Shibuya Maki 010
28 Oct 2008
เอ่อ...มันก็นานมามากแล้วน่ะนะ แต่ฉันเพิ่งว่างนี่ยะ งานพิเศษน่ะงานพิเศษรู้จักมั้ย!?
ก็เอาเป็นว่าเมื่อนานมาแล้ว(เกริ่นยังกับจะเล่านิทาน)ทางชมรมได้รับการติดต่อให้ไปแข่งกิจกรรมเล็กๆ แต่รางวัลมันไม่เล็กเท่าไหร่ ก็ที่พักที่นิงาตะสามวันสองคืน สำหรับ53คน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะไปได้ไปกับเขาด้วยหรอกนะ แต่เผอิญขาดไปสาม...แหม คิดซะว่าเป็นลาภลอยของผู้จัดการล่ะนะ
ส่วนอีกสองคนฉันชวนโอโตฮิเมะไปแล้วโอโตฮิเมะก็ชวนอุราชิม่าไป โชคดีชะมัดนึกว่าจะเป็นหญิงเดียวแล้วซะอีก
...แน่นอน ได้รางวัลมามันก็ต้องชนะน่ะสิ ใครอย่ามาถามน่ะว่าชนะรึเปล่า
...
วันออกเดินทางตื่นสายนิดหน่อยเพราะเมื่อคืนนั่งดูทีวีเพลิน แต่ก็สายไม่มากนักหรอกนะ ก็นัดตั้งเก้าโมงนี่นา เช็คข้าวของอีกทีนึงพอแน่ใจแล้วก็ไปรอรถไฟ
พอไปถึงสถานีรถไฟก็มีบางคนมารออยู่แล้ว (มีพรายกระซิบบอกว่าคุณโคบังมาตั้งแต่เจ็ดโมง=_=;;) กว่าจะมากันครบก็เลทไปพอดู ไปกันซะทีเถอะ อยากไปเที่ยวๆ~~
...
ถึงซะที นั่งนานๆเมื่อยชะมัดเลย โรงแรมนี้น่ารักจัง น่าอยู่มากๆเลยด้วย ต้องไปเช็กอินแล้วเก็บข้าวของก่อนสินะ ผู้หญิงสามคนคงอยู่ห้องเดียวกันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว... ฮะ เฮ้ย!มิซึมาจิ!!!
"ไปเก็บของก่อน"
นั้นแหละ พอเช็กอินเสร็จเจ้าหัวทองเลยหายตัวไปเลย โดยท่านพระอาจารย์ประจำชมรมก็หายตัวไปด้วย
"คาเคอินี่ดูแลคนของตัวเองได้ดีจริงๆเลยเชียว"
...ก็อยากไปลงทะเลเลยอยู่หรอกนะ แต่ว่าตลาดก็น่าสนดี แต่ทะเลไม่ได้มาตั้งนานแล้วนี่นา เอ ตลาดของฝากเยอะแยะ...เอาไงดี?...สุดท้าย...ลาก่อนเงินที่รัก TTATT...
ซื้อมาแล้วทำยังไงได้ วันแรกใช้ไปครึงกระเป๋าต้องอยู่อีกตั้งสองวัน...เอาเถอะ บริหารเงินดีๆก็น่าจะพอแหละน่า
มื้อเที่ยงทั้งที เลี้ยงหน่อยจะเป็นอะไรไปคะ^ ^? อิ่มมื้อเที่ยงแล้วก็ไปเดินชายหาดกันดีกว่า~~ รุ่นพี่ปีสามใจดีๆทั้งนั้น ขอบคุณสำหรับโค้กนะคะ รุ่นพี่ฮิโทชิถ่ายรูปไปเยอะแน่ๆเลย ขานั้นตากล้องประจำชมรมนี่นา ฮิฮิ รู้สึกว่าจะถ่ายตอนที่คุณโคบังถูกมิซึมาจิโยนลงทะเลด้วยนี่นา หลังจากนั้นก็ผลักกันไปผลักกันมาตกน้ำทั้งคู่...คุณโคบังเสียเปรียบนิดหน่อย เรื่องอะไร...รู้กัน
"โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ"
(/ยกมืออุดหู) เสียง220เดซิเบลแบบนี้มีคนเดียวชัวร์ๆ ใครมันจะไปสามารถเลียนแบบได้ ปล่อยให้อุราชิม่าจัดการไปก็แล้วกัน ฉันไม่อยากเสี่ยงให้กระดูกตัวเองหัก (/ทำเป็นไม่สนใจเสียงร้องโหยหวน)
ต่อมาก็มื้อเย็น หรูจนน่ากลัวเชียวล่ะแถมยังอร่อยมากซะด้วย อ๊ะ มีซาชิมิด้วย...อ้วนไม่กลัวแล้วตอนนี้กลัวไม่ได้กิน ... อิ่มมาก เลยขอตัวกลับมาที่ห้อง พวกโอฮิร่าชวนไปเล่นไพ่ที่ห้องคาเคอิด้วย แต่ขอบาย ไว้ไปดูตอนกลับโรงเรียนล่ะกันนะ
กลับมานั่งดูทีวีที่ห้อง อุราชิม่าก็ไม่รู้หายไปไหนสงสัยไปห้องคาเคอิมั้ง?...โอโตฮิเมะน่ะเหรอ?...หึหึ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน่า~
(จบวันแรก)
ทะเลตอนเช้านี่อากาศดีจังนะ โชคดีที่ตื่นเช้าเลยมีเวลาลงไปเดินเล่นที่ริมชายหาดแล้วก็ถ่ายรูปมาด้วย จากนั้นค่อยไปกินอาหารเช้ากับพวกคนที่ตื่นแล้ว
โปรแกรมวันนี้ไปศาลเจ้ากับพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำกับคุณโคบัง อ๋อ เมื่อคืนระหว่างไปหาอะไรกินเจอกันระหว่างทางน่ะ คุณโคบังก็เลยชวนไป แน่นอนไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว~
ไปศาลเจ้าก็ต้องไปขอพรใช่มั้ยล่ะ ก็ขอไปประมาณว่าขอให้ทุกคนในชมรมแล้วก็ชมรมเชียร์มีความสุข ไปไหนมาไหนก็ปลอดภัยหายห่วง! ระหว่างที่ขอพรแอบสังเกตนะว่าคุณโคบังหน้าแดง...แสดงว่า...ต้องขอพรให้หาแฟนได้แน่ๆเลย!
ได้เซียมซีเบอร์14ล่ะ เอ่อ...จะอ่านให้เป็นกลอนมันไม่ใช่งานถนัดของฉันซะด้วย มันบอกว่า
จะมีโชคในทุกๆด้าน แต่ด้านความรัก...ฝ่ายตรงข้ามของคุณยังคงอายอยู่ ให้ใจเย็นๆรอไปก่อน
...รอก็รอสิ ฉันเพิ่งจะม.ปลายนี่นา เรื่องความรักน่ะไม่รีบร้อนอยู่แล้วล่ะ^-^
ส่วนของคุณโคบัง ได้เบอร์30...ไม่ต้องบอกก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าได้อะไรบ้าง=_=a
แวะร้านขายขนมกันด้วยล่ะ ก็ซื้อเยลลี่กรอบมานิดๆหน่อยๆ เอาไปฝากคนที่บ้าน...เยลลี่ชะเอมรสชาติ...(/โยนให้คนข้างๆ) เอาเป็นว่าฉันไม่ชอบเยลลี่ชะเอมก็แล้วกัน
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ตรงหน้าแล้ว พอเข้าไปปุ๊บก็เจอตู้ปบาเป็นสิบๆตู้เลยล่ะ...ปลาน่ารักจังเลย~~~ ปูก็น่ารักนะ~~~ แต่ว่า ปูน่ะนะ...
"...เห็นแล้วหิวเลย"
คุณโคบังทำหน้าตาตื่นใหญ่เชียวล่ะ ส่วนเจ้าปูก็ไปแอบอยู่มุมตู้ แหมๆ ฉันไม่กินจริงๆหรอกน่า ดิบๆแบบนี้กินไปก็ไม่ได้อร่อยอะไรหรอก...
ที่โซนอะควอเลี่ยมมีญาติคุณโคบังด้วยล่ะ ตั้งสามสี่ตัวแน่ะ แต่มีอยู่ตัวเดียวที่ไม่มีที่ให้เกาะ น่าสงสารจัง
กว้างมากเดินกันจนหมดแรง ข้าวมื้อเช้าย่อยหมดเกลี้ยงเลย แน่นอนว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต้องมีร้านขายของที่ระลึกและแน่นอนว่าต้องเข้า คุณโคบังเสนอไอเดียให้แลกของขวัญ พอตกลงเรียบร้อยก็แยกย้ายไปต่างคนก็ต่างซื้อ มีซื้อคริสตัลรูปโลมาไปให้คุณแม่ด้วยล่ะ สวยมากๆ(และแพงมากๆเช่นกัน)
ต้องให้อธิบายมั้ยยะว่าอะไร ก็ของที่ซื้อมาให้คุณโคบังไงล่ะแลกกับสร้อยข้อมือที่สวยมากๆ(และใช้เวลาตัดสินใจที่จะซื้อนานมากเช่นกัน) ขอบคุณสำหรับสร้อยข้อมือชอบมากเลยค่า
มื้อเที่ยงไปทานกับพวกโอโตฮิเมะ แล้วก็แยกกับคุณโคบังกับรุ่นพี่ฮิโทชิไปช็อปปิ้งกันสามคน
ตลาดที่นี้ครบครันมากๆ ทั้งอุปโภคและบริโภค ฉันซื้อพวกเครื่องประดับกับเสื้อผ้าน่ารักๆมาเยอะแยะตามเคย(และมีโอโตฮิเมะเป็นหุ่นตามเคย) กระเป๋าตังค์ยังไม่แฟบนะยะ เมื่อคืนค้นเจออีกใบอยู่ในกระเป๋าพร้อมโน๊ทจากคุณแม่ว่า
"เอาไปแค่นั้นไม่พอหรอก ซื้อของมาฝากแม่ด้วยล่ะ"
แหม...มีแม่รู้ใจก็ดีอย่างนี้แหละนะ
"สร้อยข้อมือน่ารักจังเลยนะ"
"อ๋อ คุณโคบังซื้อให้ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเมื่อกี๊น่ะ"
"เห~รุ่นพี่โคบังซาเมะดูแลคนของตัวเองได้ดีจังเลยนะ"
...โอโตฮิเมะ!!!
กลับมาทันมื้อเย็นพอดีเลย ระหว่างที่ทานกันอยู่พี่สาวพนักงานก็บอกว่าคืนนี้จะมีพลุด้วย ยอดไปเลยเนอะ ฉันไม่ได้ดูดอกไม้ไฟมาตั้งนานแล้วล่ะ
ก่อนที่ดอกไม้ไฟจะจุดพวกฉันสามคน ก็โอโตฮิเมะกับอุราชิม่านั้นแหละ ไปผ่าแตงโมมาให้คนในชมรมล่ะ ดูดอกไม้ไฟไปทานแตงโมไป มีความสุขที่สุดเลย
จบกิจกรรมชมดอกไม้ไฟก็แยกย้ายกันกลับห้อง แต่มีบางคนถูกลากไปนั่งฟังเรื่องผี แน่นอนว่า...ขอบายย่ะ ขืนฟังเรื่องผีก่อนนอนก็ไม่ต้องนอนกันพอดีสิยะ ให้ตายเถอะ สรุปคืนนั้นก็นอนกันอยู่ที่ห้องคาเคอิล่ะสิท่า
วันสุดท้ายฉันเลยขอตื่นสายหน่อย หลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็แวะตลาดกันอีกรอบ ฉันยืนดูน่ะ ไม่รู้จะซื้ออะไรแล้ว และสุดท้ายคือรอคาเคอิไปตามมิซึมาจิขึ้นจากหาด
ก่อนกลับไปร้านอาหารทะเลกันน่ะ ได้กินปูสมใจอยากแล้ว หมดตังค์ไปเยอะเหมือนกัน
ไดอารี่คราวนี้ยาวชะมัดเลยแฮะ เอาไว้คราวหน้าจะกลับมาเขียนสั้นๆใหม่ล่ะกันนะ~
ชิบุยะ มากิ
----------------------------------------------
ยาวมากที่สุดเท่าที่เคยเขียนมาเลยนะนี่=[]=;;
ขออภัยที่อัพช้าสุดๆ ขอโทษนะค่า>A<;;;
ปล.รู้สึกเหมือนจากเที่ยวทั้งชมรม มันจะกลายเป็นเที่ยวกันสองคนแล้วนะ=_=a
//update!!//กฏข้อบังคับ 
