Band-Spiders

 
19 NOVEMBER 2008
ซาวาอิ จูริ 007
 

 

 

   ...งานเทศกาลดนตรีงั้นเหรอ?

เช้าวันหยุดฉันต้องตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังไม่หยุดหย่อน /หน้าเบ้

หลังจากทวนหัวข้อของการไปเดินเที่ยวของวันนี้ด้วยความสลึมสลือแล้่ว ฉันก็ได้ตอบตกลงไปอย่างปัดๆ

...ก็คนมันง่วงนี่ *หาวววววว

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

♪ La~ LaLaLaLa  La~ LaLaLaLa ♫

คนที่โทรมาตั้งแต่เช้าตรู่ยันตะวันขึ้นกลางท้องฟ้าก็ไม่พ้น... โคทาโร่..

ตอนนั้น10โมงได้มั้ง? โคทาโร่บอกว่ากำลังจะขึ้นรถไปที่ๆนัดกันไว้

ให้ฉันรีบๆแต่งตัวจะได้ไปถึงงานเร็วๆ วึ๊ย.. เร่งจริง

เห็นว่างานนี้จะมีแผ่นเสียงของเอลวิสที่หมอนั่นคลั่งไคล้ มาขาย รู้สึกจะเป็นแผ่นที่หาได้ยากแล้ว เพราะมันเก่ามากน่ะ ฉันล่ะไม่อยากคิดถึงราคาของมันเล้ย ฮ่ะ่ฮ่ะ

 

 

11โมงฉันได้ไปถึงสถานีรถไฟตามนัด..

แต่เจ้าของนัดที่โทรมา... 

 

-ย้อนความ-

 

9:40 จูริ๊~~~ แต่งตัวรึยัง? กินข้าวรึยัง? จะออกจากบ้านเมื่อไหร่???

9:47 จูริ๊~~~~~~~~ ฉันตื่นเต้นจังอ่ะ อยากไปถึงงานเร็วๆจัง

9:59 จูริ๊~~~~~~~~~~~~  ฉันเตรียมแงะกระปุกไปซื้อของแล้วนะ เธอออกจากบ้านรึยางงงง

10:12 จูริ๊~~~~~~~~~~~~~~~~ ฉันจะใส่เสื้อสัีอะไรดี? สีแดง? สีดำ? สีม่วง? สี...ติ๊ด

 

/กดวางสาย

 

/กดปิดเครื่อง

 

-จบย้อนความ-

 

 

ไม่อยู่...

หนอยยยยยยยยยยยยยย!!!!

ตานั่นเป็นคนโทรปลุกฉันตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ทำงานเลยไม่ใช่รึไงยะ!!! แล้วทีอย่างนี้ล่ะหายไปไหนเนี่ย!!!! /กดปุ่มโทรศัพท์ด้วยความเร็วปรี๊ด

 

 

"ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้..."

 

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .นี่มันหมายความว่ายังไง!!!?? กล้าเบี้ยวนัดฉันเหรอเจ้าบ้าาาา

 

ฮึ!! ตามสบายเลยย่ะ ฉันไม่ง้อหรอก! XP ไปเดินงานคนเดียวก็ได้

 

   จากบ้านฉันถึงสถานที่จัีดงานก็ค่อนข้างไกล แต่นั่งรถไฟฟ้าแป๊ปเดียวก็ถึงแล้ว อ้อ! ตอนที่ฉันกำลังเดินทางอยู่ฉันเจอพวกโรคจิตด้วยล่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอก.. ไม่งั้นที่ช็อตไฟฟ้าจะพกไว้ทำไมล่ะ /หัวเราะ

อืม~ คนที่งานน้อยผิดคาดจังแฮะ แต่ก็ดีน่า~ จะได้ไม่เบียดเสียด

ฉันเดินดูงานไปเรื่อยๆ มีของน่าสนใจเยอะไม่เบาทั้งซีดีเก่าๆที่หาซื้อได้ยาก เหมาะสำหรับพวกนักสะสม หรือพวกของรุ่นลิมิตอีดิทชั่น แต่ราคาโหดใช่ย่อย เลยไม่ได้ซื้ออะไรนอกจากพวงกุญแจรูปกีต้าร์ ฮ่าๆ

 

หลังจากเดินเล่นไปซักพัก ฉันสังเกตเห็นเด็กผู้หญิง(?)ใส่ชุดตุ๊กตาโบราณ ออกแนวๆโลลิต้าคนนึง หน้าตาคุ้นๆ แต่ว่าเธอจะคอยหลบฉันทุกครั้งที่มองเธอ ไม่รู้ทำไม... (- -)"

ก็คนมันสงสัยนี่นา.. ฉันเลยตรงดิ่งเข้าไปจ้องหน้าเธอให้ชัดๆ..

ปรากฏว่า... สาวน้อยคนนั้นคือ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อาคาบะ. . .

 

 

 

 /หัวเราะลั่นฮอลล์

5555555555

อาคาบะก็ไม่ได้ตกใจน้อยไปกว่าฉันเลย แต่งหญิงขึ้นนี่ยะ.. ฮะฮะ.. ฉันเพิ่งรู้นะว่านายเป็นประเภทนี้..

เอ๊ย!! ไม่ใช่สิ ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะ?

 

"..ฟู่~ ฉันกำลังมาตามหาผู้ที่มีฟิลลิ่งที่สามารถจูนกับฉันได้.. ซึ่งฉันจะพาเขาคนนั้นเข้าร่วมกับวงBlood /เหม่อมองออกนอกหน้าต่าง"

 

 ง....งั้นเหรอ แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับชุดที่นายแต่งไม่ใช่รึไง?

 

"อา.. ได้คิวฉันขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีแล้ว ขอตัวก่อนนะ"

 

 

   ฉันถึงบ้านประมาณ4โมง พอถึงบ้านก็เจอโคทาโร่วิ่งหน้าตื่นมาขอโทษขอโพยฉันใหญ่ ตานั่นบอกว่าทำโทรศัพท์มือถือหาย แล้วก็หลับเพลินจนรถเลยป้าย... เจ้าบ้าเอ๊ย... *หัวเราะนิดๆ

 

"อ่ะ.. ฉันซื้อมาให้ เห็นว่าเป็นไอดอลของนายใช่มั้ย?"

   อันที่จริงฉันมีซื้อแผ่นเสียงเก่าๆที่โคทาโร่อยากได้จนถึงขนาดเคยไปดิ้น พราดๆในห้าง (แต่ไม่เงินซื้อ..) พอฉันยื่นให้เท่านั้นล่ัะ....กระโดดโลดเต้นซะอายชาวบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล. เฮ้! อาคาบะ ฉันไม่ได้ฟังเพลงที่นายร้องนะ พอดีฉันมีธุระเลยต้องรีบกลับน่ะ (/ยิ้มหวาน)

 

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

HiimEk@ ::ขอบคุณพี่โฮตที่มาโครกันนะค้า :D