//update!!//กฏข้อบังคับ 
Tetsuma Joe 002 : วันเกิดชิเอ็น
posted on 18 Nov 2009 09:22 by es21dairy in Seibu-Wild-Gunmans
Tetsuma Joe
11 November 2009
......................................................................................................
............................ชิเอ็นบอกให้มาเขียนไดอารี่....................................
......................................................................................................
.............................................กะฮึ่ด!!................................................
เมื่อวันก่อนโค้ชบอกให้ทุกคนรวมตัวกันเพื่อจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้ชิเอ็นในวันนี้ ตอนเช้าพวกเราจึงมารวมตัวกันที่โรงเรียนตามปกติ
เมื่อทุกคนมารอกันครบหมดแล้วก็ยังไม่มีใครเห็นโค้ช ชิเอ็นจึงบอกให้ชั้นไปตามหา
ชั้นวิ่งตามหาโค้ชไปรอบๆโรงเรียน ไปเปิดห้องน้ำและเล้าไก่ดูก็ไม่เจอ ชั้นจึงคิดว่าโค้ชน่าจะยังหลับอยู่ที่บ้านเป็นแน่ แต่เมื่อชั้นกำลังจะวิ่งออกไปนอกรั้วโรงเรียนนั้น เสียงแตรก็ดังขึ้น
"รีบๆขึ้นมาเร้วววว เจ้าพวกเด็กน้อยเอ๊ย ฮะฮ่าๆๆๆๆ!!"
เป็นโค้ชนั่นเองที่ขับรถโค้ช2ชั้นมาจอดคาไว้หน้าประตูโรงเรียน 2มือยิงปืนขึ้นฟ้าส่งเสียงดังไปพร้อมกับที่คนขับรถบีบแตรเรียกให้พวกเราออกไปขึ้นรถที่เข้ารั้วโรงเรียนไม่ได้
"ม...แหม่ งานวันเกิดอะไรถึงต้องออกนอกสถานที่กันครับ?" ชิเอ็นถามโค้ชอย่างไม่แน่ใจ
"ฮะฮ่าๆๆๆๆ ก็บอกแล้วไงว่าปีนี้จะต้องไม่เหมือนทุกปี! ไป๊! ขึ้นรถเร้ว เดี๋ยวไม่ทันกลับมาซ้อมตอนเย็น!"
(เจ๊แนนนี่ : ยังจะซ้อม... -*- )
ทุกคนทยอยขึ้นรถอย่างงุนงง ชั้นเห็นว่าชิเอ็นทำหน้าแปลกๆเหมือนมีอะไรจุกคอยังไงยังงั้น แต่ก็ขึ้นรถในที่สุด
รถโค้ช2ชั้นแล่นออกไปจากตัวเมืองมากขึ้นทุกที ยิ่งไปไกล ชิเอ็นยิ่งดูเครียดมากขึ้น ส่วนโค้ชก็ดูร่าเริงมากขึ้นเป็นลำดับ ชั้นเริ่มคิดว่าเราจะทานข้าวเที่ยงกันตอนเที่ยงตรงหรือเปล่า เพราะชิเอ็นบอกให้ชั้นทานข้าวเที่ยงตอนเที่ยง และชั้นก็ไม่เคยทานผิดเวลาเลยแม้แต่วินาทีเดียว
แต่เมื่อเวลา 11 โมง 32 นาที รถก็แล่นออกจากถนนใหญ่เลี้ยวเข้าไปในสถานที่ท่องเที่ยวกลางป่าเขาที่ดูเงียบสงบ หูชั้นได้ยินเสียงน้ำไหล ขณะที่ชิเอ็นดูเหมือนจะเห็นป้ายอะไรบางอย่างจนต้องอุทานเสียงอ่อย
รถจอดที่หน้าเรือนรับรอง พวกเราลงรถตามเสียงยิงปืนไล่ของโค้ช มีพนักงานเข้ามาต้อนรับ
"ฮ่าๆๆๆๆ แค่คนเดียวก็พอ! ที่เหลือยืนดูไปก่อน ถ้าเริ่มมันส์ค่อยโดดบ้าง!!"
...โดด?...
ชั้นเห็นชิเอ็นหน้าซีดกว่าเดิม...
เมื่อถูกยิงปืนไล่ให้เดินตามทางเข้าป่ามาทุกคนก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี ชั้นกำลังมองกาอะไรเป็นอาหารเที่ยงพอดีตอนที่พวกเราทั้งหมดเดินมาถึงสะพานข้ามแม่น้ำขนาดใหญ่
เมื่อมองลงไปข้างล่างจะเห็นแม่น้ำเป็นสายเล็กๆอยู่เบื้องล่าง ความสูงจากสะพานถึงแม่น้ำน่าจะไม่ต่ำกว่า100เมตรได้ ตรงกลางสะพานมีพนักงานรออยู่2คนพร้อมกับเชือกเส้นยักษ์และเสื้อชูชีพ
"ไม่น้า...." ชิเอ็นคราง
"เอ้า! คิดคุง! มาสิ! นี่เป็นของขวัญวันเกิดจากชั้นเอง! บันจี้จัมพ์ลงไปเลยยยยย!!" โค้ชยิงปืนขึ้นฟ้าอย่างสนุก
ในที่สุดชิเอ็นก็ต้องเดินไปจุดกระโดดบันจี้จัมพ์อย่างกล้าๆกลัวๆ
"โรคขี้ป็อดของนายจะได้หายไปซักทีนะ คิดซัง" คุณอุชิจิม่าตะโกนบอก ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ยอมก้าวเข้าไปใกล้จุดโดดน้อยกว่า5ก้าวเลย
เมื่อเห็นชิเอ็นลังเลอยู่ ชั้นจึงเดินเข้าไปหยิบเชือกมาจากมือพนักงาน
"ชั้นโดดแทนเอง..."
ชั้นก้มลงผูกเชือกและอุปกรณ์ป้องกันอันตรายที่ข้อเท้าตนเอง ชิเอ็นและคนอื่นๆยืนมองชั้นเงียบๆ
ชั้นไม่ได้ตั้งใจจะโดดแทนชิเอ็นเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดหรอกนะ ชั้นรู้แล้วว่าของขวัญวันเกิดคืออะไร และชั้นก็ซื้อมาเรียบร้อยแล้วด้วย เป็นนาฬิกาข้อมือที่ห่อมาอย่างดีอยู่ที่กระเป๋าหลัง
(เจ๊แนนนี่ : แล้วมันไม่แบนไปแล้วเหรอ เทตจัง...)
"เอ่อ แหม่ เทตสึม่า...ชั้นโดดเองก็ได้" ชิเอ็นก้มลงมาหาชั้น
ชั้นเงยหน้าขึ้นจากเชือกที่ผูกขาเรียบร้อยแล้วเพื่อจะพูดตอบ แต่ชั้นยังไม่ทันได้กล่าวอะไร จู่ๆโค้ชก็กระโดดเข้ามาผลักหลังชิเอ็นอย่างแรงจนชิเอ็นร่วงตกสะพานลงไปต่อหน้าชั้น...
"โดดลงไปเลยเซ่!! เพื่อความกล้าไงเล่า!!"
ทุกคนสามัคคีกันร้องจ๊ากอย่างไม่ได้นัดหมายเมื่อเห็นชิเอ็นร่วงลงไปยังพื้นน้ำเบื้องล่าง
...ชั้นรีบกระโดดตามลงไปเพื่อจะช่วยทันที!!
ชั้นคว้าตัวชิเอ็นได้กลางอากาศ แล้วเชือกที่มัดขาชั้นไว้ก็กระตุกอย่างแรง ดึงให้เรา2คนลอยหวิวขึ้นมากลางอากาศ มองเห็นป่าไม้สะพานและแม่น้ำรอบข้างหมุนติ้ว
เหล่าเพื่อนๆและเจ้าหน้าที่บนสะพานต่างร้องเฮอย่างโล่งอก โค้ชยังหัวเราะไปยิงปืนขึ้นฟ้าไปเหมือนว่าที่ชิเอ็นร่วงลงมาไม่ใช่ความผิดตัวเองยังไงยังงั้น...
ชั้นและชิเอ็นขึ้นมาได้ในที่สุด เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆเริ่มนึกสนุกจึงไปขอโดดบ้าง ตามแผนโค้ชเขาล่ะ...
ชั้นค่อยๆแก้เชือกที่รัดขาเสียแน่น โชคดีที่มีเครื่องป้องกันการบาดเจ็บคั่นอยู่ทำให้ชั้นไม่รู้สึกเจ็บเท่าไหร่
ชิเอ็นท่าทางยังตกใจไม่หาย แต่ก็นั่งช่วยชั้นแก้เชือกอย่างขะมักเขม้น
แล้วชั้นก็นึกถึงของขวัญในกระเป๋าหลังขึ้นมาได้ ชั้นล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อควานหากล่องของขวัญ...แต่มันไม่อยู่เสียแล้ว...
แล้วชั้นก็นึกถึงอะไรบางอย่างที่ร่วงผ่านหน้าลงไปตอนที่ชั้นโดดลงไปช่วยชิเอ็น...
ของขวัญชั้นตกน้ำไปแล้วสินะ...
ชั้นนั่งมองชิเอ็นอย่างสำนึกผิด ชิเอ็นหันมาเจอหน้าชั้นแล้วก็หัวเราะ
ชิเอ็นล้วงกล่องอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ กล่องบุบบี้สีแดงนั่นคือกล่องของขวัญที่ชั้นเตรียมมาให้ชิเอ็นนั่นเอง ชิเอ็นคงเห็นมันร่วงลงมาตอนที่เรา2คนลอยอยู่กลางอากาศ และคว้ามันไว้ได้...
ชั้นหยิบกล่องนั้นออกมาจากมือชิเอ็น บิดให้มันเข้ารูปเดิม (เจ๊แนนนี่ : เดี๋ยวก็พังหรอก...=[]=) แล้วยื่นมันให้ชิเอ็น
"สุขสันต์วันเกิดนะ ชิเอ็น..."
ชิเอ็นยิ้มแล้วรับกล่องเบี้ยวๆนั่นไป
"ขอบใจนะ เทตสึม่า"
พวกเรากลับถึงโรงเรียนกันตอนที่ท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีส้ม แต่ละคนหลับสนิทจนน้ำลายยืด กรนดังสนั่นจนชั้นสะดุ้ง
วันนี้ชั้นไม่ได้ทานข้าวเที่ยงให้ตรงเวลา และยังไม่ได้ซ้อมตอนเย็นอีกด้วย ตารางเวลาวันนี้ผิดเพี้ยนไปหมด ชั้นไม่เคยมีวันไหนที่ขัดคำสั่งที่โค้ชและชิเอ็นให้ไว้เยอะขนาดนี้มาก่อน
แต่ว่า...ก็ไม่ได้หมายความว่าวันนี้มันแย่หรอกนะ...จริงๆนะ...
*****************************************************************************
เจ๊แนนนี่ : โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก
เพิ่งเคยโครกับหนาวเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย!!!! 5555555555+
สรุปเวลาโทร 1 ชม.กว่าๆ =[]="
HBD ย้อนหลังแด่คิดซังนะจ๊ะ~~
ปล.ทุกคนมาอัพไดกันเถอะ!! จะจบแล้วนะ!! Eyeshield 21 จะจบเล่มหน้าแล้วจริงๆนะเฟ้ยยยยยย!!!!!!
edit @ 18 Nov 2009 10:39:04 by ES21Diary
