Other

 

 

แมชชีนกัน ซานาดะ 013

15 May 2009

 

 

อ่า สายันห์สวัสดิ์คร้าบบบบ ท่านผู้ชมทุกท่านนน!!!!!!!!!

 

จะว่าไปตอนนี้ก็ดึกแล้วนะคร้าบบบ ควรจะเรียกว่าราตรีสวัสดิ์มากกว่า แต่ว่าถ้าเกิดพูดแบบนั้น มันก็จะเหมือนกับเป็นการไล่ให้ไปนอนได้แล้วน่ะสินะครับ มันช่างฟังดูไม่เหมือนการเปิดเอนทรี่เอาซะเลย!!!!!! เอาเป็นว่าจะยังไงก็ตาม วันนี้ท่านจะได้เพลิดเพลินไปกับการบรรยายของผมนะคร้าบบบบบบบบบ!!!!!!!

จะว่าไปแล้วช่วงนี้ไม่ค่อยจะมีใครมาอัพเลยสินะครับ แหม้ ผมเข้าใจดีครับ สมาชิกชาวไดส่วนมากเป็นอเมริกันฟุตบอลเพลย์เยอร์วัยรุ่นทั้งน้านนนนนน  คงจะเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตสินะคร้าบบบบ!!!!! ถ้าจะให้มาอัพแล้วเสียการเรียนการกีฬาก็ใช่ที่! พยายามเข้านะครับทุกคน!!!!

ส่วนวันนี้ผมจะมาอัพเรื่องอะไรงั้นเหรอครับ? คุณผู้ชมอยากรู้สินะคร้าบบบบบบ!!!!!!

 

เอ...

 

จะว่าไปช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกนะครับ!!!! ทั้งเรื่องการงานการเงินสถานการณ์อะไรต่างๆตอนนี้ก็ราบรื่นดีครับ เว้นก็แต่เศรษกิจโลกตอนนี้ที่ดูท่าจะไม่ไหวจริงๆ แหม้ๆๆๆ.....จะเป็นยังไงกันต่อไปก็ต้องติดตามข่าวสารกันนะครับทุกคน!!!!! ผมล่ะอยากรู้จริงๆว่าผู้นำของแต่ละประเทศจะงัดกลเม็ดเคล็ดวิธีอะไรออกมากู้สถานการณ์ในตอนนี้บ้าง โอ้วววววววววว น่าตื่นเต้นจริงเลยนะคร้าบบบบบบบบบ!!!!!

 

แต่ว่าเอาเข้าจริงๆไอ้กระพ้มก็ไม่ได้สนใจเรื่องเศรษฐกิจอะไรมากขนาดต้องเอามาเขียนเป็นวรรคเป็นเวรหรอกนะครับ! แค่จู่ๆก็รู้สึกว่า อยากอัพขึ้นมาน่ะครับ

 

จะว่าไปช่วงนี้ก็ไปทานโอเด้งที่ร้านนึงบ่อยๆน่ะครับ เป็นร้านที่เปิดมานานแล้วล่ะ!!! เรียกว่าร้านจะได้รึเปล่านะ ก็เป็นรถเข็นนี่นา ยังไงก็ตามเถอะคร้าบบบบบบ!!!! เถ้าแก่เป็นคนที่เฮฮามากๆเลยล่ะครับ!!!

ความจริงแล้วผมไม่ได้ไปร้านนั้นมาระยะนึงแล้วล่ะครับ จำได้ว่ามีอยู่ช่วงนึงที่ไปกับเพื่อนๆบ่อยมากกกก!!! กินกันแล้วก็สนุกสนานเฮฮาน่ะครับ!!!!

แต่ช่วงหลังๆนี่ไม่ค่อยได้ไปแล้ว เพราะอะไรหลายๆอย่างน่ะครับ เพื่อนหลายๆคนก็หายหน้าหายตากันไป ... แล้วเมื่อวันก่อนก็ไปเจอ ก็เลยถือโอกาสอุดหนุนซะเลย!!!!!

ตอนนั้นก็กินไปคุยไปล่ะครับ แล้วคุณเถ้าแก่จู่ๆแกก็เกริ่นขึ้นมาว่า คิดว่าคงจะทำร้านนี้ต่อไปได้ไม่นานแล้ว!!? อ้าว ไหงงั้นล่ะครับ!!!!! ทั้งๆที่โอเด้งของเถ้าแก่ออกจะอร่อยขนาดนี้แท้ๆนะคร้าบบบบบบบบบบ~~!!!!!!! โธ่ แบบนี้เสียดายแย่เลยนะครับเถ้าแก่!!!!!!!!!

เค้าก็บอกว่าเพราะว่าช่วงนี้กิจการไม่ค่อยดีไม่ค่อยมีคนเข้าร้านน่ะครับ....โอ้วววววว เป็นเพราะอย่างนี้นี่เองงงงงงง อย่างนี้ก็แก้ปัญหาง่ายแล้วล่ะครับ!!!! เย็นวันต่อมาผมก็เลยโทรช่วยเพื่อนๆมากินโอเด้งร้านเถ้าแก่กัน เหมือนกับเมื่อก่อนยังไงล่ะครับ!!!! แหม ถ้าเกิดทำแบบนี้ร้านก็ไม่ต้องปิดใช่ไหมล่ะ!!!!!!

ช่วงนี้ก็เลยพยายามไปทานบ่อยๆ!!! เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ!!!!!!

แหมจะว่าไปแล้ว....ช่วงที่ผมไม่ได้ไปร้านนั้นเนี่ย...ก็สารภาพไปว่า ลืมๆไปแล้วเหมือนกันนะครับ

พอเวลาผ่านไป มันก็มีอะไรใหม่ๆเข้ามาเป็นธรรมดา ทั้งเพื่อนใหม่ๆ ร้านอาหารใหม่ๆ งานใหม่ๆ อะไรแบบนั้นล่ะครับท่านผู้ชม!!! จะเรียกว่าได้ใหม่ลืมเก่ามันดูเหมือนกับเป็นคนไม่ดียังไงไม่รู้นะคร้าบบบบบบ!!! แต่ว่ามันก็ครือๆแบบนั้นนั่นล่ะครับ!

แต่พอรู้ว่าของเก่าๆที่เคยใช้เคยเจอกำลังจะหายไป ก็รู้สึกว่าไม่อยากให้มันหายไปเลยซะงั้น เหมือนกับเวลาที่จัดบ้านแล้วมีขยะเยอะแยะแต่รู้สึกอยากจะเก็บมันไว้ทุกชิ้นนั่นล่ะครับ!!! ทั้งๆที่มีอยู่ช่วงนึงที่เราไม่สนใจมันเลยแท้ๆ แต่ไม่รู้ทำไม๊ทำไมพอจะทิ้งก็ทิ้งไม่ลงน่ะนะครับ!!!!

พอนึกได้อย่างนั้นก็เลยรู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง....แหม...ฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัวยังไงก็ไม่รู้สินะครับ!!!!!  ทั้งๆที่รู้ว่าสักวันนึงมันก็ต้องปิดลงอยู่แล้วแท้ๆนะ!!!

 

 

แต่ว่าการได้ไปกินโอเด้งกับทุกคนนี่สนุกจริงนะคร้าบบบ!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

Kumabukuro Riko 002 : ทำช็อกโกแลตเองด้วยล่ะค่ะ

 

 

 


ปีนี้วันวาเลนไทน์เป็นวันเสาร์ล่ะค่ะ


ถึงเมื่อวานจะงานหนักแต่พอกลับมาริโกะก็ลองเอาช็อกโกแลตออกมาละลายแล้วก็เทใส่แม่พิมพ์ที่ซื้อมาจากร้านร้อยเยน ทำเป็นช็อกโกสอดใส่อัลมอนด์ค่ะ โชคดีจังที่ให้เพื่อนสอนให้ก่อน จะว่าไปก็ไม่เคยทำเองมาก่อนเลยนะ ปกติน่ะมีแต่ซื้อแลกกับเพื่อน ๆ เท่านั้นเอง


พอทำเสร็จก็แช่ตู้เย็นแล้วตอนเช้าก็เอามาแยกเป็นห่อ ๆ แล้วก็แวะไปตามบ้านเพื่อน แต่ก็เฉพาะคนที่ยังโสดน่ะค่ะ อา...ทำไมใคร ๆ ก็มีคู่น้า...


อ๊ะ แต่ริโกะก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้มากขนาดนั้นหรอกนะคะ (/โบกมือไปมา)


เอาส่วนที่จะให้เพื่อน ๆ ไปแจกก่อน แล้วก็แวะเข้าไปที่สำนักงาน มีพี่ ๆ บางคนอยู่ พอเอาไปให้ก็ดีใจใหญ่เลยล่ะค่ะ


"นึกว่าปีนี้จะไม่ได้ช็อกโกแลตซะแล้ว โฮวววว" ง...งานหนักหน่อยนะคะ ริโกะเลยบอกไปว่าถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ให้อยู่ช่วยก็ได้นะคะ แต่ทุกคนก็บอกว่าไม่เป็นไรแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานกันต่อ


ก่อนหน้านี้ริโกะได้เขียนคอลัมภ์ในหัวข้อ "นักอเมริกันฟุตบอลเขาอยากได้อะไรในวันวาเลนไทน์นะ" น่ะค่ะ ตอนนี้ปิดคอลัมภ์แล้วก็เลยสบายหน่อย


พูดถึงแล้วก็แปลก ๆ เหมือนกันนะคะคนที่เป็นนักกีฬาเนี่ย อย่างคุณกาโอ...เห็นว่าอยากได้ "เนื้อ" น่ะค่ะ อา...เนื้อเหรอคะ ต้องเอาเนื้อผูกโบว์ไปให้ แบบนี้สาว ๆ ลำบากใจแย่เลยนะ หรืออย่างคุณมิซึมาจิทีมเคียวชินก็บอกว่าอยากได้ช็อกโกแลตเยอะ ๆ แบบว่าเอาไว้ว่ายได้เลยน่ะค่ะ แบบนี้สาว ๆ คงต้องทุ่มทุนกันหน่อยแล้วล่ะ! (ที่เหลือติดตามอ่านได้ในนิตยสารอเมริกันฟุตบอลรายเดือนฉบับเดือนกุมภ