//update!!//กฏข้อบังคับ 
Harao Kiminari 022 & Habashira Rui 009 : งานเลี้ยงต้อนรับปี 2009
posted on 01 Jan 2009 00:00 by es21dairy in Taiyo-Sphinx
ฮาราโอะ คิมินาริ & ฮาบาชิร่า รุย
วันสิ้นปี 2008
ฉันเผลอไปแค่พักเดียว พักเดียวจริงๆนะ ไม่ทันไรก็วันปีใหม่อีกแล้วน่ะสิ - - ตอนแรกที่ฉันเห็นตามห้างเขาจัดต้นคริสต์มาสกันฉันก็ยังคิดว่าอีกตั้ง 6 วันอยู่หรอกแต่นี่เล่นกลายเป็นว่า วันพรุ่งนี้จะเป็นปี 2009 เสียแล้ว
ชะ! แล้วปีใหม่มันยังไงกันหรอวะถึงได้แห่ไปฉลองเฮฮาปาร์ตี้กันซะหมด รู้อะไรมั้ย พ่อฉันน่ะทั้งๆที่ปกติแทบจะนับวันเจอหน้ากันได้ จู่ๆก็เข้ามาเดินเข้ามาในบ้านไม่พูดทักทายอะไรกันสักแอะ แล้วก็โยนสูทมาให้ชุดหนึ่ง สั่งการแบบโคตรบังคับเอาเองเสร็จสรรพว่าที่พรรคจะมีงานเลี้ยงปีใหม่ร่วมกับพวกคนใหญ่คนโตแล้วก็พวกนักธุรกิจดังๆด้วย
ซึ่งอันที่จริงเรื่องเทศกาลย่อมคู่กับงานเลี้ยงฉันก็พอจะเข้าใจ เพียงแต่ว่าตกใจนิดหน่อยน่ะสิที่จู่ๆก็ต้องไปร่วมงานเลี้ยงที่มีส.ส.ฮาบาชิร่ามาเป็นเจ้าภาพ ฮึ.... ตัวฉันก็ไปงานเลี้ยงอื่นๆมาตั้งเยอะ เพิ่งจะมีงานนี้นั่นล่ะที่ไม่อยากไปเป็นงานแรก แต่จะให้ฉันทำอย่างไรได้จริงไหม
เล่นมาอีหรอบนี้แล้ว ไม่อยากไป มันก็ขัดอะไรไม่ทันอยู่แล้วนี่ฟะ....
พอตกเข้ากลางคืนฉันก็แต่งชุดสูทที่ทางบ้านเตรียมมาไว้ให้ จากนั้นก็เอากล่องของขวัญ(ตามมารยาท)ที่ให้พ่อบ้านเป็นคนจัดเอาใส่รถ ตลกดีไหมล่ะเพราะฉันตั้งใจไว้ว่าจะอยู่ต้อนรับปีหน้าอย่าสงบๆอยู่ที่บ้านแท้ๆแต่กลับต้องไปเยือนถิ่นอโคจรอย่างนั้นซะได้ แล้วพ่อตัวเองเป็นคนจัดงาน เจ้าลูกชายหน้ากิ้งก่านั่นมันก็ต้องมาอยู่แล้วสิ..
แต่ไอ้เรื่องที่ฉันปวดกบาลกว่างานฉลองน่ะ มันก็คือเรื่องรายชื่อแขกที่กระแทกลูกตาเข้าอย่างจังนี่ต่างหาก มันก็ไม่ได้อยากจะเหลียวหางตาไปเห็นหรอกนะแค่บังเอิญอยู่ในหมวดตัว "ฮะ" เหมือนกัน - - ก็ไอ้เจ้าครอบครัวฮาราโอะอะไรนั่นไงเฟ้ย! ดวงปีนี้มันชงมากเลยรึไงฟะถึงได้ต้องมาเจอไอ้ฟาโรห์ตุ๊ดนั่นได้ไม่หยุดไม่หย่อน นี่ขนาดจะสิ้นปี มันยังพาโคตรเหง้าศักราชอาเจ็กอาม่ามันมาอวยชัยฉันถึงที่เลยนะเนี่ย
ก็เอาเถอะนะ ฉันเองพอจะเดาได้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องมาแน่ ไอ้เจ้าตาปลิ้นนั่น ได้แต่หวังว่ามันจะไม่มาหาเรื่องฉันกลางงานพ่อมันหรอกใช่ไหม…
พอฉันเตรียมตัวอะไรเสร็จ พ่อก็จับฉันโยนใส่รถกับพี่ชาย (ซึ่งใส่สูทไม่ขึ้นสักนิด...) ขับบึ่งไปโรงแรมที่พรรคของพ่อจองไว้นั่นแหล่ะ วันสิ้นปีอย่างงี้รถก็แน่นซะยิ่งกว่าแน่น ฉันเลยต้องนั่งจนขาชาเลย ชะ! พยายามเกลี้ยมกล่อมพ่อกี่ครั้งแล้วว่าฉันน่ะขับมอไซด์ไปเองก็ได้ - - เคยฟังซะที่ไหน ไอ้เรื่องใส่สูทขี่มอไซด์จะเข้าหรือไม่เข้ากันน่ะ ช่วยช่างหัวมันหน่อยก็ดีนะ!
หลังจากฝ่าการจราจรบนท้องถนนที่ติดเสียจนฉันหงุดหงิด ในที่สุดก็ยังไปถึงที่จัดเลี้ยงจนได้ - - ส.ส.ฮาบาชิร่าถึงจะเลี้ยงดูลูกชายตัวเองไม่เอาไหนแต่ก็มีรสนิยมดี มันเป็นโรงแรมระดับห้าดาวเลยน่ะแล้วก็จัดเลี้ยงในห้องโถงที่ได้บรรยากาศคล้ายๆงานบอลรูมด้วย
ฉันกับพ่อพอไปถึงงานก็เอาไอ้ของขวัญซังกะบ๊วยที่โดนบังคับให้เอามาเป็นพิธีด้วยไปฝากไว้กะเคาท์เตอร์ต้อนรับ จากนั้นก็เดินเข้าไปในงาน - - รูปแบบงานก็อย่างเดิมทุกทีปีนั่นแหล่ะ บุฟเฟ่ต์ นักร้อง คนใส่สูทกะชุดราตรีเดินกัน มีแต่ไฮโซไม่กพวกมีอิทธิพลในวงการทั้งนั้น ไม่รู้จักเบื่อแล้วกลับไปนอนอยู่บ้านสบายๆกันมั่งเลยรึไงวะ....
ฉันเองรู้จักพวกที่ร่วมงานด้วยหลายคน คือฉันออกงานค่อนข้างจะบ่อยเพราะเดี๋ยวแม่ก็พาไปนั่น พ่อก็พาไปโน่น ไหนจะเป็นงานที่บ้านฉันจัดเลี้ยงเองอีกต่างหาก พวกลูกท่านหลานเธอก็เข้ามาทักแล้วก็คุยกับฉันบ้าง หึ....คุยเรื่องที่พวกคนรากหญ้าเค้าไม่ค่อยคุยกัน.... - - ก็เห็นว่าตอนนี้ยังให้แขกพบปะทักทายกันก่อน แล้วเดี๋ยวจะให้ส.ส.ฮาบาชิร่าขึ้นมากล่ายต้อนรับพร้อมอวยพรปีใหม่หรือไงเนี่ย
พ่อฉันที่อีกเดี๋ยวต้องขึ้นเวทีก็เลยแว้บหายไปอ่านสคริปต์ก่อน เจ้าพี่ชายบ้าพอเห็นของกินก็เดินดุ่มๆเข้าไปทิ้งฉันเอาไว้คนเดียวซะงั้น ชะ! เอาล่ะสิ ไอ้ฉันมันก็ถนัดกับอาเจ๊ไฮโซไฮซ้อพวกนี้เสียที่ไหนกันล่ะวุ้ย ไอ้เรื่องจะไปเนียนกินไม่สนใจผู้คนอย่างพี่โทคาเงะมันก็ด้านเกินไป เลยได้แต่ยืนล้วงกระเป๋ารากงอกอยู่ข้างประตูนั่นแหล่ะ
แล้วระหว่างที่ฉันกำลังอยู่นั่นตรงนั้นเองก็ดันเหลือบไปเห็นไอ้คนที่คิดว่าจะเจอ... แต่ก็ไม่อยากเจอเข้าพอดีเลย - - เจ้าฮาบาชิร่า รุยไงล่ะ - - มันใส่สูทเสียท่าทางราคาแพงแต่ดันยืนล้วงกระเป๋าเป็นกุ๊ย เอาแต่ยืนเก้ๆกังๆอย่างงั้นไม่เข้ามาร่วมงานกับเค้าสักที ถ้าจะให้เดา ฉันว่ามันคงไม่ถนัดกับงานหรูๆแบบนี้เท่าไหร่หรอก พอวันหนึ่งโดนจับมาอยู่ในที่แบบนี้บ้างก็เลยออกแนวบ้านนอกเข้ากรุงสินะ
ฉันจ้องไปจ้องมาก็เห็นเจ้าตุ๊ดฮาราโอะนั่นเข้าพอดี
บังเอิญไปสบตามันเข้า มองแบบนั้นมันหมายความว่าไงเล่า
อุ๊บ๊ะ! น่ารำคาญชิบหายเลยน่ะสิโว้ย ดูมันจ้องฉันอย่างกับจะแช่แข็งแล้วเอาไปทำมัมมี่คอลเล็คชั่น เชื่อสิว่าในใจมันต้องกำลังนึกด่าฉันอยู่แน่ๆทั้งที่เพิ่งจะเจอหน้ากันในรอบหลายศตรรษนี้น่ะ อยากจะบอกมันเหลือเกิ๊นว่าฉันนี่ก็สุดจะเอ็นดูแกมากๆเลยโว้ย----
เฮอะ! อันธพาลมันก็คืออันธพาลอยู่วันยังค่ำ ต่อให้มาจับแต่งองค์ทรงเครื่องให้ตายก็แก้นิสัยไม่หายหรอก ชอบมองฉันด้วยสายตาดูถูกดีนักแล้วแกเองวิเศษมาจากไหนกัน - - จริงๆไอ้งานนี้ฉันก็ใช่ว่าจะเต็มใจมาแต่แรก ถ้าไม่ติดว่าต้องมาตามมารยาทของการเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจแล้วล่ะก็นะ
พ่อฉันนี่ก็ยังไงคิดไปเป็นหุ้นส่วนกับไอ้ครอบครัวนี้ซะได้ เสียดายที่ฉันไม่ได้หาทางคัดค้านตั้งกะตอนที่คิดทำสัญญากันใหม่ๆ ถ้าจะมาทำสัญญากันหลังฮัลโลวีนปีที่แล้วนะ ให้ทำอะไรก็ยอมเลยเอ้า! - - ฉันก็ส่งสายตาด่ากับเจ้าฟาโรห์ตุ๊ดอยู่พักหนึ่งก่อนที่มันจะเป็นฝ่ายหลบตาไป โอ้โหเฮะ วันนี้ดูสงบเสงี่ยมไม่เสียงแปดหลอดเหมือนเคยนี่หว่า สงสัยว่าคนมันเยอะกลัวจะมาเถียงแพ้ฉันแล้วต้องโกยเศษหน้ากลับสุสานพันปีไปล่ะมั้ง
ช่างเหอะ วันนี้ฉันไม่อยากจะมีเรื่องหรอกนะถึงได้ไม่อยากจะไปใส่ใจกับมัน ให้ต่างคนต่างอยู่กันคนละมุมจะดีกว่า - - ตราบใดที่มันไม่มาใกล้ฉันเกินรัศมีสามเมตรก็คงเป็นอันใช้ได้
ตอนที่คิดอยู่พ่อฉันก็เดินขึ้นเวทีไปอวยพรปีใหม่พอดี - - พูดเรื่องซ้ำๆซากๆอย่างทุกปีแหล่ะว้า---- เรื่องสุขภาพมั่ง เงินทองมั่ง ขอให้มีความสุข แถมตบท้ายด้วยการปราศรัยนโยบายของพรรคอีกสองสามข้อเป็นของพ่วงอีกต่างหาก - - เฮ้ยๆ แค่ยัดเงินใส่แผ่นพับหาเสียงแจกตามบ้านแล้วยังไม่พออีกหรอพ่อ!? กะจะหาเสียงตลอดเวลาเลยรึง้าย--------
หลังส.ส.ฮาบาชิร่าอวยพรปีใหม่จบก็ปรบไม้ปรบมือกันไปตามระเบียบ พ่อฉันก็เข้าไปทักทายพูดคุยด้วยที่ด้านข้างเวทีซึ่งคงไม่พ้นเป็นเรื่องธุรกิจ บนเวทีจึงยกเป็นหน้าที่ให้พิธีกรดาราที่จ้างมาแทน เขาก็บอกว่าต่อไปจะเป็นการจับฉลากของขวัญซึ่งผู้ร่วมงานนำมาร่วมสนุกกันแล้วมีการพูดด้วยนะว่าทำให้นึกถึงสมัยเด็กๆเลยนะครับ...
จริงสิ.... - - ไอ้ดาราที่มันมารับช่วงต่อจากพ่อมันจะรู้มัยน้อ ว่าไอ้ของขวัญเด็กๆที่มันพูดถึงในงานนี้ ราคาแม่งหลักแสนได้เฟ้ย---- เด็กกะผีแกเด่ะ...
ตอนนั้นฉันคิดได้แค่อย่างเดียวว่า... หึ
ขอแค่อย่าให้ไอ้ตุ๊ดนั่นจับได้ของฉันเลยเหอะพ่อเจ้าประคุณเอ๊ย---
--------------------
พนักงานของโรงแรมก็ขนกล่องของขวัญเข้ามาด้วยรถเข็น จากนั้นถึงเอาฉลากมาให้แขกแต่ละคนจับเบอร์ - - พวกผู้ใหญ่ที่อายุมากแล้วก็ขอผ่านปล่อยให้คนที่อายุรุ่นๆหน่อยเค้าเล่นกันเองคงเพราะเห็นว่ามันไร้สาระแล้วน่ะ
ชะ! ไอ้ฉันเองใช่ว่าอยากจะเล่นไอ้เกมหน่อยแน้มอย่างงี้ แต่พ่อน่ะสิเล่นส่งสายตาถมึงทึงเข้ามาบอกว่าอย่ามาหักหน้าเอากลางงานสิโว้ย... - - ที่จริงให้พี่โทคาเงะจับก็ได้ ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเล่า! พ่อเองก็ไม่ยอมจับเหมือนกันแหล่ะน่า
--------
ส่วนตัวแล้วฉันก็มองว่าไอ้เกมจับของขวัญนี่มันก็ไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นตรงไหน คงเพราะฉันได้ของขวัญมาจนชินแล้วมั้ง แต่ในเมื่อมาแล้วจะจับๆให้มันเสร็จกันไปก็ได้ เลยล้วงขึ้นมาใบหนึ่งแบบเซ็งๆ
.............ก็ได้ๆ...…เอาไงก็เอากัน!
-----------------
ได้เบอร์ 42
เบอร์ 8…
.............................................
………………………………………
……………………………………
………………………………..
……………………………
………………………...
……………………..
…………………..
……………….
……………
…………
………
……
…
อืม....เบอร์คุ้นตาพิลึกเชียวแฮะ....
ไอ้พนักงานของโรงแรมก็วิ่งแถ่ดๆเข้ามาถามฉันว่าได้เบอร์อะไรหรอครับ พอเห็นหมายเลขก็วิ่งกลับไปของขวัญมาให้ - - สีทองอร่ามชวนขนลุกมาเชียะ!
นั่นยังไม่สำคัญเท่าความรู้สึกแว้บแรกที่เห็นกล่องของตัวเอง - - ไอ้กล่องของขวัญสีเขียวอี๋นี่มันอะไรกัน ของฉันจริงๆน่ะเรอะ
ขืนไอ้ฮาราโอะมันมาเห็นว่าฉันจับได้สีลิเกนี่มาล่ะก็มีหวังได้หัวเราะเยาะเอาตายชัก ฉันเลยเดินหิ้วของด้วยมือเดียวแอบหลบออกมาจากงานแล้วไปสูบบุหรี่อยู่ข้างนอก งานเลี้ยงบ้าบออะไรขี้เกียจไปยืนค้างอยู่ให้เมื่อยตุ้มแล้วล่ะว่ะ ชะ!
โชคดีที่เจ้ากิ้งก่าเน่านั่นไม่ทันได้เห็นว่าฉันจับได้กล่องอะไร - - ดูเหมือนมันจะออกไปข้างนอกงานแล้ว... สงสัยจะจับได้ของแย่กว่าฉันอีกมั้ง!
ก็นะ หลังจากจับลากแล้วงานเลี้ยงก็มีต่อไปอีกนิดหน่อย ทานอาหารแล้วก็พูดคุยกันต่างๆนานา กว่าฉันกับคุณพ่อจะได้กลับถึงบ้านก็เกือบเที่ยงคืนซึ่งจริงๆเค้าก็จะเคาท์ดาวน์กันในงานนั่นแหล่ะแต่ว่าตอนตีสามคุณพ่อต้องบินไปต่างประเทศพอดีก็เลยต้องรีบกลับมาเสียก่อนไม่งั้นจะไม่ทันขึ้นเครื่อง ฉันเลยได้กลับมาถึงบ้านก่อนจะพ้นปี 2008 เสียอีก
อีกไม่กี่นาที ก็จะหมดปีนี้แล้ว...
ฉันอยู่ข้างนอกงานคนเดียว ข้างนอกนี่มันเงียบซะจนเหมือนอยู่คนละโลกกับในงานเลี้ยงชะมัด บุหรี่ตัวที่สูบอยู่ก็หดสั้นลงทุกนาทีๆ กะเวลาแล้ว คงหมดมวนเอาตอนเที่ยงคืนพอดีแหล่ะ
พอได้มานั่งคิดอะไรเงียบๆโดยไม่มีคนเยอะแยะเดินตัดหน้าไปมาแล้วมันก็ได้มีเวลาคิดอะไรดี นี่ไม่กี่นาทีมันก็จะปีใหม่แล้วสิ - - เจ้าพวกลูกน้อง.... กับเมงุ จะทำอะไรกันอยู่นะ
ใกล้แล้วสิ....
ฉันคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้ชัดนักหรอก เฮอะ แต่ไหนๆตอนนี้มันก็ว่างแล้ว ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วก็โทรหาบัมบ้าน่ะ
............................................รับสายซะทีซี่ เมงุ
……………………………
……………………………
……………………………
…………………………….
[ฮัลโหล?]
สวัสดีปีใหม่นะ
----------------------------------
คุ่น : แม่จ้าว อัพตอน 00.00 น. พอดิบพอดีคร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ =[]=!!!!
เอนทรี่นี้มันอ่านได้ 3 แบบนะคะ
1.อ่านไล่ลงมาแบบปกติ เป็นมุมมองของรุยกับโอะสลับกัน
2.อ่านเฉพาะสีม่วง ก็จะเป็นเอนทรี่ของโอะที่ต่อเนื่องกัน
3.อ่านเฉพาะสีเขียว ก็จะเป็นของรุยจ้า~!
ปีใหม่แล้ว ขอบคุณทุกคนมากๆที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้นะ อ่ะอ๊ายยย
