Kyoshin-Poseidon

Otohime 007 : วันเกิด...

posted on 31 Dec 2008 20:20 by es21dairy in Kyoshin-Poseidon

 31 DEC 2008

 

   สวัสดีปีใหม่ล้วนหน้าจ่ะทุกๆคน วันนี้ก็เป็นวันสิ้นปีแล้วเนอะ... แล้วก็เป็นวันเกิดของคน คนหนึ่งด้วย.. ใช่แล้วจ่ะ วันนี้เป็นวันเกิดของมิซึมาจิคุง ^^

 ส่วนของขวัญ.. ฉันก็ไม่รู้จะให้อะไรดี ก็เลย.. ถักผ้าพันคอให้จ่ะ..

 

 

(เครดิทรูป http://www.thaitambon.com/tambon/tsmepdesc.asp?Prod=055610390&ID=501603&SME=0556103022)

อาจจะไมสวยมาก แต่ฉันทำให้ได้ใจจรงๆนะ... แล้วก็เรื่องคำอวยพร... อ่า.. ฉันก็อวยพรคนไม่เก่งซะด้วยสิ.. ...ฉันขอให้มิซึมาจิคุงมีความสุข.. แล้วก็ไปให้ถึงฝันนะจ่ะ.. พวกชมรมเชียร์อย่างฉันจะช่วยกันเชียร์ แล้วเป็นกำลังใจให้เอง.. สู้ๆนะจ่ะ แล้วก็พยายามเข้าละ ฉันเป็นกำลังใจให้เสมอนะ ^^

 

***********************

ส้ม : โอ้ว~ ดองเรื่องไปเที่ยวทะเลมานานแค่ไหนแล้วนะ..

เนื่องจากมันยาวมาก..ดังนั้นจึงขอดองก่อน..

มาอัพเรื่องนี้แทนคงจะไม่เป็นไร...(?)

edit @ 31 Dec 2008 21:00:59 by ES21Diary

Shibuya Maki 010 : ทะเล~

posted on 28 Oct 2008 20:50 by es21dairy in Kyoshin-Poseidon

 

Shibuya Maki 010

28 Oct 2008

 

เอ่อ...มันก็นานมามากแล้วน่ะนะ แต่ฉันเพิ่งว่างนี่ยะ งานพิเศษน่ะงานพิเศษรู้จักมั้ย!?

ก็เอาเป็นว่าเมื่อนานมาแล้ว(เกริ่นยังกับจะเล่านิทาน)ทางชมรมได้รับการติดต่อให้ไปแข่งกิจกรรมเล็กๆ แต่รางวัลมันไม่เล็กเท่าไหร่ ก็ที่พักที่นิงาตะสามวันสองคืน สำหรับ53คน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะไปได้ไปกับเขาด้วยหรอกนะ แต่เผอิญขาดไปสาม...แหม คิดซะว่าเป็นลาภลอยของผู้จัดการล่ะนะ

ส่วนอีกสองคนฉันชวนโอโตฮิเมะไปแล้วโอโตฮิเมะก็ชวนอุราชิม่าไป โชคดีชะมัดนึกว่าจะเป็นหญิงเดียวแล้วซะอีก

...แน่นอน ได้รางวัลมามันก็ต้องชนะน่ะสิ ใครอย่ามาถามน่ะว่าชนะรึเปล่า

 

... 

 

วันออกเดินทางตื่นสายนิดหน่อยเพราะเมื่อคืนนั่งดูทีวีเพลิน แต่ก็สายไม่มากนักหรอกนะ ก็นัดตั้งเก้าโมงนี่นา เช็คข้าวของอีกทีนึงพอแน่ใจแล้วก็ไปรอรถไฟ

พอไปถึงสถานีรถไฟก็มีบางคนมารออยู่แล้ว (มีพรายกระซิบบอกว่าคุณโคบังมาตั้งแต่เจ็ดโมง=_=;;) กว่าจะมากันครบก็เลทไปพอดู ไปกันซะทีเถอะ อยากไปเที่ยวๆ~~


...

 

ถึงซะที นั่งนานๆเมื่อยชะมัดเลย โรงแรมนี้น่ารักจัง น่าอยู่มากๆเลยด้วย ต้องไปเช็กอินแล้วเก็บข้าวของก่อนสินะ ผู้หญิงสามคนคงอยู่ห้องเดียวกันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว... ฮะ เฮ้ย!มิซึมาจิ!!!

"ไปเก็บของก่อน"

นั้นแหละ พอเช็กอินเสร็จเจ้าหัวทองเลยหายตัวไปเลย โดยท่านพระอาจารย์ประจำชมรมก็หายตัวไปด้วย

"คาเคอินี่ดูแลคนของตัวเองได้ดีจริงๆเลยเชียว"

 

...ก็อยากไปลงทะเลเลยอยู่หรอกนะ แต่ว่าตลาดก็น่าสนดี แต่ทะเลไม่ได้มาตั้งนานแล้วนี่นา เอ ตลาดของฝากเยอะแยะ...เอาไงดี?...สุดท้าย...ลาก่อนเงินที่รัก TTATT...

ซื้อมาแล้วทำยังไงได้ วันแรกใช้ไปครึงกระเป๋าต้องอยู่อีกตั้งสองวัน...เอาเถอะ บริหารเงินดีๆก็น่าจะพอแหละน่า

 

มื้อเที่ยงทั้งที เลี้ยงหน่อยจะเป็นอะไรไปคะ^ ^? อิ่มมื้อเที่ยงแล้วก็ไปเดินชายหาดกันดีกว่า~~ รุ่นพี่ปีสามใจดีๆทั้งนั้น ขอบคุณสำหรับโค้กนะคะ รุ่นพี่ฮิโทชิถ่ายรูปไปเยอะแน่ๆเลย ขานั้นตากล้องประจำชมรมนี่นา ฮิฮิ รู้สึกว่าจะถ่ายตอนที่คุณโคบังถูกมิซึมาจิโยนลงทะเลด้วยนี่นา หลังจากนั้นก็ผลักกันไปผลักกันมาตกน้ำทั้งคู่...คุณโคบังเสียเปรียบนิดหน่อย เรื่องอะไร...รู้กัน

"โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ"

(/ยกมืออุดหู) เสียง220เดซิเบลแบบนี้มีคนเดียวชัวร์ๆ ใครมันจะไปสามารถเลียนแบบได้ ปล่อยให้อุราชิม่าจัดการไปก็แล้วกัน ฉันไม่อยากเสี่ยงให้กระดูกตัวเองหัก (/ทำเป็นไม่สนใจเสียงร้องโหยหวน)

 

ต่อมาก็มื้อเย็น หรูจนน่ากลัวเชียวล่ะแถมยังอร่อยมากซะด้วย อ๊ะ มีซาชิมิด้วย...อ้วนไม่กลัวแล้วตอนนี้กลัวไม่ได้กิน ... อิ่มมาก เลยขอตัวกลับมาที่ห้อง พวกโอฮิร่าชวนไปเล่นไพ่ที่ห้องคาเคอิด้วย แต่ขอบาย ไว้ไปดูตอนกลับโรงเรียนล่ะกันนะ

กลับมานั่งดูทีวีที่ห้อง อุราชิม่าก็ไม่รู้หายไปไหนสงสัยไปห้องคาเคอิมั้ง?...โอโตฮิเมะน่ะเหรอ?...หึหึ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน่า~

 

(จบวันแรก)

 

ทะเลตอนเช้านี่อากาศดีจังนะ โชคดีที่ตื่นเช้าเลยมีเวลาลงไปเดินเล่นที่ริมชายหาดแล้วก็ถ่ายรูปมาด้วย จากนั้นค่อยไปกินอาหารเช้ากับพวกคนที่ตื่นแล้ว

โปรแกรมวันนี้ไปศาลเจ้ากับพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำกับคุณโคบัง อ๋อ เมื่อคืนระหว่างไปหาอะไรกินเจอกันระหว่างทางน่ะ คุณโคบังก็เลยชวนไป แน่นอนไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว~

ไปศาลเจ้าก็ต้องไปขอพรใช่มั้ยล่ะ ก็ขอไปประมาณว่าขอให้ทุกคนในชมรมแล้วก็ชมรมเชียร์มีความสุข ไปไหนมาไหนก็ปลอดภัยหายห่วง! ระหว่างที่ขอพรแอบสังเกตนะว่าคุณโคบังหน้าแดง...แสดงว่า...ต้องขอพรให้หาแฟนได้แน่ๆเลย!

ได้เซียมซีเบอร์14ล่ะ เอ่อ...จะอ่านให้เป็นกลอนมันไม่ใช่งานถนัดของฉันซะด้วย มันบอกว่า

จะมีโชคในทุกๆด้าน แต่ด้านความรัก...ฝ่ายตรงข้ามของคุณยังคงอายอยู่ ให้ใจเย็นๆรอไปก่อน

...รอก็รอสิ ฉันเพิ่งจะม.ปลายนี่นา เรื่องความรักน่ะไม่รีบร้อนอยู่แล้วล่ะ^-^

ส่วนของคุณโคบัง ได้เบอร์30...ไม่ต้องบอกก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าได้อะไรบ้าง=_=a

 

แวะร้านขายขนมกันด้วยล่ะ ก็ซื้อเยลลี่กรอบมานิดๆหน่อยๆ เอาไปฝากคนที่บ้าน...เยลลี่ชะเอมรสชาติ...(/โยนให้คนข้างๆ) เอาเป็นว่าฉันไม่ชอบเยลลี่ชะเอมก็แล้วกัน

 

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ตรงหน้าแล้ว พอเข้าไปปุ๊บก็เจอตู้ปบาเป็นสิบๆตู้เลยล่ะ...ปลาน่ารักจังเลย~~~ ปูก็น่ารักนะ~~~ แต่ว่า ปูน่ะนะ...

"...เห็นแล้วหิวเลย"

คุณโคบังทำหน้าตาตื่นใหญ่เชียวล่ะ ส่วนเจ้าปูก็ไปแอบอยู่มุมตู้ แหมๆ ฉันไม่กินจริงๆหรอกน่า ดิบๆแบบนี้กินไปก็ไม่ได้อร่อยอะไรหรอก...

ที่โซนอะควอเลี่ยมมีญาติคุณโคบังด้วยล่ะ ตั้งสามสี่ตัวแน่ะ แต่มีอยู่ตัวเดียวที่ไม่มีที่ให้เกาะ น่าสงสารจัง

กว้างมากเดินกันจนหมดแรง ข้าวมื้อเช้าย่อยหมดเกลี้ยงเลย แน่นอนว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต้องมีร้านขายของที่ระลึกและแน่นอนว่าต้องเข้า คุณโคบังเสนอไอเดียให้แลกของขวัญ พอตกลงเรียบร้อยก็แยกย้ายไปต่างคนก็ต่างซื้อ มีซื้อคริสตัลรูปโลมาไปให้คุณแม่ด้วยล่ะ สวยมากๆ(และแพงมากๆเช่นกัน)

ต้องให้อธิบายมั้ยยะว่าอะไร ก็ของที่ซื้อมาให้คุณโคบังไงล่ะแลกกับสร้อยข้อมือที่สวยมากๆ(และใช้เวลาตัดสินใจที่จะซื้อนานมากเช่นกัน) ขอบคุณสำหรับสร้อยข้อมือชอบมากเลยค่า

มื้อเที่ยงไปทานกับพวกโอโตฮิเมะ แล้วก็แยกกับคุณโคบังกับรุ่นพี่ฮิโทชิไปช็อปปิ้งกันสามคน

ตลาดที่นี้ครบครันมากๆ ทั้งอุปโภคและบริโภค ฉันซื้อพวกเครื่องประดับกับเสื้อผ้าน่ารักๆมาเยอะแยะตามเคย(และมีโอโตฮิเมะเป็นหุ่นตามเคย) กระเป๋าตังค์ยังไม่แฟบนะยะ เมื่อคืนค้นเจออีกใบอยู่ในกระเป๋าพร้อมโน๊ทจากคุณแม่ว่า

"เอาไปแค่นั้นไม่พอหรอก ซื้อของมาฝากแม่ด้วยล่ะ"

แหม...มีแม่รู้ใจก็ดีอย่างนี้แหละนะ

"สร้อยข้อมือน่ารักจังเลยนะ"

"อ๋อ คุณโคบังซื้อให้ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเมื่อกี๊น่ะ"

"เห~รุ่นพี่โคบังซาเมะดูแลคนของตัวเองได้ดีจังเลยนะ"

...โอโตฮิเมะ!!!

 

กลับมาทันมื้อเย็นพอดีเลย ระหว่างที่ทานกันอยู่พี่สาวพนักงานก็บอกว่าคืนนี้จะมีพลุด้วย ยอดไปเลยเนอะ ฉันไม่ได้ดูดอกไม้ไฟมาตั้งนานแล้วล่ะ

ก่อนที่ดอกไม้ไฟจะจุดพวกฉันสามคน ก็โอโตฮิเมะกับอุราชิม่านั้นแหละ ไปผ่าแตงโมมาให้คนในชมรมล่ะ ดูดอกไม้ไฟไปทานแตงโมไป มีความสุขที่สุดเลย

จบกิจกรรมชมดอกไม้ไฟก็แยกย้ายกันกลับห้อง แต่มีบางคนถูกลากไปนั่งฟังเรื่องผี แน่นอนว่า...ขอบายย่ะ ขืนฟังเรื่องผีก่อนนอนก็ไม่ต้องนอนกันพอดีสิยะ ให้ตายเถอะ สรุปคืนนั้นก็นอนกันอยู่ที่ห้องคาเคอิล่ะสิท่า

 

วันสุดท้ายฉันเลยขอตื่นสายหน่อย หลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็แวะตลาดกันอีกรอบ ฉันยืนดูน่ะ ไม่รู้จะซื้ออะไรแล้ว และสุดท้ายคือรอคาเคอิไปตามมิซึมาจิขึ้นจากหาด

ก่อนกลับไปร้านอาหารทะเลกันน่ะ ได้กินปูสมใจอยากแล้ว หมดตังค์ไปเยอะเหมือนกัน

 

 

ไดอารี่คราวนี้ยาวชะมัดเลยแฮะ เอาไว้คราวหน้าจะกลับม