้ง2คนก็แล้วกัน

 

    

     ลมอุ่นๆพัดอยู่ตลอด..ดอกไม้ที่เพิ่งบานได้ไม่นานก็มีสีสันสวยงามสะดุดตาจริงๆ....

....หลับตาแล้วเคลิ้มไปกับบรรยากาศรอบตัวเนี่ยรู้สึกสบายใจจังแฮะ

     ถ้าไม่นับเสียงพิลึกๆที่ลอยมากับลมแห่งความสุขด้วย...

มีการแข่งร้องคาราโอเกะ .....ไม่ต้องบอก....ทาคิคุง..(ชั้นจำชื่อได้แล้วล่ะ)....รีบโดดขึ้นเวทีเป็นคนแรก *ยิ้มแห้งๆ*

ตาบ้าอาคาบะ.......ขึ้นไปร้องเพลง "Red Spider".....

      ระหว่างการแข่ง..เหมือนได้กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยโชยมา....พอลองเดินๆไปดูอีกกลุ่ม...

เอ่อ.....กลุ่มของวาคานะจัง สึซึนะจัง เซนะคุง มอนตะคุง ริคุคุง คิดซัง.....กำลังดื่มเหล้ากัน....

.....ท่าทางจะเมากันใช่ย่อย หน้าแดงกันหลายคนเชียว

 

.........อายุยังไม่ถึงไม่ใช่เหรอ!!?? (￣□￣)!!

วุ่นวายครึกครื้นกันสุดๆ....เมื่อเมากันได้ที่......รวมกับกลุ่มคาราโอเกะแบบไม่เกรงใจชาวบ้านด้วย...

....*ยิ้ม*.....แต่........รู้สึกดีจังแฮะ

 

     ช่วงเย็นๆชั้นกับอาคาบะเลยขอตัวกลับก่อน (ก็ท่าทางพวกที่เหลือจะอยู่ต่อกันอีกนานแน่ ฮ่าๆ)

กลับถึงบ้านก็เริ่มหัวค่ำแล้ว อาคาบะเลยไปส่งชั้นที่บ้าน....ขอบใจนะ (∩_∩)

 

...พอเปิดดูมิสคอล.....

S. KOTARO [BAKA!!] : 48 miss call

 

.......................................มองจำนวนมิสคอลแล้วขำไม่ได้ ฮะฮะ เจ้าบ้าเอ๊ย....

ชอบเป็นห่วงเกินเหตุอยู่เรื่อย....../อมยิ้ม/

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ในไดของจูริมีโฮตจี้คนเดียวสินะ..ที่มาโครกันอย่างเมามันส์5555+ ขอบคุณมากน้า~~~

ของบางคนที่อัพไปแล้ว เราขออนุญาตลากตัวมาเข้าโครนะค้า /โค้ง

(HiimE : กึ๊ซ~ รูปเดี่ยวจูริหมดสต๊อก ==")

 

11 APR 2008

ซาวาอิ จูริ 004

 

     ไดอารี่...ไม่ได้มาเขียนซะนาน *ยิ้มบางๆ* ช่วงต้นๆปีเนี่ยยุ่งจะตาย ทั้งเรื่องในชมรมที่ชวนปวดหัว ทั้งเรื่องสมาชิกที่คอยแต่ก่อความไม่สงบ *เหล่มองนายKกับนายA*

เฮ้อ~ ยิ่งวันวาเลนไทน์ กับไวท์เดย์ยิ่งแล้วใหญ่ สมาชกชมรมชั้นมีแต่ผู้ชายนี่นะ เป็นธรรมดาที่สาวๆจะมาคอยมอง คอยเจ๊าะแจ๊ะ

หน้าที่คอยกันเหล่าสาวๆพวกนั้นก็ไม่พ้นชั้นหรอก ลำบากเอาการ ฮึ.. แต่ในเมื่อพูดดีๆไม่ยอมฟัง (บางคนถึงขั้นพูดจาหยาบคายกับชั้นซะแรงเชียว)ก็ย่อมต้องตวาดกลับเป็นเรื่องธรรมดาน่ะ *หงุดหงิดเล็กน้อย* แต่เป็นวิธีการที่ดีนะ แว้ดใส่แค่ทีเดียวหายซะเกลี้ยงเลย ฮะๆ

     อืม...ตอนวันวาเลนไทน์ช็อคโกแลตแทบถล่มท่วมห้องชมรม ...โดยเฉพาะโคทาโร่กับอาคาบะ..

 ........เสน่ห์แรงกันจริงนะยะ

ชั้นก็ต้องมีให้สมาชิกชมรมบ้างตามมารยาทอยู่แล้ว แต่ตาบ๊องบางคนนี่สิ ไม่เข้าใจซะที ตะโกนดีใจซะใหญ่ *ถอนหายใจ*

 

 

 

เห็นชั้นแบบนี้ ก็พอมีฝีมือในการทำอาหารบ้างนะ *หัวเราะ*

 

'ฟู่...ถ้ายังงั้นก็ชอบใจกับช๊อกโกแลตที่แฝงไปด้วยฟิลลิ่งของเธอก็แล้วกัน (พูดพร้อมกับดันแว่นแล้ว หยิบช๊อกโก) 

' จูริ๊~~~~~~~ ทำออกมาได้สมาร์ทสุดๆเลย!!!! เฮ้ย! อาคาบะ ทำไมนายหยิบ2ชิ้นฟะ!!!'

' ชิ้นเดียวตะหาก....อีกชิ้นนั่นมันเป็นฟิลลิ่งของอันแรก '

' หนอยยยยยย!!!! ไม่ต้องมาแถเฟ้ยยยยยย '

 

ลงท้ายก็วุ่นวายทั้งชมรมเหมือนเดิม....เอาเถอะ......ชินซะแล้วสิ *ยิ้ม*

 

     เมื่อถึงไวท์เดย์ ก็ได้ของขวัญเยอะพอควร ก็ชั้นให้ทั้งชมรมเลยนี่นา ฮะๆ

K :' ของขวัญวันไวท์เดย์ เอ้า...ให้เธออ่ะ *ยื่นกล่องหน้าแดงหันไปทางอื่น* '

J :' หืม? อื้อๆ ขอบใจ *รับมาแบบหน้าตาย* เห~ ตุ้มหู!! สวยจังแฮะ '

A :' ฟู่... อยู่นี่เอง ให้เพลงที่ชั้นแต่งขึ้นสำหรับคำขอบคุณสำหรับช๊อกโกแลตที่เธอให้ก็แล้วกัน '

J :' ฮ่าๆ เพลงเหรอ? ขอบใจๆ '

 

นอกนั้นก็ได้พวกกระเป๋าเงิน แว่นกันแดด อีกหลายอย่าง

เนื้อเพลงของอาคาบะ...ไม่ขอเล่าแล้วกัน ....

--------------------------------------------------------------

 

ในเมื่อพูดถึงของขวัญ....เมื่อวานก็มีเรื่องประหลาดแฮะ  อยู่ดีๆตอนชั้นไปเอาของที่บันโดะก็มีพัสดุกล่องหนึ่ง ไม่สิ เหมือนกล่องของขวัญมากกว่าส่งมา พอดีตอนนั้นไม่มีอาจารย์อยู่ ชั้นเลยต้องรับไปก่อน..

หือ? ส่งถึงทาคิ? ทาคิ...?

 

 

คุ้นๆ.... *คิ้วขมวด*

 

 

ทาคิ.....สึซึนะจัง?

จริงสิ!! สึซึนะจังนามสกุลทาคินี่นา....แล้วเจ้าบุรุษไปรษณีย์ส่งมาที่นี่ทำไมยะ!!!!???? ส่งมั่วจริงๆเล้ย!!! *เริ่มอารมณ์เสีย*

กว่าชั้นจะพอปะติดปะต่อเรื่องได้ ตาคนส่งก็ไปไหนแล้วไม่รู้

อืมมมม...จะทำยังไงดี จะเอาไปที่กรมไปรษีย์ก็ไม่ได้ซะด้วย เพราะมีธุระต้องไปทำ....

เอาอย่างนี้ดีกว่า.........ชั้นหยิบโทรศัพท์ต่อสายหาโคทาโร่กับอาคาบะ 2คนนั้นก็บอกไม่มีธุระอะไร เดี๋ยวเอากล่องนั้นไปส่งที่ที่ทำการ แล้วเลยบอกว่าให้ทั้งคู่เขียนที่อยู่ใหม่ไป โดยลอกของเก่าเอาแหละ

 

...สังหรณ์ใจพิกล......แต่คงไม่เป็นไรมั้ง....แค่ลอกที่อยู่เอง

 

ก่อนหน้านั้นนิดหน่อย ชั้นมีโทรไปหามาโมริจังที่เดมอน เพื่อฝากบอกถึงสึซึนะจังว่าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องของขวัญ เพราะชั้นฝากให้คนส่งกลับไปเรียบร้อยแล้ว

 

คง.....................ไม่ต้องเป็นห่วงจริงๆ......มั้ง

 

 

หลังจากนั้นหลายชั่วโมง มาโมริจังก็โทรมาบอกว่า....ของขวัญถึงมือสึซึนะจังแล้วก็จริง.....แต่..มีหลงไปถึงคานางาว่าด้วย.......

 

 

 ......*ชิ้ง....*

 

 

เจ้าพวกบ้า!!!!! เขียนที่อยู่ประสาอะไรของพวกนายยะ!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

K/A : ฮัดชิ้ววววว

 

----------------------------------------------------------

 HiimE : ...ย้อนซะไกลเลย 5555+

ขอบคุณพี่เอ็กซ์กับโฮตจังที่มาโครกันน้า~~ (ของโฮตจังนี่โครกันเป็นเดือนแล้ว แต่เรายังไม่ได้พิมพ์ซักที 55+)