Taiyo-Sphinx

 

 

 

ฮาราโอะ คิมินาริ   &  ฮาบาชิร่า  รุย

วันสิ้นปี 2008

 

ฉันเผลอไปแค่พักเดียว   พักเดียวจริงๆนะ  ไม่ทันไรก็วันปีใหม่อีกแล้วน่ะสิ  - -   ตอนแรกที่ฉันเห็นตามห้างเขาจัดต้นคริสต์มาสกันฉันก็ยังคิดว่าอีกตั้ง 6 วันอยู่หรอกแต่นี่เล่นกลายเป็นว่า  วันพรุ่งนี้จะเป็นปี 2009 เสียแล้ว

 

ชะ!  แล้วปีใหม่มันยังไงกันหรอวะถึงได้แห่ไปฉลองเฮฮาปาร์ตี้กันซะหมด    รู้อะไรมั้ย  พ่อฉันน่ะทั้งๆที่ปกติแทบจะนับวันเจอหน้ากันได้  จู่ๆก็เข้ามาเดินเข้ามาในบ้านไม่พูดทักทายอะไรกันสักแอะ   แล้วก็โยนสูทมาให้ชุดหนึ่ง    สั่งการแบบโคตรบังคับเอาเองเสร็จสรรพว่าที่พรรคจะมีงานเลี้ยงปีใหม่ร่วมกับพวกคนใหญ่คนโตแล้วก็พวกนักธุรกิจดังๆด้วย

 

ซึ่งอันที่จริงเรื่องเทศกาลย่อมคู่กับงานเลี้ยงฉันก็พอจะเข้าใจ  เพียงแต่ว่าตกใจนิดหน่อยน่ะสิที่จู่ๆก็ต้องไปร่วมงานเลี้ยงที่มีส.ส.ฮาบาชิร่ามาเป็นเจ้าภาพ    ฮึ....   ตัวฉันก็ไปงานเลี้ยงอื่นๆมาตั้งเยอะ   เพิ่งจะมีงานนี้นั่นล่ะที่ไม่อยากไปเป็นงานแรก    แต่จะให้ฉันทำอย่างไรได้จริงไหม

 

เล่นมาอีหรอบนี้แล้ว  ไม่อยากไป  มันก็ขัดอะไรไม่ทันอยู่แล้วนี่ฟะ....

 

พอตกเข้ากลางคืนฉันก็แต่งชุดสูทที่ทางบ้านเตรียมมาไว้ให้    จากนั้นก็เอากล่องของขวัญ(ตามมารยาท)ที่ให้พ่อบ้านเป็นคนจัดเอาใส่รถ      ตลกดีไหมล่ะเพราะฉันตั้งใจไว้ว่าจะอยู่ต้อนรับปีหน้าอย่าสงบๆอยู่ที่บ้านแท้ๆแต่กลับต้องไปเยือนถิ่นอโคจรอย่างนั้นซะได้      แล้วพ่อตัวเองเป็นคนจัดงาน   เจ้าลูกชายหน้ากิ้งก่านั่นมันก็ต้องมาอยู่แล้วสิ..

 

แต่ไอ้เรื่องที่ฉันปวดกบาลกว่างานฉลองน่ะ   มันก็คือเรื่องรายชื่อแขกที่กระแทกลูกตาเข้าอย่างจังนี่ต่างหาก   มันก็ไม่ได้อยากจะเหลียวหางตาไปเห็นหรอกนะแค่บังเอิญอยู่ในหมวดตัว "ฮะ" เหมือนกัน    - -   ก็ไอ้เจ้าครอบครัวฮาราโอะอะไรนั่นไงเฟ้ย!    ดวงปีนี้มันชงมากเลยรึไงฟะถึงได้ต้องมาเจอไอ้ฟาโรห์ตุ๊ดนั่นได้ไม่หยุดไม่หย่อน    นี่ขนาดจะสิ้นปี   มันยังพาโคตรเหง้าศักราชอาเจ็กอาม่ามันมาอวยชัยฉันถึงที่เลยนะเนี่ย  

 

ก็เอาเถอะนะ     ฉันเองพอจะเดาได้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องมาแน่   ไอ้เจ้าตาปลิ้นนั่น    ได้แต่หวังว่ามันจะไม่มาหาเรื่องฉันกลางงานพ่อมันหรอกใช่ไหม

 

พอฉันเตรียมตัวอะไรเสร็จ   พ่อก็จับฉันโยนใส่รถกับพี่ชาย (ซึ่งใส่สูทไม่ขึ้นสักนิด...)   ขับบึ่งไปโรงแรมที่พรรคของพ่อจองไว้นั่นแหล่ะ      วันสิ้นปีอย่างงี้รถก็แน่นซะยิ่งกว่าแน่น   ฉันเลยต้องนั่งจนขาชาเลย  ชะ!   พยายามเกลี้ยมกล่อมพ่อกี่ครั้งแล้วว่าฉันน่ะขับมอไซด์ไปเองก็ได้  - -  เคยฟังซะที่ไหน     ไอ้เรื่องใส่สูทขี่มอไซด์จะเข้าหรือไม่เข้ากันน่ะ     ช่วยช่างหัวมันหน่อยก็ดีนะ!

 

หลังจากฝ่าการจราจรบนท้องถนนที่ติดเสียจนฉันหงุดหงิด  ในที่สุดก็ยังไปถึงที่จัดเลี้ยงจนได้   - -   ส.ส.ฮาบาชิร่าถึงจะเลี้ยงดูลูกชายตัวเองไม่เอาไหนแต่ก็มีรสนิยมดี    มันเป็นโรงแรมระดับห้าดาวเลยน่ะแล้วก็จัดเลี้ยงในห้องโถงที่ได้บรรยากาศคล้ายๆงานบอลรูมด้วย