Teikoku

Honjou Taka 001 : ไปซื้อหนังสือ

posted on 24 May 2009 11:03 by es21dairy in Teikoku

 

 

 

ฮอนโจ ทากะ 001

24 May 2009

 

 

 

ที่นี่เป็นไดอารี่ที่รวบรวมผู้เล่นอเมริกันฟุตบอลม.ปลายไว้สินะ เห็นยามาโตะว่ามีแต่นักกีฬาของฝั่งคันโตก็เลยชวนทุกคนในทีมให้มาเขียนด้วย ก็รวมชั้นด้วยนั่นแหละ...

....บลัฟงั้นรึยามาโตะ...ไม่สิ ... "คำประกาศอันเป็นที่สุด" ...สินะ.....ถึงชั้นจะไม่ได้สนใจเจ้าพวกคันโตพวกนั้นเท่าไรนัก แต่ถ้าเกิดว่ายามาโตะต้องการแบบนั้นชั้นก็ไม่ขัดหรอกนะ อีกอย่างช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรทำอยู่แล้ว มาทำเว็บล็อคบ้างก็เปลี่ยนบรรยากาศดีเหมือนกัน...

 

จะเขียนเรื่องฝึกซ้อม ถึงแม้ว่าถึงพวกเดมอนจะรู้เรื่องระบบการซ้อมของพวกเราก็ไม่ได้ช่วยอะไรก็ตามทีเถอะ มันก็คงจะน่าเบื่อเกิดไปสำหรับไดอารี่นี่ ชั้นก็จะไม่เอามาอัพในโอกาสนี้ก็แล้วกัน....

 

.........

 

จะว่าไปเมื่อวันก่อนยามาโตะบอกว่าอยากอ่านหนังสือ ก็เลยจะให้ชั้นช่วยไปเป็นเพื่อนสักหน่อย

 

...หืม?...ถ้านายต้องการแบบนั้นชั้นก็ไม่ขัดหรอกนะยามาโตะ...

 

ชั้นก็เลยพาไปที่ร้านที่ซื้อหนังสือประจำน่ะ ในเมื่อพายามาโตะมาแล้วก็เลยถือโอกาสดูหนังสือใหม่ๆไปด้วยเลย ก็เลือกๆมาสักสองสามเล่ม แล้วพอเดินมาที่เคาเตอร์ก็เห็นยามาโตะกำลังจะจ่ายเงินอยู่พอดี.......เดี๋ยวนะ ปกนั่นมันคุ้นๆอยู่นะ....

ชั้นหยิบหนังสือที่ยามาโตะเลือกมาขึ้นมาดู ....อันนี้ชั้นมี อันนี้ด้วย...หนังสือพวกนี้ไม่เห็นต้องซื้อเลยนี่นายามาโตะ นายยืมชั้นเอาก็ได้ ไว้พรุ่งนี้ชั้นจะเอามาให้ ยามาโตะไม่ใช่พวกสะสมหนังสืออยู่แล้วนี่

 

ยามาโตะก็เลยหัวเราะฮะๆเอาหนังสือกลับไปวางที่ชั้น พนักงานดูท่าจะเสียดายน่าดู...แล้วก็เลยซื้อหนังสืออเมริกันฟุตบอลรายเดือนไปหนึ่งเล่ม....

หืม? หนังสือแบบนั้นน่ะยามาโตะไม่จำเป็นต้องอ่านอยู่แล้วไม่ใช่รึไง ถึงคู่แข่งจะเป็นใครหน้าไหนก็ไม่มีใครเอาชนะพวกเราได้อยู่แล้วนี่นา จะสนใจไปทำไมมากมายกันนะ....มีแต่จุดนี้ล่ะที่ชั้นยังไม่เข้าใจนายสักที

 

หลังจากนั้นก็เลยไปนั่งร้านกาแฟกัน ก็นั่งไปเรื่อยๆไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษหรอก ชั้นก็นั่งอ่านหนังสือไป เล่มนี้อ่านค้างมาได้สักอาทิตย์แล้วล่ะ ยามาโตะก็อ่านนิตยาสารอเมริกันฟุตบอลนั่นบ้างก็ชวนชั้นคุยบ้าง ชั้นก็ตอบเขาไปตามที่เขาถามมานั่นแหละนะ

 

ระหว่างที่ชั้นกำลังนั่งอ่านหนังสือเพลินๆ ก็มีพนักงานทำน้ำหกใส่ชั้นเข้า...

หกใส่ชั้นน่ะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่นี่หกใส่หนังสือด้วยน่ะสิ...

....เอเออเทสกำลังท้าแฮมเลตดวลดาบอยู่เลยนะนั่น....

 

ชั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรเขาหรอกนะ เห็นขอโทษขอโพยใหญ่ก็เห็นใจอยู่เหมือนกัน เจ้าของร้านให้เงินชดใช้ค่าหนังสือมาด้วย ไม่น่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยนะ แต่ว่าได้มาแล้วก็ช่วยไม่ได้ ชั้นกับยามาโตะก็เลยเดินกลับไปที่ร้านหนังสืออีกรอบ

ระหว่างทางก็เจอผู้หญิงคนนึงถักผมเปีย.......ไม่สิ...นั่นมันคารินนี่นา  บังเอิญอะไรจะขนาดนั้นนะ พอเห็นพวกเราคารินก็รีบเก็บอะไรสักอ่างใส่กระเป๋าแล้วก็รีบวิ่งไปเลย ว่าที่ที่เธอเก็บใส่กระเป๋านั่นมันอะไรกันน่ะคาริน.....ยังไม่ทันจะได้เรียกอะไร ยามาโตะก็วิ่งพุ่งออกตัววิ่งตามคารินไปซะแล้ว...

ยามาโตะ รันนิ่งแบ็คสูงร้อยเก้าสิบวิ่งไล่ตามควอเตอร์แบ็คผู้หญิงด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบนั้นนี่ คารินเขายืนนิ่งให้นายไล่ทันนี่ก็แปลกแล้วล่ะ

เอาเถอะ ถือว่าเป็นการฝึกการดอดจ์ของเธอก็แล้วกันนะคาริน

 

สุดท้ายชั้นก็เดินไปร้านหนังสือคนเดียว...

 

ชั้นซื้อแฮมเลตเล่มใหม่ ดูเหมือนคนขายจะแปลกใจอยู่เหมือนกันที่เห็นชั้นย้อนกลับมาซื้ออีกรอบ พอจ่ายเงินเสร็จยามาโตะก็มาถึงพอดี พร้อมกับคารินด้วย แต่เหมือนคารินจะดูซึมๆ....

...นี่นายไปบังคับฝืนใจอะไรคารินเขารึเปล่ายามาโตะ.... (แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นยามาโตะก็คงไม่รู้สึกตัวหรอก..)

 

 แล้วหลังจากนั้นก็ไปหาอะไรกินกันน่ะ

 ว่าแต่ยามาโตะ คีบเนื้อให้คารินเยอะขนาดนั้น....ถ้าคารินเขาน้ำหนักขึ้น เขาจะเกลียดนายเอาได้นะ....มาตรฐานผู้หญิงเอามาเทียบกับของผู้ชายน่ะมันไม่ได้หรอกนะยามาโตะ...

 

พอกินเสร็จก็เลยเดินไปส่งคารินแล้วก็แยกย้าย

 

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก

 

 

                                                                                                    ฮอนโจ ทากะ

 

edit @ 24 May 2009 11:06:22 by ES21Diary

edit @ 24 May 2009 12:58:49 by ES21Diary

edit @ 7 Nov 2009 12:24:30 by ES21Diary

 

 

 

 

Koizumi Karin
May 23, 2009


สวัสดีค่ะ โคอิซึมิ คารินค่ะ จากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะคะ (.//////////.)


ได้ยินว่ายามาโมโตะคุงกับเพื่อนๆคนอื่นในธีมเริ่มทำเว็บบล็อกกันแล้ว แสดงความยินดีด้วยแล้วกันนะคะ



มาถึงเรื่องของชั้นกันบ้างดีกว่า
เรื่องที่ชั้นจะเล่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ถึงจะเป็นเรื่องเก่า แต่ทุกคนคงไม่ว่ากันใช่มั้ยคะ?


รุ่นพี่อิบาราดะ ริคิโอะน่ะค่ะ... ตั้งแต่เข้าทีมมา เค้าก็พยายามทำให้รุ่นน้องเคารพในตัวเค้า แล้วชั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรเลยนะคะ ไม่ได้ว่าจริงๆ ถึงรุ่นพี่จะใช้ให้ชั้นถือกระเป๋าให้ ใช้ไปซื้ออาหารกลางวัน ใช้ไปซื้อขนมปัง หรืออะไรอีกมากมายก็ตาม แต่ชั้นน่ะไม่ได้ว่าอะไรจริงๆนะ ชั้นเข้าใจรุ่นพี่อิบาราดะค่ะ แค่อยากจะให้มีระบบรุ่นพี่รุ่นน้องเท่านั้นเอง เค้าไม่ใช่คนมีพิษมีภัยอะไรซะหน่อย

แต่ว่ายามาโตะคุงน่ะสิคะ... เค้าดูไม่ค่อยเข้าใจเอาซะเลย ชั้นก็อยากจะขอบคุณนะคะที่ยามาโตะคุงเป็นห่วงชั้น แต่ว่าตัวชั้นน่ะไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะ... ต้องพูดยังไงถึงจะดีล่ะ เกรงใจทั้งรุ่นพี่อิบาราดะแล้วก็ยามาโตะคุงเลย...


พูดถึงตัวชั้น สำหรับชั้นน่ะ ยังไงก็ได้อยู่แล้วล่ะค่ะ

ชั้นไม่ค่อยจะมีปากมีเสียงกับใครเค้าหรอก ถ้าใครบอกให้ทำอะไรแล้วชั้นพอทำได้ชั้นก็จะทำให้ ชั้นชอบจะอยู่แบบคนธรรมดามากกว่าเป็นคนที่โดดเด่นอย่างพวกยามาโตะคุงหรือทากะคุง ถึงจะอยู่ทีมหนึ่งแต่ชั้นก็จะพยายามทำตัวให้ไม่เป็นที่สนใจมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็อย่างว่าล่ะนะคะ ตัวชั้นทำอะไรไม่ได้มากหรอก อย่างเรื่องล็อกเกอร์รูมกับที่นั่งแถวหน้าในห้องประชุมก็เหมือนกัน ถึงชั้นจะเกรงใจคนอื่นแทบแย่แต่ชั้นก็ต้องทำตามที่คุณเฮอร์คิวลิสบอก ถึงชั้นจะไม่ชินแต่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ (._.)



ชั้นไม่รู้จะเขียนอะไรดีแล้วล่ะค่ะ... เขียนมากๆก็เกรงใจคนอื่นเค้า แล้วก็ขอบคุณนะคะที่อ่านมาจนจบ หวังว่าครั้งหน้าชั้นจะได้เล่าอะไรมากกว่านี้ ช่วงนี้ยุ่งๆกับการซ้อมจนแทบไม่มีเวลาเลยค่ะ

เกรงใจจัง (._.;)

 

คาริน

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

นัท: งานเยอะมากกก เยอะมากกก Orz นัทไม่มีเวลาแล้ว!!!

 

 

 

Yamato Takeru 002 : เวลาพักผ่อน

posted on 22 May 2009 21:27 by es21dairy in Teikoku

 

 

 

 

 

 

 

 

Yamato Takeru 002 : เวลาพักผ่อน

 

 

ถึงจะซ้อมอย่างเข้มงวด แต่ว่าพวกเราก็มีเวลาพักเหมือนกัน


ถ้าพูดถึงการพักผ่อน...บางครั้งฉันก็ไปซื้อหนังสือกับทากะน่ะ เขามักจะอ่านหนังสืออยู่ประจำเลยใช่ไหมล่ะ ฮ่ะ ๆ จริง ๆ แล้วฉันก็ชอบอ่านหนังสือนะ


พอไปที่ร้านหนังสือประจำของทากะ ฉันก็เลยไปเลือก ๆ ดู นาน ๆ ทีจะได้ออกมาซื้อน่ะ สุดท้ายก็เลยหยิบมาตั้งสี่ห้าเล่ม แต่พอเอามาวางที่เคาน์เตอร์ทากะก็ขัดขึ้นว่า "เดี๋ยวนะ" แล้วก็หยิบหนังสือที่ฉันเลือกไปดู "...อันนี้ฉันมี อันนี้ด้วย ยืมฉันก็ได้...พรุ่งนี้จะเอามาให้แล้วกัน ยามาโตะไม่ใช่พวกสะสมหนังสืออยู่แล้วนี่"


ฮ่ะ ๆ รู้ได้ยังไงกันน่ะ


สุดท้ายฉันก็เลยซื้อแค่นิตยสารอเมริกันฟุตบอลรายเดือนเท่านั้นเอง ปกติก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันเลยไม่ค่อยได้ซื้อหนังสือเองสักเท่าไร ทากะอ่านอะไรฉันก็มักจะได้อ่านด้วยน่ะ โดจินของคารินก็สนุกดีนะ เธอนี่มีฝีมือจริง ๆ เพราะวาดรูปได้คล่องแคล่วแบบนี้...ก็เลยเป็นผลดีในการควบคุมบอลด้วยนะ! เธอจะต้องเป็นควอเตอร์แบ็ตมืออาชีพที่แข็งแกร่งได้แน่ ๆ!


NFL อยู่ไม่ไกลหรอกนะคาริน!


กลับมาที่เรื่องหนังสือสักหน่อย นิตยสารอเมริกันฟุตบอลก็สกู๊ปเรื่องคริสตมาสโบวล์ด้วยแฮะ พอดูสถิติแล้ว...


ไม่ว่าปีไหน ๆ แชมป์ระดับประเทศก็เป็นเทย์โคคุนี่นา



ฮ่ะ ๆ ช่วยไม่ได้จริง ๆ นี่น้า... แต่ว่าเดมอนเองก็เป็นทีมม้ามืดที่มีสถิติที่ยอดเยี่ยมมากเลยนะ อา...ไม่ได้ ๆ วันนี้วันหยุดนี่นา... น่าจะพักเรื่องอเมริกันฟุตบอลเอาไว้ก่อน


หลังจากนั้นพวกเราก็ไปนั่งที่ร้านกาแฟตั้งนานแหน่ะ ทากะนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อย ๆ ส่วนฉันก็อ่านสกู๊ปแล้วก็ชวนเขาคุยไปด้วย ทากะก็ไม่ได้เป็นคนเงียบ ๆ อย่างที่คนอื่นเขาว่ากันสักหน่อย อย่างตอนที่พนักงานร้านเดินมาทำน้ำหกใส่หนังสือของทากะ ก็ดูเหมือนเขาจะทำตาโตขึ้นมาอยู่สองสามวินาทีด้วยล่ะ


แต่ว่าก็ไม่ได้ว่าอะไรพนักงานคนนั้นมากมาย ใจกว้างน่าดูเลยนะทากะ ฮ่ะ ๆ


ได้เงินชดใช้ค่าหนังสือมา พวกเราเลยกลับไปที่ร้านหนังสืออีกรอบ แล้วก็บังเอิญเจอคารินเข้า พอเห็นพวกเราคารินก็เก็บหนังสืออะไรสักอย่างใส่กระเป๋าอย่างเร็วแล้วก็ทำท่าจะวิ่งหนี


ฉันก็เลยวิ่งตามไปน่ะ


ฮ่ะ ๆ ด้านความเร็วฉันชนะเธอนะ~


(/จับไหล่คารินเอาไว้แน่น)


"ฉ...ฉันกำลังจะกลับบ้านค่ะ จะกลับบ้านจริง ๆ จริง ๆ นะคะ" (/ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้)


น่า...เข้าใจแล้วล่ะ ๆ


ในเมื่อไม่รีบ ก็ไปหาอะไรกินด้วยกันก่อนกลับสิ


"อ...เอ๋? เอ๋~ เอ๋....ก...ก็ได้ค่ะ" (/สลด)


ฮ่ะ ๆ พวกเราก็เลยกลับไปรับทากะที่ร้านหนังสือ แล้วก็ไปหาอะไรกินกันน่ะ ทำไมคารินทานน้อยจังเลยนะ ถ้าจะสร้างกล้ามเนื้อก็ต้องทานให้เยอะกว่านี้นะ! (/ยิ้ม มั่นใจ) เอาไว้ฉันจะทำสูตรอาหารมาให้ดีมั้ยล่ะ?


"บ...แบบว่า...ไม่ต้องก็ได้ค่า~" (/เหงื่อตก)


อย่าเกรงใจไปเลยนะ!
(/จับไหล่)


วันหยุดของฉันก็ประมาณนี้ล่ะ... แต่ว่าได้เจอคารินด้วยเนี่ย บังเอิญจังนะ












 

 

 


 

 

Yamato Takeru 001 : ยินดีต้อนรับนะเดมอน!



เห็นคุณเฮราบอกว่าคารินมีเว็บบล็อกด้วย น่าสนใจดีนี่นา! ถึงสื่อต่าง ๆ จะช่วยโฆษณาให้ทีมเทย์โคคุอเล็กซานเดอร์อยู่แล้วก็เถอะ แต่การมีสื่อกลางแบบนี้ก็จะช่วยให้เราเข้าถึงแฟน ๆ ของทีมได้มากขึ้นน่ะนะ ฉันก็เลยลองค้นหาดูก็มาเจอที่นี่เข้า


ทั้งที่บอกว่าเป็นการรวมไดอารี่ของนักอเมริกันฟุตบอลม.ปลาย แต่ดูเหมือนว่าจะมีแต่นักกีฬาของฝั่งคันโตทั้งนั้นเลย ฉันเลยไปคุยกับคนอื่น ๆ ในทีมว่าพวกเราน่าจะเข้ามาทำเว็บบล็อกของตัวเองในนี้บ้าง


แล้วคุณเฮระก็บอกว่า "ไอ้แบบนั้นมันเหมือนไปหยามพวกคันโตเขาถึงถิ่นไม่ใช่เร้อ~ ยิ่งเป็นสไตล์ยามาโตะด้วยแล้ว..."


พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะครับ เขาเรียกว่า "ปะทะกันซึ่ง ๆ หน้า" ต่างหาก (/ยิ้ม มั่นใจ)


เอาล่ะ ถ้าจะให้เริ่มเขียนไดอารี่ล่ะก็... มันก็มีอะไรเยอะแยะเลยนะที่จะเล่า เพราะว่าฉันน่ะไม่มีอะไรจะต้องปิดบังนี่นา


อย่างวันก่อนก็มีคนจากเดมอนมาสังเกตการณ์ที่นี่ล่ะ อุตส่าห์มาตั้งไกลเชียวนะ... จริง ๆ แล้วถ้าอยากได้หนังสือรวมทริคของเทย์โคคุก็ส่งค่าหนังสือกับค่าจัดส่งมาให้ก็ได้แล้วทางเราจะส่งหนังสือไปให้ ส่วนวิดีโอการเล่นของผู้เล่นก็มีก็อปปี้ขายเหมือนกันนะ! แต่ว่านั่นล่ะ...เห็นว่าอุตส่าห์เดินทางมาตั้งไกล ฉันก็เลยเอาให้เซนะคุงไปฟรี ๆ เล่มหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่ได้เอาไปหรือเปล่านะ?


พูดถึงเซนะคุงแล้ว ท่าทางเขาก็น่าสนใจไม่ใช่เล่น... ถึงรูปร่างจะเล็กแต่ดูเหมือนจะเร็วกว่าฉันนิดหน่อย


แต่มันเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว ว่าฉันคือผู้ชนะ


ดังนั้นฉันจะขอลงคำประกาศอันเป็นที่สุดเอาไว้ที่นี่เลยแล้วกัน


ว่าเทย์โคคุอเล็กซานเดอร์จะมีชัยเหนือ

เดมอนเดวิลแบทส์ในศึกคริสตมาสโบวล์


ช่วงนี้หิมะก็ตกไม่เว้นแต่ละวัน แต่บรรยากาศก็ยังสบาย ๆ ทุกคนรักษาสุขภาพกันด้วยนะ! โดยเฉพาะพวกเดมอน เพราะฉันอยากจะแข่งขันอย่างเสมอภาคน่ะ! ส่วนตัวฉันก็แข็งแรงดีเหมือนปกตินั่นแหละ ฮ่ะ ๆ

 

 

 

 

___________________________________________